75 mm działo bezodrzutowe M20

M20
Ilustracja
Działo bezodrzutowe M20 w użyciu podczas wojny koreańskiej
Dane podstawowe
Państwo

 Stany Zjednoczone

Rodzaj

działo bezodrzutowe

Historia
Produkcja seryjna

1945 – ?

Dane taktyczno-techniczne
Kaliber

75 mm

Długość lufy

2080 mm

Donośność

6400 m

Prędkość pocz. pocisku

300 m/s

Długość

2080 mm

Masa

52 kg
pocisk: 9,3–10,3 kg

Obsługa

2–3

Multimedia w Wikimedia Commons

M20 – amerykańskie działo bezodrzutowe kalibru 75 mm, wykorzystywane w końcowej fazie II wojny światowej, podczas wojny koreańskiej, a na niewielką skalę także podczas wojny wietnamskiej[1][2].

Działo przystosowane jest do strzelania pociskami burzącymi (HE), kumulacyjnymi (HEAT) i dymnymi. Długość broni wynosi 2,08 m, a masa 52 kg (masa pocisku, w zależności od typu, od 9,3 do 10,3 kg). Donośność działa wynosi 6,4 km, a przebijalność pancerza do 100 mm. Broń mocowana była na trójnogu (tym samym, którego wykorzystywano do mocowania karabinu maszynowego M1917A1), była też montowana na pojazdach[1][2].

Pierwsze egzemplarze broni trafiły do oddziałów frontowych w marcu 1945 roku. Z użycia M20 wycofane zostało na przełomie lat 60. i 70., wraz z pojawieniem się wyrzutni przeciwpancernych pocisków kierowanych[1].

Zobacz też

  • Vespa 150 TAP

Przypisy

  1. a b c M20 75 mm Recoilless Rifle. Military Factory. [dostęp 2017-10-29]. (ang.).
  2. a b Recoiless Rifles. Olive-Drab. [dostęp 2017-10-29]. (ang.).
  • p
  • d
  • e
Amerykańska broń artyleryjska z okresu II wojny światowej
Armaty czołgowe
  • 37 mm M5/M6
  • 75 mm M2/M3/M6
  • 76 mm M1
  • 3-calowa (76,2 mm) M7
  • 90 mm M3
  • 105 mm M4
Armaty przeciwpancerne
Armaty polowe
  • 4,5-calowa (114 mm) M1
  • 155 mm M1918MI
  • 155 mm M1/M2 „Long Tom”
  • 8-calowa (203 mm) M1
Haubice
Armaty przeciwlotnicze
  • 37 mm M1
  • 40 mm M1
  • 3-calowa (76,2 mm) M1917/M1918
  • 90 mm M1
  • 120 mm M1
Moździerze
Działa bezodrzutowe
Encyklopedie internetowe (model broni):