Marzia Grossi
Marzia Grossi | ||||
---|---|---|---|---|
Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Nationaliteit | ![]() | |||
Geboorteplaats | Florence | |||
Geboortedatum | 2 september 1970 | |||
Totaal prijzengeld | 145.460 US dollar | |||
Profiel | (en) WTA-site | |||
Enkelspel | ||||
Winst-verliesbalans | 128–108 | |||
Titels | 1 WTA, 2 ITF[1] | |||
Hoogste positie | 79e (13 september 1993) | |||
Grandslamresultaten | ||||
![]() | 1e ronde (1994) | |||
![]() | 3e ronde (1994) | |||
![]() | 1e ronde (1994) | |||
![]() | 1e ronde (1994) | |||
Dubbelspel | ||||
Winst-verliesbalans | 53–49 | |||
Titels | 0 WTA, 7 ITF[1] | |||
Hoogste positie | 102e (9 oktober 1989) | |||
Grandslamresultaten | ||||
![]() | 1e ronde (1989) | |||
Laatst bijgewerkt op: 3 januari 2024 | ||||
|
jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
---|---|---|
1988 | 235 | 301 |
1989 | 215 | 111 |
1990 | 286 | 351 |
1991 | 446 | 347 |
1992 | 158 | 301 |
1993 | 103 | 308 |
1994 | 202 | – |
1995 | 162 | 389 |
Marzia Grossi (Florence, 2 september 1970)[2] is een voormalig tennisspeelster uit Italië. Grossi begon met tennis toen zij negen jaar oud was.[2] Zij was actief in het internationale tennis van 1987 tot en met 1995.
Loopbaan
Enkelspel
Grossi debuteerde in 1987 op het ITF-toernooi van Caserta (Italië). Zij stond in 1988 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Arezzo (Italië) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Tsjechische Eva Švíglerová te verslaan. In totaal won zij twee ITF-titels, de andere in 1995 in Sezze (Italië).
In 1989 speelde Grossi voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Tarente – zij bereikte er de tweede ronde. Zij stond in 1993 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van San Marino – hier veroverde zij haar enige titel, door de Duitse Barbara Rittner te verslaan.[3][4]
Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de derde ronde, op Roland Garros 1994. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 79e plaats, die zij bereikte in september 1993.
Dubbelspel
Grossi was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 1988 op het ITF-toernooi van Rome (Italië), samen met landgenote Francesca Romano – hier veroverde zij meteen haar eerste titel, door het Argentijnse duo Fernanda González en Mariana Pérez Roldán te verslaan. In totaal won zij zeven ITF-titels, de laatste in 1995 in Fontanafredda (Italië).
In 1989 speelde Grossi voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Tarente, samen met landgenote Barbara Romanò – zij bereikten er de tweede ronde. Haar beste resultaat op de WTA-toernooien is het bereiken van de halve finale, op het toernooi van Athene in 1989. Daarna concentreerde zij zich qua dubbelspel op het ITF-circuit.
Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 102e plaats, die zij bereikte in oktober 1989.
Tennis in teamverband
In 1994 maakte Grossi deel uit van het Italiaanse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 0–2.
Persoonlijk
Grossi spreekt geen Engels.[5] Daarom opereerde zij voornamelijk in Italië. Naar eigen zeggen heeft zij onvoldoende professioneel niveau kunnen bereiken, doordat zij nooit iemand heeft ontmoet die haar kon coachen.[5] Op 25-jarige leeftijd stopte zij met haar loopbaan, deels door een knieblessure (waaraan zij geopereerd moest worden), en deels door tegenwerking van haar echtgenoot.[5]
In 2014 nam zij nog wel éénmaal deel aan een ITF-toernooi voor senioren: 45th International Championships of Italy in Alassio – zij won alle partijen met setstanden van 6–1 en 6–0[6] en zegevierde met soortgelijke cijfers in de finale over Française Delphine Rivé.[7]
Palmares
Legenda |
---|
Grandslamtoernooi |
Olympische Spelen |
Year-End Championships |
Premier Mandatory |
Premier Five / WTA 1000 |
Premier / WTA 500 |
International / WTA 250 |
Challenger / WTA 125 |
WTA-finaleplaatsen enkelspel
nr. | finale | toernooi | ondergrond | tegenstandster | score | |
---|---|---|---|---|---|---|
gewonnen finales | ||||||
1. | 1993-08-01 | ![]() | gravel | ![]() | 3-6, 7-5, 6-1 | details |
verloren finales | ||||||
1. | 1988-08-14 | ![]() | gravel | ![]() | 6-4, 0-6, 1-6 |
WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel
geen
Gewonnen ITF-toernooien enkelspel
nr. | finale | toernooi | dotatie | ondergrond | tegenstandster in finale | score |
---|---|---|---|---|---|---|
1. | 1988-06-26 | ![]() | $ 10.000 | gravel | ![]() | 7-6, 6-1 |
2. | 1995-07-09 | ![]() | $ 25.000 | gravel | ![]() | 6-3, 6-2 |
Resultaten grandslamtoernooien
Legenda | |
---|---|
g.t. | geen toernooi gehouden |
l.c. | lagere categorie |
– | niet deelgenomen |
G | uitgeschakeld in de groepsfase |
1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
HF | uitgeschakeld in de halve finale |
F | de finale verloren |
W | het toernooi gewonnen |
w-v | winst/verlies-balans |
Vrouwendubbelspel
toernooi | 1989 |
---|---|
![]() | – |
![]() | – |
![]() | 1R |
![]() | – |
Externe links
- (en) Profiel van Marzia Grossi op de website van de WTA
- (en) Profiel van Marzia Grossi op de website van de ITF
- (en) Profiel van Marzia Grossi op de website van de Billie Jean King Cup
- (en) Profiel van Marzia Grossi op de website van Wimbledon
- (en) Origineel profiel van Marzia Grossi op de website van de WTA
- (en) Origineel profiel van Marzia Grossi op de website van de ITF
- ↑ a b Zie haar origineel WTA-profiel
- ↑ a b (it) Profiel van Marzia Grossi bij Circolo Tennis Etruria
- ↑ (en) San Marino 1993, WTA. Gearchiveerd op 30 juni 2024.
- ↑ (en) San Marino 1993, ITF. Gearchiveerd op 5 juli 2024.
- ↑ a b c (it) Marzia Grossi: "Mi è mancato un incontro" ("Ik heb een ontmoeting gemist"), Spazio Tennis (24 oktober 2011), met foto. Gearchiveerd op 3 januari 2024.
- ↑ (en) Seniorenactiviteit van Marzia Grossi, ITF. Gearchiveerd op 3 januari 2024.
- ↑ Haar leeftijdgenote Rivé was/is geen onbeduidend speelster; zij bereikte de tweede plaats op de ITF-seniorenranglijst in 2016, en was per november 2023 nog actief op het 50+-circuit van de ITF. Zie (en) Profiel van Delphine Rivé op de website van de ITF