Wilhelm Zander
Wilhelm Zander | ||||
---|---|---|---|---|
Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
Geboren | 22 april 1911 Saarbrücken, Saarland, Duitse Keizerrijk | |||
Overleden | 27 september 1974 München, West-Duitsland | |||
Rustplaats | Ostfriedhof, München; sectie: 38[1] | |||
Land/zijde | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
Onderdeel | ![]() | |||
Dienstjaren | 1933 - 1945 | |||
Rang | ![]() ![]() SS-Standartenführer | |||
Eenheid | SS-Oberabschnitte Sud[2] SS-Hauptamt[3] | |||
Slagen/oorlogen | Tweede Wereldoorlog | |||
Onderscheidingen | zie decoraties | |||
|
Wilhelm Zander (Saarbrücken, 22 april 1911 - 27 september 1974) was een adjudant van Martin Bormann tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Biografie
Hij werd geboren in Saarbrücken. Hoewel hij slechts een geringe opleiding had genoten, bouwde Zander zakelijke belangen op in Italië. Hij liet deze belangen varen om een voltijdse betrekking als nazipartijmedewerker op zich te nemen.[4] In 1933 trad hij toe tot de Schutzstaffel (SS) en bereikte later de rang van SS-Standartenführer.[5]
Begin 1945 vergezelde hij Bormann en de Duitse leider Adolf Hitler naar de Führerbunker in Berlijn. Op 29 april 1945, tijdens de Slag om Berlijn, dicteerde Hitler zijn laatste wil en politiek testament. Drie boodschappers werden aangesteld om het testament uit de belegerde stad Berlijn te brengen om hun aanwezigheid voor het nageslacht te verzekeren. De eerste boodschapper was plaatsvervangend persvoorlichter, Heinz Lorenz. De tweede boodschapper was Willy Johannmeyer, Hitlers legeradjudant, en de derde was Zander. De drie mannen vertrokken die dag. Bormann had Zander opgedragen de documenten naar Karl Dönitz te brengen.[6]
Op 30 april, met het Rode Leger van de Sovjet-Unie op minder dan 500 meter van het bunkercomplex, pleegde Hitler zelfmoord.[7] Zander haalde het door de omsingeling van Berlijn door het Sovjetleger naar het westen.[8]
Na afloop van de oorlog werd vervolgens ontdekt dat hij de achternaam Paustin had aangenomen en als tuinman werkte.[9] Onder deze naam werd hij in de Amerikaanse bezettingszone gevangen genomen en als gevolg daarvan vielen de kopieën van Hitlers testament in handen van de Amerikaanse en Britse strijdkrachten. Daarna, tegen januari 1946, werden de teksten van de documenten gepubliceerd in de Amerikaanse en Britse pers.[10]
Militaire carrière
- SS-Sturmführer: 12 juni 1933[3]
- SS-Obersturmführer: 30 januari 1934[3]
- SS-Hauptsturmführer: 20 april 1934[3]
- SS-Sturmbannführer: 20 april 1937[3]
- SS-Obersturmbannführer: 20 april 1943[2]
- SS-Standartenführer: 12 september 1944
- Leutnant der Reserve:[2]
Lidmaatschapsnummers
Decoraties
- IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse[2] en 2e Klasse
- Sportinsigne van de SA[3]
- Rijksinsigne voor Sport in brons[3]
- SS-Ehrenring[3]
- Ehrendegen des Reichsführers-SS[2]
Referenties
Bronnen
- ↑ (en) World War II Graves: Zander, Wilhelm. Geraadpleegd op 3 februari 2020.
- ↑ a b c d e Dienstaltersliste der Schutzstaffel der NSDAP van 01.10.1943. p.25.
- ↑ a b c d e f g h i j (de) Dienstaltersliste der Schutzstaffel der NSDAP van 01.12.1937. p.58-59. Geraadpleegd op 3 februari 2020.
- ↑ Trevor-Roper (2002), pp. 166-167
- ↑ Trevor-Roper (2002), p. 166
- ↑ Trevor-Roper (2002), p. 167
- ↑ Joachimsthaler (1999), pp.160-182
- ↑ Joachimsthaler (1999), p. 55
- ↑ WashingtonPost.com: The Death of Hitler: The Full Story with New Evidence from Secret Russian Archives. www.washingtonpost.com. Geraadpleegd op 1 februari 2021.
- ↑ Eckert (2012), p. 46
Literatuur
- (en) Trevor-Roper, Hugh (2002). The Last Days of Hitler. Pan Macmilan. ISBN 9781447218616.
- (en) Joachimsthaler, Anton (1999). The Last Days of Hitler: The Legends, the Evidence, the Truth, Trans. Helmut Bögler. Brockhampton Press, London [1995]. ISBN 978-1-86019-902-8.
- (en) Ian KershawKershaw, Ian (2008). Hitler, A Biography. W. W. Norton & Company, New-York. ISBN 0-393-06757-2.
- (en) Eckert, Astrid M. (2012). The Struggle for the Files: The Western Allies and the Return of German Archives After the Second World War. Cambridge University Press,. ISBN 978-1107629202.