Albin Belina Węsierski
![]() Węsierski (Belina odm.) | |
Rodzina | Węsierski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 12 kwietnia 1812 |
Data śmierci | 21 września 1875 |
Ojciec | Wincenty Węsierski |
Matka | Józefa Bnińska |
Żona | Ludwika Kwilecka |
Dzieci | Zbigniew Węsierski |
Odznaczenia | |
![]() |
Albin Węsierski herbu Węsierski (Belina odm.), hrabia (ur. 12 kwietnia 1812 w Zakrzewie, zm. 21 września 1875) – właściciel ziemski, polski patriota, żołnierz powstania listopadowego, miłośnik archeologii, badacz i opiekun Ostrowa Lednickiego[1].
Życiorys
Urodzony z rodziców – Wincentego Węsierskiego pana na Zakrzewie oraz hrabianki Józefy Bnińskiej. Rodzina wielkopolska pochodząca z miejscowości Węsiory na Kaszubach, od której to miejscowości przybrali nazwisko Węsierskich. Ożenił się z Ludwiką hrabiną Kwilecką, córką hrabiego Józefa Kwileckiego na Wróblewie i Lucyny z Czarneckich. Miał syna i pięć córek: Zbigniew (na mocy praw Ordynacji ustanowionej przez hrabiego Józefa Kwileckiego dzieci jego tracą nazwisko i herb Węsierskich, a noszą tylko herb i nazwisko Kwileckich), Laura, Emilia, Wanda, Celina, Józefa. Dyplomem z dnia 30 października 1854 r. został mianowany hrabią pruskim. Królewski pruski szambelan, dożywotni członek pruskiej Izby Panów. Członek Koła Polskiego w pruskim parlamencie.
W majątku w Zakrzewie wybudował okazały pałac w stylu francuskim w miejsce starego dworu, a także zabudowania folwarczne, obory, owczarnię, gorzelnię, oficynę mieszkalną oraz stajnię. Dzięki dobrej ręce do prowadzenia gospodarstwa, obrotności i umiejętności wykorzystywania podpatrywanych m.in. we Francji sposobów rozwoju rolnictwa, stworzył znakomicie prosperujące gospodarstwo rolno-hodowlane. Uczestniczył jako podporucznik Wojska Polskiego w powstaniu listopadowym w 1831 r., za co został odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari. Był deputowanym ze stanu rycerskiego z powiatu gnieźnieńskiego na sejm prowincjonalny Wielkiego Księstwa Poznańskiego w 1845 roku[2]. W 1856 r. wykupił od rządu pruskiego Ostrów Lednicki (kolebkę polskiej państwowości z czasów Mieszka I i Bolesława Chrobrego), aby zachować go dla narodu i uchronić przed zniszczeniem[3]. Dzięki jego staraniom Ostrów Lednicki zaczęli badać pracownicy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i krakowskiej Akademii Umiejętności, co zaowocowało ukazaniem się licznych artykułów prasowych dotyczących jednego z ważniejszych miejsc polskiego dziedzictwa narodowego[4]. W swoim pałacu w Zakrzewie zgromadził kolekcję zabytków archeologicznych, pochodzących głównie z Ostrowa Lednickiego i najbliższej okolicy, na bazie której chciał utworzyć swoiste "Muzeum Lednickie". Do jego kolekcji zabytków archeologicznych trafiły także monety ze średniowiecznego skarbu odkrytego w 1872 roku we wsi Głębokie (obecnie gmina Kiszkowo), z których Węsierski przekazał 11 brakteatów do zbiorów British Museum w Londynie[5].
Albin Węsierski, jako patron i darczyńca sławieńskiego kościoła, został pochowany w wybudowanej przez siebie kaplicy grobowej Węsierskich w Sławnie, co ostatecznie potwierdził historyk Artur Marcyniuk w monografii naukowej Sławno i parafia sławieńska na przestrzeni wieków[6].
Przypisy
- ↑ JakubJ. Linetty JakubJ., Albin hrabia Węsierski (1812-1875) - pierwszy opiekun Ostrowa Lednickiego, "Museion Poloniae Maioris", t. 8, s. 217-316 [online], 2021 [dostęp 2022-06-06] .
- ↑ Stanisław Karwowski, Historya Wielkiego Księstwa Poznańskiego t. I 1815-1852, Poznań 1918 s.236.
- ↑ A.M.A.M. Wyrwa A.M.A.M., Ad futuram rei memoriam on the fiftieth anniversary of the Museum of the First Piasts at Lednica foundation. The Historic Monument of the Nation’s Culture, Studia Lednickie, Dziekanowice, 2019 .
- ↑ J. Fogel Pompeja Polska, Poznań 1991; B. Ciciora, A.M. Wyrwa, Zaprowadzenie chrześcijaństwa w Polsce. Krótkie studium obrazu Jana Matejki „Zaprowadzenie chrześcijaństwa R.P. 965”, Dziekanowice – Lednica 2013, s. 79-83 i nn; Andrzej M. Wyrwa, Albinowi hrabiemu Węsierskiemu w hołdzie, „Studia Lednickie”, t. 15, 2016, s. 147-150
- ↑ J.J. Linetty J.J., Średniowieczne brakteaty z daru Albina hrabiego Węsierskiego w zbiorach British Museum w Londynie, „Studia Lednickie, t. XVIII”, 2019 .
- ↑ ArturA. Marcyniuk ArturA., Sławno i parafia sławieńska na przestrzeni wieków, DawidD. Jung, KrzysztofK. Rzepa (red.), Gniezno: Zeszyty Poetyckie, seria: STUDIA HISTORICA, 2014, ISBN 978-83-62947-38-6 .