Bęben (architektura)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Wawel-kaplica1.jpg/220px-Wawel-kaplica1.jpg)
![]() | Zobacz hasło bęben w Wikisłowniku |
Bęben (tambur) – część budynku na rzucie koła, wieloboku lub elipsy, stanowiąca podbudowę pod kopułę[1][2] lub hełm.
Często w ścianach bębna umieszczane były okna, będące głównym źródłem światła dziennego, które doświetlały przestrzeń pod kopułą[3]. Bęben jest elementem architektonicznym charakterystycznym dla architektury wczesnochrześcijańskiej, bizantyjskiej (średniowiecznych budowli w Grecji i Armenii) oraz dla architektury renesansu, baroku i klasycyzmu[1].
Zobacz też
- latarnia
Przypisy
- ↑ a b bęben, [w:] Krystyna.K. Kubalska-Sulkiewicz Krystyna.K., Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 41, ISBN 83-01-12365-6, OCLC 51024180 [dostęp 2020-05-13] .
- ↑ bęben, [w:] Bania i inni, Sztuka świata. T. 17, Słownik terminów : A -K, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 74, ISBN 978-83-213-4726-4, OCLC 829853214 [dostęp 2020-05-13] .
- ↑ Bęben - archirama.pl [online], archirama.muratorplus.pl [dostęp 2020-05-13] .
Bibliografia
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 24. ISBN 83-85001-89-1.
Encyklopedie internetowe (element architektoniczny):
- Britannica: technology/drum-architecture