Łatyhol
![]() | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Rejon | |||
Sielsowiet | Koroby | ||
Populacja (2009) • liczba ludności |
| ||
Położenie na mapie obwodu witebskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/%D0%9B%D0%B0%D1%82%D1%8B%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D1%8C._%D0%93%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%88%D1%87%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%9E%D1%81%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BA%D1%83_%D0%B2%D1%91%D1%81%D0%BA%D1%96_%2802%29.jpg/220px-%D0%9B%D0%B0%D1%82%D1%8B%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D1%8C._%D0%93%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%88%D1%87%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%9E%D1%81%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BA%D1%83_%D0%B2%D1%91%D1%81%D0%BA%D1%96_%2802%29.jpg)
Łatyhol (biał. Латыгаль; ros. Латыголь) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Koroby.
Historia
W czasach zaborów w powiecie wilejskim w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym kolonia (wcześniej wieś) i folwark leżały w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Norzyca.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:
- kolonię –182 osoby, 178 było wyznania rzymskokatolickiego a 4 prawosławnego. Jednocześnie 178 mieszkańców zadeklarowało polską a 4 białoruską przynależność narodową. Były tu 33 budynki mieszkalne[2]. W 1931 w 49 domach zamieszkiwało 209 osób[3].
- folwark [1] –12 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały polską przynależność narodową. Były tu 3 budynki mieszkalne[2]. W 1931 w 1 domu zamieszkiwały 4 osoby[3].
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Konstantynowie i prawosławnej w Norzycy. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Duniłowiczach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Łasicy[4].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.
Do 1960 miejscowość wchodziła w skład sielsowietu Struki[5].
Zabytki
- grodzisko z wczesnego okresu epoki żelaza nr 213В000393[6]
Uwagi
- ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- ↑ a b Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 31 .
- ↑ a b Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 42 .
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 438 .
- ↑ Рашэнне выканаўчага камітэта Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 20 мая 1960 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1960, № 16.
- ↑ Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь, склад. В.Я. Абламскі, І.М. Чарняўскі, Ю.А. Барысюк. – Мінск : БЕЛТА, 2009, s. 165
Linki zewnętrzne
- Ginki, zaścianek, powiat wilejski, gmina Norzyca, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 572 .
- p
- d
- e
- Siedziba gminy – Norzyca następnie Łasica
Miasteczko | |
---|---|
Wsie |
|
Zaścianek |
|
Kolonia |
|
Folwarki | |
Majątek |
|
Szkoła |
|