Calypso Rose
Calypso Rose | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Linda McArtha Monica Sandy-Lewis (of McCartha Linda Sandy-Lewis) | |||
Geboren | 27 april 1940 | |||
Geboorteplaats | Bethel, Tobago | |||
Land | ![]() | |||
Werk | ||||
Genre(s) | calypso, soca | |||
Beroep | zangeres, songwriter | |||
Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) Last.fm-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Festival_des_Vieilles_Charrues_2016_-_Calypso_Rose_-_045.jpg/260px-Festival_des_Vieilles_Charrues_2016_-_Calypso_Rose_-_045.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/Calypso_Rose_-_Festival_du_Bout_du_Monde_2016_-_053.jpg/260px-Calypso_Rose_-_Festival_du_Bout_du_Monde_2016_-_053.jpg)
McArtha Linda Sandy-Lewis, beter bekend als Calypso Rose (Bethel, Tobago, 27 april 1940) is een calypsozangeres en songwriter uit Trinidad en Tobago.[1]
Biografie
McArtha Linda Sandy-Lewis groeide op een gezin van elf kinderen in Tobago. In haar jonge jaren hoorde ze geen calypso. Haar vader, een predikant, vond dit namelijk muziek van de duivel. Een gezin van elf kinderen was veel voor haar ouders, en om de financiële druk te verlichten werd ze op negenjarige leeftijd geadopteerd door een oom en tante in Trinidad. Hier leerde ze calypso kennen. Op haar vijftiende had ze al opgetreden en een song geschreven.[1][2]
Rose moest veel weerstand overwinnen in de door mannen gedomineerde calypsocultuur. Lokale kerkelijke groepen keurden het af dat een vrouw calypso zong. Ook waren organisatoren van een prestigieuze calypsocompetitie eerst niet van zins de prijs aan een vrouw uit te reiken. Rose zou - als eerste vrouw - de belangrijke calypsocompetities van Trinidad en Tobago toch winnen: de Calypso Road March en de Calypso Monarch Competition. De naam van de Calypso King Competition moest speciaal voor haar aangepast worden naar Calypso Monarch Competition.[1][3][4][5]
Rose schreef scherpe en vaak humoristische en gevatte teksten over sociale en politieke onderwerpen. Ze schreef als eerste in de calypsomuziek over vrouwenrechten en de ongelijkheid tussen de seksen en over onderwerpen als huiselijk geweld, echtelijke ontrouw en uitbuiting. Haar hit 'No Madame', over de uitbuiting van dienstmeisjes, zorgde voor een wetswijziging waardoor deze dienstmeisjes beter betaald werden.[1][4][6][7] Rose's 'Leave me alone' werd een strijdlied van vrouwen die tijdens het carnaval van Trinidad en Tobago protesteerden tegen seksuele intimidatie.[1][5]
Rose maakt calypso- en socamuziek en voegde hier elementen aan toe uit andere genres zoals reggae en gospel. De liedjes zijn vaak dansbaar en klinken vaak vrolijk en aanstekelijk.[6][8]
Rose werkte samen met uiteenlopende muzikanten als Manu Chao, Angelique Kidjo, Mr. Vegas en Kobo Town.[9][10] Ze trad op met Miriam Makeba en Tito Puente en toerde met Bob Marley.[2][11] Ze bracht tientallen albums uit en schreef meer dan 800 songs.[12][13]
In 2016 bracht ze het album Far from Home uit, geproduceerd door Manu Chao en Ivan Duran. Het album werd platina in Frankrijk en werd positief besproken in onder andere The Guardian, Financial Times, Songlines en Jazzthing.[14][7][15][16] Rose won verschillende prijzen waaronder een Victoire de la Musique Award, een Womex Award en een Songlines Music Award.[8][17][1].
Prijzen en onderscheidingen (selectie)
- 1982: benoemd tot ereburger van Belize[11]
- 1989: Sunshine Awards, Female Vocalist of the Year[18]
- 2011: Africa Festival Lifetime Achievement Award[19]
- 2016: Sunshine Awards, Hall of Fame[18]
- 2016: Womex Award[8]
- 2017: Songlines Music Award in de categorie Americas[17]
- 2017: Victoires de la Musique, World Music Album of the Year voor Far from Home[1]
- 2017: Orde van de Republiek Trinidad en Tobago[20]
- 2018: Sacem Grand Prix in de categorie World Music[21]
Discografie
- 1969: Queen Of The Calypso World
- 1970: Calypso Queen Of The World
- 1972: Sexy Hot Pants
- 1977: Her Majesty Calypso Rose
- 1977: Action is Tight
- 1978: Mass Fever
- 1979: We Rocking For Carnival
- 1980: Ah Cant Wait
- 1981: Mass in California
- 1983: Rose Goes Soca Unlimited
- 1984: Trouble
- 1985: Pan in Town
- 1986: Stepping Out
- 1987: On Top Of The World
- 1987: Leh We Punta
- 1989: Soca Explosion
- 1990: Soul On Fire
- 1992: Rosie Doh Hurt Dem
- 1993: Breaking The Sound Barrier
- 1993: Soca Diva
- 2008: Calypso Rose
- 2016: Far from Home
- 2018: So Calypso!
Externe links
Officiële website
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)
Bronnen en referenties
- ↑ a b c d e f g (en) Patricia Meschino, 78-Year-Old Caribbean Trailblazer Calypso Rose on Her History-Making Coachella Gig. billboard.com (4 oktober 2019). Gearchiveerd op 28 november 2023. Geraadpleegd op 28 november 2023.
- ↑ a b (en) Peter Culshaw, "Calypso Rose: ‘I’m fighting for everyone, regardless of sex’", The Guardian, 21 juli 2016.
- ↑ (en) Gene Scaramuzzo, Calypso Rose Biography. allmusic.com. Gearchiveerd op 28 november 2023. Geraadpleegd op 28 november 2023.
- ↑ a b (en) Williamson, Nigel (Juli 2016). Beginner's Guide to Calypso Rose. Songlines 2016
- ↑ a b (en) Helen Brown, "Calypso Rose: ‘I am here to tell women, don’t be afraid’", independent.co.uk, 6 april 2020.
- ↑ a b Michiels, Karel, "Calypso Rose: twerken op je 78ste", De Standaard, 1 juli 2018. Geraadpleegd op 1 december 2023.
- ↑ a b (en) David Honigmann, "Calypso Rose: Far From Home — review", Financial Times, 8 juli 2016.
- ↑ a b c (en) CALYPSO ROSE. womex.com. Gearchiveerd op 28 november 2023. Geraadpleegd op 28 november 2023.
- ↑ (en) Alexandra Petropoulos, WATCH: NEW VIDEO FROM CALYPSO ROSE FEATURING ANGÉLIQUE KIDJO & MANU CHAO. songlines.co.uk (16 juli 2018). Gearchiveerd op 12 januari 2023. Geraadpleegd op 1 december 2023.
- ↑ (en) Williamson, Nigel (Oktober 2022). CALYPSO ROSE FOREVER. Songlines 22
- ↑ a b (en) Steward, Sue (April/mei 2009). The Carnival Queen. Songlines 2009
- ↑ (en) Angel Romero, Artist profiles: Calypso Rose. wordmusiccentral.org (16 januari 2017). Gearchiveerd op 29 november 2023. Geraadpleegd op 29 november 2023.
- ↑ (en) Calypso Rose Profile. songlines.co.uk. Gearchiveerd op 29 november 2023. Geraadpleegd op 29 november 2023.
- ↑ (en) Neil Spencer, "Calypso Rose: Far from Home review – the calypso queen dazzles", The Guardian, 10 juli 2016.
- ↑ (en) De Ledesma, Charles (Augustus/september 2016). Far From Home. Songlines 2016
- ↑ (de) Maikopf, Olaf (27 juni 2016). Calypso Rose - Far From Home. Jazzthing 2016
- ↑ a b (en) Calypso Rose | Americas Winner 2017. Songlines. Gearchiveerd op 28 november 2023. Geraadpleegd op 28 november 2023.
- ↑ a b (en) SUNSHINE AWARD NOMINEES & RECIPIENTS. sunshineawards.com. Gearchiveerd op 3 december 2023. Geraadpleegd op 3 december 2023.
- ↑ (en) AFRICA FESTIVAL AWARD (AFA). africafestival.org. Gearchiveerd op 3 december 2023. Geraadpleegd op 3 december 2023.
- ↑ (en) Sampson Nanton, Another international award for Calypso Rose. Trinidad and Tobago Guardian (6 november 2018). Gearchiveerd op 30 november 2023. Geraadpleegd op 30 november 2023.
- ↑ (en) GRANDS PRIX SACEM 2018. sacem.fr (5 december 2018). Gearchiveerd op 30 november 2023. Geraadpleegd op 30 november 2023.