Aethopyga
Aethopyga[1] | |||
Cabanis, 1850[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – kwiatownik strojny (A. bella) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | nektarniki | ||
Rodzaj | Aethopyga | ||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Aethopyga – rodzaj ptaków z rodziny nektarników (Nectariniidae).
Występowanie
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[3].
Morfologia
Długość ciała 8,4–20 cm, masa ciała 3,1–9 g (samce są z reguły nieco cięższe od samic)[4].
Systematyka
Etymologia
Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: αιθος aithos – „ogień, palące ciepło” oraz πυγη pugē – „zad”[5].
Gatunek typowy
Certhia siparaja Raffles
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:
- Aethopyga duyvenbodei – kwiatownik wspaniały
- Aethopyga ignicauda – kwiatownik ognistosterny
- Aethopyga saturata – kwiatownik niebieskosterny
- Aethopyga nipalensis – kwiatownik zielonosterny
- Aethopyga gouldiae – kwiatownik ozdobny
- Aethopyga temminckii – kwiatownik czerwony
- Aethopyga mystacalis – kwiatownik białobrzuchy
- Aethopyga shelleyi – kwiatownik żółtogardły
- Aethopyga vigorsii – kwiatownik indyjski – takson wyodrębniony ostatnio z A. siparaja[7][8][9][10]
- Aethopyga siparaja – kwiatownik szkarłatny
- Aethopyga magnifica – kwiatownik czarnobrzuchy – takson wyodrębniony ostatnio z A. siparaja[11]
- Aethopyga jefferyi – kwiatownik luzoński – takson wyodrębniony ostatnio z A. pulcherrima[11]
- Aethopyga pulcherrima – kwiatownik epoletowy
- Aethopyga decorosa – kwiatownik lśniący – takson wyodrębniony ostatnio z A. pulcherrima[11]
- Aethopyga flagrans – kwiatownik ognisty
- Aethopyga guimarasensis – kwiatownik kasztanowaty – takson wyodrębniony ostatnio z A. flagrans[11]
- Aethopyga bella – kwiatownik strojny
- Aethopyga eximia – kwiatownik białoboczny
- Aethopyga christinae – kwiatownik widłosterny
- Aethopyga linaraborae – kwiatownik niebieskouchy
- Aethopyga primigenia – kwiatownik szarogłowy
- Aethopyga boltoni – kwiatownik żółtorzytny
Przypisy
- ↑ Aethopyga, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1851, s. 103. (niem.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Dippers, leafbirds, flowerpeckers, sunbirds. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-07]. (ang.).
- ↑ Cheke i Mann 2008 ↓, s. 305–314.
- ↑ Aethopyga, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-17] (ang.), [archiwum].
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2021-01-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-07].
- ↑ R. Cheke, C.F. Mann: Sunbirds: A Guide to the Sunbirds, Spiderhunters, Sugarbirds and Flowerpeckers of the World. Londyn: Christopher Helm, 2001. ISBN 0-300-08940-6. (ang.).
- ↑ C.F. Mann. Systematic notes on Asian birds. 28. Taxonomic comments on some south and south-east Asian members of the family Nectariniidae. „Zoologische Verhandelingen”. 340, s. 179–189, 2002. (ang.).
- ↑ P.C. Rasmussen, J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 84-87334-67-9. (ang.).
- ↑ Cheke i Mann 2008 ↓, s. 313.
- ↑ a b c d P.A. Hosner, Á.S. Nyári, R.G. Moyle. Water barriers and intra-island isolation contribute to diversification in the insular Aethopyga sunbirds (Aves: Nectariniidae). „Journal of Biogeography”. 40 (6), s. 1094–1106, 2013. DOI: 10.1111/jbi.12074. (ang.).
Bibliografia
- R. Cheke, C. Mann: Family Nectariniidae (Sunbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008. ISBN 84-96553-45-0. (ang.).