Vera Dua
Vera Dua | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Vera Dua (2008) | ||||
Volledige naam | Vera Agnes Roger Dua | |||
Geboortedatum | 25 oktober 1952 | |||
Geboorteplaats | Gent | |||
Kieskring | ![]() | |||
Regio | ![]() | |||
Land | ![]() | |||
Partij | Agalev / Groen! / Groen | |||
Functies | ||||
1989 - 1991 | Gemeenteraadslid Gent | |||
1991 - 1995 | Volksvertegenwoordigster | |||
1992 - 1995 | Lid Vlaamse Raad | |||
1995 - 1999 | Vlaams Parlementslid | |||
1995-1999 | Gemeenschapssenator | |||
1999 - 2003 | Vlaams minister van landbouw en leefmilieu | |||
2003 - 2009 | Vlaams Parlementslid[1] | |||
2003 - 2007 | Politiek secretaris Agalev | |||
2003 - 2007 | Partijvoorzitster Groen! | |||
2006 - 2011 | Gemeenteraadslid Gent | |||
2007 - 2009 | Gemeenschapssenator | |||
https://web.archive.org/web/20100327233954/http://www.veradua.be/ | ||||
|
Vera Dua (Gent, 25 oktober 1952) is een Belgische voormalig politica voor Agalev en Groen.
Biografie
Dua was in haar jeugd, begin jaren 70, lid van de Belgische Jeugdbond voor Natuur (BJN), waarin ze vooral actief was als vogelkijkster. In 1975 studeerde ze af als landbouwkundig ingenieur, specialisatie waters en bossen, en behaalde elf jaar later een doctoraat in de landbouwwetenschappen. In de periode 1981-1986 was ze wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit Gent. In 1986 ging ze aan de slag als ambtenaar bij het toenmalige Waters en bossen (het huidige Agentschap voor Natuur en Bos) van het toenmalige Aminal, de administratie voor milieu, natuur-, land- en waterbeheer. Dit deed ze tot in 1991. Sinds 1984 is Dua lid van Agalev, waar ze aan de wieg stond van de vrouwengroep binnen de partij. Ze werd bij Agalev binnengeloodst door Luc Lemiengre.[2] Bij de verkiezingen van 1988 veroverde ze een zitje in de Gentse gemeenteraad, waar ze bleef zetelen tot in 1991.
In 1991 werd Dua voor het kiesarrondissement Gent-Eeklo verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. In de periode januari 1992-mei 1995 had ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd ze verkozen in de kieskring Gent-Eeklo. Daar voerde ze onder andere oppositie tegen toenmalig Vlaams minister van Landbouw Theo Kelchtermans (CVP). In 1995 liet ze zich opmerken door in de Stille Oceaan te protesteren tegen Franse atoomproeven op het eiland Moruroa. Tussen juni 1995 en juli 1999 werd ze door het Vlaams Parlement aangewezen als gemeenschapssenator in de Senaat.
Na de verkiezingsoverwinning van 13 juni 1999 bleef ze tot midden juli nog even Vlaams volksvertegenwoordiger en volgde ze op 13 juli 1999 Theo Kelchtermans op als Vlaams minister van Landbouw en Leefmilieu. Ze streefde als minister naar de uitbreiding van de natuurgebieden. Verder wilde ze de mestoverschotten sterk beperken. Daardoor kreeg ze het soms aan de stok met de landbouwers. Onder haar signatuur voerde de Vlaamse regering de gezondheidstest op pasgeborenen in.
Na de zware verkiezingsnederlaag van Agalev bij de federale verkiezingen van 18 mei 2003 stapte ze op als Vlaams minister en ging ze terug zetelen in het Vlaams Parlement. Ze werd als minister opgevolgd door partijgenoot Ludo Sannen. Ook na de volgende Vlaamse verkiezingen van 13 juni 2004 bleef ze Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 2009. Tussen juli 2007 en juni 2009 werd ze door het Vlaams Parlement opnieuw aangewezen als gemeenschapssenator.
Op 15 november 2003 werd ze de eerste voorzitster van de tot Groen! omgevormde partij. In november 2007 stond ze deze zetel af aan Mieke Vogels.
In juni 2009 trok ze niet langer de lijst voor Groen! voor de Vlaamse verkiezingen en stopte met de nationale politiek. Ze bleef wel actief als gemeenteraadslid in Gent, een functie die ze van 2007 tot 2011 opnieuw uitoefende. Bij haar laatste verkiezingen in 2006 haalde de groene partij 12,8 procent in Gent. Dat was toen een van de beste resultaten van de partij in Oost-Vlaanderen.
Na de politiek
Vanaf 2011 was Dua onbezoldigd academisch consulent bij het Centrum voor Duurzame Ontwikkeling (CDO) aan de UGent.[3] Dat jaar besloot ze ook te stoppen met de lokale politiek om zich vanaf dan uitsluitend toe te leggen op duurzame ontwikkeling. Paul Pataer was haar opvolger als gemeenteraadslid.[4] Sinds 2017 is ze er gastprofessor.
Eind maart 2013 koos de algemene vergadering van Bond Beter Leefmilieu Vera Dua als voorzitter.[5] In 2022 volgde Ignace Schops haar op.
Van 2018 tot 2019 was Dua lid van het toezichtsorgaan van de fusiehaven North Sea Port.
Zie ook
Bron
- Beknopte biografie Vera Dua. Het Laatste Nieuws (11 mei 2011). Geraadpleegd op 9 juni 2011.
Verwijzingen
- ↑ Biografische fiche Vera Dua; Vlaams Parlement
- ↑ Eerste groene raadslid in Gent, De Standaard, 26 april 2004.
- ↑ Dr. Vera Dua. Centrum voor Duurzame Ontwikkeling. Gearchiveerd op 2 november 2014. Geraadpleegd op 28 maart 2013.
- ↑ Vera Dua zegt politiek vaarwel. vandaag.be (11 mei 2011). Geraadpleegd op 11 mei 2011.
- ↑ Vera Dua nieuwe voorzitter van Bond Beter Leefmilieu. Bond Beter Leefmilieu (29 maart 2013). Geraadpleegd op 29 maart 2013.
Voorganger: Theo Kelchtermans | Vlaams minister van Leefmilieu 1999 - 2003 | Opvolger: Ludo Sannen |
Voorganger: Eric Van Rompuy | Vlaams minister van Landbouw 1999 - 2003 | Opvolger: Ludo Sannen |
Voorganger: Dirk Holemans | Politiek secretaris / Voorzitster van Groen! 2003 - 2007 | Opvolger: Mieke Vogels |