Alfred (książę Saksonii-Coburga-Gothy)
![]() | |||
![]() | |||
![]() | |||
Książę Edynburga | |||
Okres | od 1866 | ||
---|---|---|---|
Następca | Filip Mountbatten | ||
Książę Saksonii-Coburga-Gothy | |||
Okres | od 1893 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Dane biograficzne | |||
Dynastia | sasko-koburska | ||
Data i miejsce urodzenia | 6 sierpnia 1844 | ||
Data i miejsce śmierci | 30 lipca 1900 | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Alfred, właśc. ang. Alfred Ernest Albert (ur. 6 sierpnia 1844 w Windsorze, zm. 30 lipca 1900 w Coburgu) – książę Saksonii-Coburga-Gothy, książę Zjednoczonego Królestwa, członek brytyjskiej rodziny królewskiej, par Zjednoczonego Królestwa jako książę Edynburga, hrabia Kentu i hrabia Ulsteru. Drugi syn i czwarte dziecko królowej brytyjskiej Wiktorii i księcia Alberta z Saksonii-Coburga-Gothy. W rodzinie znany był jako „Affie”.
Życiorys
Książę Alfred został ochrzczony przez arcybiskupa Canterbury Williama Howleya 6 września 1844 w prywatnej kaplicy zamku Windsor. Jego rodzicami chrzestnymi byli: Adolf, książę Cambridge (reprezentowany przez swojego syna, księcia Jerzego), Aleksandra Badeńska (reprezentowana przez księżną Kentu) oraz książę Karol zu Leiningen (reprezentowany przez księcia Wellingtona).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/Prince_Alfred_%281844-1900%29%2C_later_Duke_of_Edinburgh.jpg/220px-Prince_Alfred_%281844-1900%29%2C_later_Duke_of_Edinburgh.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Alfred-marie-babyalfred.jpg/240px-Alfred-marie-babyalfred.jpg)
W 1856 książę rozpoczął karierę w Royal Navy. W sierpniu 1858 zdał egzamin na miczmana i rozpoczął służbę na HMS „Euryalus”. W 1862 był wymieniany jako kandydat do tronu Grecji po obaleniu króla Ottona I. 24 lutego 1863 książę został awansowany do stopnia porucznika i służył na HMS „Racoon” pod dowództwem hrabiego Gleichen. 23 lutego 1866 uzyskał stopień kapitana, a następnie komendę nad HMS „Galatea”.
24 maja 1866 Alfred otrzymał parowskie tytuły księcia Edynburga oraz hrabiego Kentu i Ulsteru. Parlament przyznał mu roczną pensję w wysokości 15 000 funtów. 8 czerwca książę po raz pierwszy zasiadł w Izbie Lordów. 24 stycznia 1867 wypłynął z Plymouth na pokładzie „Galatei” w podróż dookoła świata. 31 października przybył do Glenelg w południowej Australii, będąc pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził tę kolonię. 12 marca 1868 w Sydney został postrzelony w plecy przez Henry’ego Jamesa O’Farrella. O’Farrell został powieszony 21 kwietnia. Książę szybko powrócił do pełni sił i na początku kwietnia 1868 wyruszył w dalszą podróż. Do Anglii powrócił 26 czerwca 1868.
W 1869 Alfred został pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził Nową Zelandię. Podobnie, jako pierwszy odwiedził Indie (w grudniu 1869) i Hongkong. Następnie przez kilka lat stacjonował na Malcie. 30 grudnia 1878 otrzymał stopień kontradmirała. 10 listopada 1882 został wiceadmirałem, a 18 października 1887 – admirałem. 3 czerwca 1893 otrzymał stopień admirała floty. W latach 1883–1884 dowodził flotą na kanale La Manche. W latach 1886–1889 był dowódcą Floty Śródziemnomorskiej, w okresie 1890-1893 dowodził bazą Devonport.
Po śmierci swojego stryja, księcia Ernesta II, w 1893 Alfred został nowym księciem Saksonii-Coburga-Gothy, po tym, gdy praw do tego tronu zrzekł się jego starszy brat, książę Walii. Po uzyskaniu tronu zrzekł się rocznej pensji od brytyjskiego parlamentu oraz miejsca w Izbie Lordów. Chociaż początkowo był traktowany w swoim nowym państwie jako cudzoziemiec, ostatecznie udało mu się uzyskać popularność wśród poddanych.
Książę Alfred zmarł 30 lipca 1900 na raka gardła. Został pochowany w mauzoleum rodziny książęcej na cmentarzu w Coburgu. Jego następcą na tronie książęcym został jego bratanek, Karol Edward, książę Albany.
Rodzina
23 stycznia 1874 w Pałacu Zimowym w Sankt Petersburgu Alfred poślubił wielką księżną Marię Aleksandrowną (ur. 17 października 1853, zm. 22 października 1920), córkę cara Aleksandra II i carycy Marii Aleksandrowny, córki księcia Hesji Ludwika II. Alfred i Maria mieli razem dwóch synów i cztery córki:
- Alfred Aleksander (ur. 15 października 1874, zm. 6 lutego 1899), nie miał dzieci
- Maria Aleksandra (ur. 29 października 1875, zm. 18 lipca 1938), żona Ferdynanda I, króla Rumunii, miała dzieci
- Wiktoria Melita (ur. 25 listopada 1876, zm. 2 marca 1936), żona Ernesta Ludwika, księcia Hesji, i wielkiego księcia Cyryla Władymirowicza, miała dzieci z obu małżeństw
- Aleksandra Ludwika (ur. 1 września 1878, zm. 16 kwietnia 1942), żona księcia Ernesta von Hohenlohe-Langenburg
- nieznany z imienia syn (ur. i zm. 13 października 1879)
- Beatrycze Leopoldyna (ur. 20 kwietnia 1884, zm. 13 lipca 1966), żona Alfonsa Orleańskiego, księcia Galliery
Odznaczenia i godności
Saskie[1]:
Brytyjskie[1]:
- Kawaler Orderu Podwiązki, 1863
- Kawaler Orderu Ostu, 1864
- Kawaler Orderu św. Patryka, 1880
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Łaźni, woj., 1889
- Kawaler Wielki Komandor Orderu Gwiazdy Indii, 1870
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu św. Michała i św. Jerzego, 1869
- Kawaler Wielki Komandor Orderu Cesarstwa Indyjskiego, 1887
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Królewskiego Wiktoriańskiego, 1899
- Kawaler z Prawa Orderu św. Jana Jerozolimskiego, 1888
- Członek Tajnej Rady Wielkiej Brytanii, 1866–1893
Zagraniczne[1]:
- Krzyż Wielki Orderu Wieży i Miecza (1858, Portugalia)[2]
- Wstęga Dwóch Orderów (1889, Portugalia)[2]
- Wstęga Trzech Orderów (1894, Portugalia)[2]:
- Krzyż Wielki Orderu Chrystusa (1889)[2]
- Krzyż Wielki Orderu św. Benedykta z Avis (1889)[2]
- Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (1894)[2]
- Order Słonia (1863, Dania)
- Order Orła Czarnego (1964, Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (1964, Prusy)
- Wielki Komandor Orderu Hohenzollernów z mieczami (1978, Prusy)
- Order Kamehamehy I (1865, Hawaje)
- Krzyż Wielki Orderu Ludwika (1865, Hesja)
- Order Domowy Nassauski Lwa Złotego (1965, Holandia)
- Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (1867, Brazylia)
- Order Korony Rucianej (1867, Saksonia)
- Order Annuncjaty (1867, Włochy)
- Order śś. Maurycego i Łazarza I kl. (1867, Włochy)
- Order św. Andrzeja (1867, Rosja)
- Order św. Aleksandra (1867, Rosja)
- Order Orła Białego (1867, Rosja)
- Order św. Anny I kl. (1867, Rosja)
- Order św. Stanisława I kl. (1867, Rosja)
- Order Korony Wendyjskiej I kl. z Koroną w Rudzie (1868, Meklemburgia)[3]
- Krzyż Wielki Orderu św. Stefana (1873, Austro-Węgry)
- Order Serafinów (1881, Szwecja)
- Order Lwa Niderlandzkiego I kl. (1882, Holandia)
- Order Osmana I kl. z brylantami (Turcja)
- Krzyż Wielki Orderu Karola III (1887, Hiszpania)
- Order Złotego Runa (1888, Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Korony (1889, Wirtembergia)
Przypisy
- ↑ a b c H.R.H. Prince Alfred Duke of Edinburgh & Saxe-Coburg Gotha 1844-1900. regiments.org. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Jose Vincente de Bragança: Agraciamentos Portugueses aos Príncipes da Casa Saxe-Coburgo-Gota. s. 12. [dostęp 2015-08-22]. (port.).
- ↑ Peter Ohm-Hieronymussen: Die Mecklenburg-Strelitzer Orden und Ehrenzeichen. Kopenhaga 2000, s. 50
Linki zewnętrzne
- adb.online.anu.edu.au
- thepeerage.com
- Duke of Edinburg's Throne • An English Prince to Rule a German Duchu – „The New York Times”
- Zdjęcia z pobytu księcia Alfreda na Tasmanii. images.statelibrary.tas.gov.au. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-01)].
- p
- d
- e
|