Władysław Tarnowski
Władysław Tarnowski | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Władysław Tarnowski in 1877 | ||||
Geboren | 4 juni 1836 | |||
Overleden | 19 april 1878 | |||
Land | ![]() | |||
Religie | Rooms-katholiek | |||
Stijl | Romantiek | |||
Beroep | Componist | |||
Instrument | Piano | |||
(en) Discogs-profiel | ||||
(en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Count Władysław Tarnowski (Wróblewice, 4 juni 1836 – schip in de buurt van San Francisco, 19 april 1878), was een Pools componist en virtuoos pianist uit de romantiek.
Biografie
Levensloop
Władysław Tarnowski werd op 4 juni 1836 in Wróblewice geboren, als het eerste kind van Walerian Spycymir Tarnowski (1811–1861), grondbezitter en Ernestyna Tarnowska (1808-1840). Het echtpaar kreeg in totaal drie kinderen (Władysław 1836-1878), Stanisław (1838-1909), en Maria Józefa (1840-1938).[1] Zijn moeder stierf toen hij vier jaar oud was.[2] Van Stanisław is bekend dat hij landschapsschilder was.[3] Władysław Tarnowski werd op vijftienjarige leeftijd door zijn vader ingeschreven aan de Jagiellonische Universiteit van Krakau.[4] Hij studeerde af in rechten en filosofie in 1857.[4] Maar hij wilde muzikant worden. Dat is waarom later studeerde hij verder bij Daniel Auber, in het Conservatorium te Parijs.[5] In 1863 hij onderbrak zijn studie om in dienst te gaan van het Pools leger in de Januariopstand. Diende hij als logistieke medewerker, geheime koerier voor de regering; en als soldaat in de elite militaire eenheid z.g. "Żuawi Śmierci". Hij schreef ook liedjes voor het leger.[6] Later studeerde hij verder bij Ernst Friedrich Richter en Ignaz Moscheles, in het Conservatorium te Leipzig; en in Rome en Rome onder leiding van Franz Liszt.[7]
Lijst van werken
Muzikale composities
Stukken voor piano
- Trois Mazurkas pour Piano, rond 1870.
- Chart sans paroles, 1870.
- Valse-poeme, 1870.
- Fantazie-Impromptu
- Impromptu „L’adieu de l’artiste”, rond 1870.
- Souvenir de la Canée,1870.
- Polonez dla Teofila Lenartowicza, 1872
- Grande Polonaise (quasi Rhapsodie symphonique Polonaise I) composée et dediée à son ami T. Lenartowicz, 1874.
- Sonate à son ami Br. Zawadzki, rond 1875.
- Extases au Bosphor, fantasie rapsodie sur les melodies orientales, op. 10, rond 1875.
- Marsz żałobny z osobnej całości symfonicznej poświęcony pamięci Augusta Bielowskiego, 1876.
- Ave Maria, 1876.
- Pensée funebre vóór 1878.
- Andantino pensieroso, 1878 (postume uitvoering).
Nocturnes
- Nocturne dédié à sa soeur Marie,
- Nuit sombre.
- Nuit claire.
Kamermuziek
- Quatour Re-majeur pour Deur Violons, Viola et Violonceller, 1874.
- Fantaisie quasi Sonate.
- Souvenir d’un ange, rond 1876.[8]
Stukken voor orkest
- Symfonia d’un drammo d’amore, 1871.
- Karlińscy, 1874.
- Joanna Grey, 1875.
- Achmed oder der Pilger der Liebe of Achmed, czyli pielgrzym miłości, (opera), 1875.
Songs
- A kto chce rozkoszy użyć, of Jak to na wojence ładnie, 1863, (Songtekst van Władysław Tarnowski).
- Herangedämmert kam der Abend, (Songtekst van Heinrich Heine).
- Die Perle, (Songtekst van Władysław Tarnowski).
- Die Schwalben, (Songtekst van Władysław Tarnowski).
- Im Traum sah ich das Lieben, (Songtekst van Heinrich Heine).
- Ich sank verweint in sanften Schlummer of Widzenie, (Songtekst van Władysław Tarnowski).
- Neig, o Schöne Knospe, (Songtekst van Mirza-Schaffy Vazeh).
- Kennst du die Rosen, rond 1870, (Songtekst van Władysław Tarnowski).
- Du Buch mit sieben Siegeln, rond 1870, (Songtekst van Ludwig Foglár).
- Ob du nun Ruhst, rond 1870, (Songtekst van Ludwig Foglár).
- Klänge Und Schmerzen, rond 1870, (Songtekst van Robert Hamerling).
- Nächtliche Regung, rond 1870, (Songtekst van Robert Hamerling).
- Strofa dello Strozzi e la risposttadi Michalangelo, (Songtekst van Filippo Strozzi en Michelangelo).
- Au soleil couchant, 1873, (Songtekst van Victor Hugo).
- Still klingt das Glöcklein durch Felder, of Dźwięczy głos dzwonka przez pole, 1874, (Songtekst van Władysław Tarnowski).
- Alpuhara, 1877, (Songtekst van Adam Mickiewicz).
- Mein kahn, vóór 1878, (Songtekst van Johann von Paümann ps. Hans Max).[9]
Drama's
- Izaak, 1871.
- Karlinscy, 1874.
- Joanna Grey, 1874.
- Ostatnie sądy kapturowe, 1874.
- Finita la comedia, 1874.
Poëzie
- Poezye studenta (1, 2, 3, 4, 1863-1865).
- Krople czary, 1865.
- Szkice helweckie i Talia, 1868.
- Piołuny, 1869.
- Nowe Poezye, 1872.
Noten
- ↑ M.J. Minakowski Genealogia potomków Sejmu Wielkiego - Walerian Spycymir hr. Tarnowski z Tarnowa h. Leliwa (ID: 5.489.17)
- ↑ M.J. Minakowski Genealogia potomków Sejmu Wielkiego - Ernestyna hr. Tarnowska z Tarnowa h. Leliwa (ID: lu.3495)
- ↑ Zygmunt Batowski: Tarnowski, Stanislaw in: Hans Vollmer (bew.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Begründet von Ulrich Thieme und Felix Becker., jg. 32: Stephens–Theodotos. E. A. Seemann, Leipzig, 1938, p. 448.
- ↑ a b Agaton Giller O Władysławie hr. Tarnowskim, „Ruch Literacki”, 1878/22, p. 348.
- ↑ Agaton Giller O Władysławie hr. Tarnowskim, „Ruch Literacki”, 1878/23, pp. 362-363.
- ↑ Agaton Giller O Władysławie hr. Tarnowskim, „Ruch Literacki”, 1878/24, pp. 381.
- ↑ Agaton Giller O Władysławie hr. Tarnowskim, „Ruch Literacki”, 1878/25, pp. 395.
- ↑ Utwory instrumentalne Władysława Tarnowskiego Warszawa-Łódź, 2018, ISBN 9788394567415.
- ↑ Pieśni niemieckie Władysława Tarnowskiego, Warszawa-Łódź, 2017, ISBN 9788394567408.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)