Albert Leo Schlageter
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Bundesarchiv_Bild_183-J27290%2C_Albert_Leo_Schlageter.jpg/200px-Bundesarchiv_Bild_183-J27290%2C_Albert_Leo_Schlageter.jpg)
Albert Leo Schlageter (ur. 12 sierpnia 1894 roku w Schönau im Schwarzwald, zm. 26 maja 1923 roku w Düsseldorfie[1]) – niemiecki bojówkarz, kreowany przez nacjonalistów na bohatera narodowego.
Zamierzał być księdzem, ale w początkach I wojny światowej jako ochotnik wstąpił do wojska. Walczył m.in. nad Sommą i pod Verdun. Za męstwo otrzymał rangę porucznika i Krzyż Żelazny I Klasy[2]. Od listopada 1918 roku do grudnia 1919 roku walczył w Eiserne Division przeciwko rewolucjonistom w krajach bałtyckich, a do lutego 1920 roku pełnił służbę w Grenzschutz Ost w Łambinowicach. Po puczu Kappa-Lüttwitza pacyfikował ruch rewolucyjny w Zagłębiu Ruhry. W 1921 roku uczestniczył w tworzeniu Großdeutsche Arbeiterpartei w Berlinie. Następnie przebywał na Górnym Śląsku, gdzie wstąpił do Spezialpolizei. Podczas III powstania śląskiego dowodził kompanią w baonie szturmowym korpusu ochotniczego Karla G.O. Hauensteina[3]. Był odpowiedzialny za liczne okrucieństwa popełnione na powstańcach[3]. Należał do sprawców masakry w Strzebniowie k. Gogolina, w której zamordowano 46 powstańców i cywilów[2]. W latach 1921–1922 przewodził grupie dokonującej mordów kapturowych na polskich patriotach i rewolucjonistach na Górnym Śląsku[3]. Był współuczestnikiem zabójstwa księdza Augustyna Strzybnego, proboszcza w Modzurowie dokonanego 31.10.1921. Po powstaniu opuścił Śląsk i jako dywersant działał w Gdańsku[2]. W 1923 roku przewodził grupom sabotażowo-dywersyjnym w Zagłębiu Ruhry, prowadząc działania przeciwko francuskim i belgijskim okupantom. W tym samym roku został aresztowany przez Francuzów za niszczenie linii kolejowych i rozstrzelany po wyroku skazującym. Był w późniejszym czasie kreowany na bohatera narodowego, jego imieniem nazwano m.in. liczne organizacje faszystowskie[3].
Przypisy
- ↑ Albert Leo Schlageter. www.personenlexikon.net. [dostęp 2011-06-02]. (niem.).
- ↑ a b c Andrzej Hanich: Martyrologia duchowieństwa Śląska Opolskiego w latach powstań śląskich i II wojny światowej. s. 26.
- ↑ a b c d red.: Franciszek Hawranek, Aleksander Kwiatek, Wiesław Lesiuk, Michał Lis (sekretarz zespołu), Bolesław Reiner, Kazimierz Popiołek, Wacław Ryżewski: Encyklopedia powstań śląskich. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1982, s. 498.
Bibliografia
- red. Franciszek Hawranek: Encyklopedia powstań śląskich. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1982. (pol.).