Basia
![]() | Ten artykuł dotyczy piosenkarki. Zobacz też: Basia (ujednoznacznienie) oraz Barbara (imię). |
![]() | |||
Imię i nazwisko | Barbara Stanisława Trzetrzelewska | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 30 września 1954 | ||
Gatunki | smooth jazz, sophisti-pop, bossa nova, samba, soul, swing | ||
Zawód | piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka, producent muzyczny | ||
Aktywność | od 1969 | ||
Wydawnictwo | Epic Records, Entertainment One Music, Shanachie Records | ||
Powiązania | Matt Bianco, Perfect, Alibabki, Mietek Szcześniak | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Basia, właśc. Barbara Stanisława Trzetrzelewska[1] (ur. 30 września 1954 w Jaworznie) – polsko-brytyjska piosenkarka wykonująca muzykę będącą połączeniem współczesnego jazzu i popu o południowoamerykańskim brzmieniu.
Zaczęła śpiewać w polskich zespołach pod koniec lat 60. i w latach 70. W 1981 roku wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie zasłynęła jako wokalistka w zespole Matt Bianco. W połowie lat 80. wraz z życiowym partnerem Dannym White’em odeszli z grupy, by skupić się na jej solowej karierze. Nagrywając dla koncernu Epic Records, odniosła światowy sukces w latach 1987–1995, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie jej dwa albumy – Time and Tide i London Warsaw New York – uzyskały certyfikat platynowych płyt za sprzedaż ponad miliona kopii. Jej największe przeboje z tamtego okresu to: „Time and Tide”, „New Day for You”, „Promises”, „Baby You’re Mine”, „Cruising for Bruising” oraz „Drunk on Love”. Jej muzyka spotkała się z dużym uznaniem w Japonii i na Filipinach. Po przerwie spowodowanej sprawami osobistymi wznowiła solową karierę wydaniem albumu It's That Girl Again w 2009 roku. Od tamtej pory wydaje muzykę przez niezależne wytwórnie płytowe oraz koncertuje na scenie smoothjazzowej.
Jej głos ma rozpiętość trzech oktaw[2]. Twórczość Basi jest mocno zainspirowana amerykańskim soulem i jazzem, m.in. utworami Arethy Franklin i Stevie’ego Wondera, a także muzyką Ameryki Południowej, szczególnie brazylijską[3]. Artysta czerpie także z nurtów, takich jak samba i bossa nova[4], regularnie wplatając elementy języka polskiego do swoich tekstów[5].
Życiorys
1954–1984: Wczesne lata i początki kariery
Urodziła się w Jaworznie w 1954, choć niektóre źródła błędnie podają 1959[6]. Wychowywała się z trójką rodzeństwa – dwoma braćmi i siostrą – a jej rodzice prowadzili lodziarnię w centrum miasta[7]. Wychowując się w muzykalnej rodzinie, śpiewała od najmłodszych lat, a jako nastolatka posiadała obszerną kolekcję płyt winylowych[8]. Jej matka grała na pianinie i udzielała jej pierwszych lekcji muzyki[9].
Zadebiutowała jako wokalistka w rockowym zespole muzycznym Astry, z którym w 1969 wystąpiła na I Ogólnopolskim Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu. Uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego w Jaworznie. Następnie próbowała zdawać na matematykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, lecz ostatecznie zaczęła studiować fizykę[10]. Na pierwszym roku studiów skontaktował się z nią kierownik żeńskiej grupy wokalnej Alibabki, oferując jej pracę w zespole. Trzetrzelewska zgodziła się i występowała z Alibabkami w latach 1972–1974, koncertując głównie w Polsce i innych krajach bloku wschodniego.
W 1976 roku wzięła udział z utworem „Piosenka zakochanie” w XIV Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[11]. Od końca 1977 do początku 1979 śpiewała w debiutującej wówczas grupie rockowej Perfect, z którą występowała w klubie polonijnym w Chicago. W tym czasie urodziła syna, Mikołaja. Zamieszkała na krótko w Stanach Zjednoczonych wraz ze swoim angielskim partnerem Johnem, ale w styczniu 1981 para przeprowadziła się do Wielkiej Brytanii[12][13]. Tam poznała Marka Reilly’ego i Danny’ego White’a[14], z którymi śpiewała w jazzowo-popowej grupie Bronze. Zespół zmienił nazwę na Matt Bianco i w 1984 roku wydał debiutancki album Whose Side Are You On?, który podbił Europę. Płyta przyniosła międzynarodowe przeboje „Get Out of Your Lazy Bed”, „Half a Minute”, „More Than I Can Bear” oraz utwór tytułowy.
1985–1999: Szczyt kariery solowej
Mimo sukcesu, Basia i Danny opuścili Matt Bianco w 1985 roku, aby rozpocząć solową karierę Basi. Ich pierwszym wydawnictwem był singiel „Prime Time TV”, który spotkał się z niewielką popularnością w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Pierwszy solowy album Basi, Time and Tide, ukazał się w 1987 roku i początkowo cieszył się umiarkowanym odbiorem, zyskując rozgłos we Francji, lecz nie sprzedając się dobrze w innych częściach Europy. Single „New Day for You” i „Promises” też nie podbiły list przebojów. Krążek poradził sobie za to znacznie lepiej w Stanach Zjednoczonych, gdzie ich muzyka zyskała powodzenie w stacjach radiowych nakierowanych w stronę smooth jazzu. Utwór „Time and Tide” był pierwszym hitem Basi na liście Hot 100 Billboardu, docierając do 26. miejsca w 1988 roku, a „New Day for You” i „Promises” uplasowały się w top 10 zestawienia Adult Contemporary w 1989 roku. Album Time and Tide sprzedał się w nakładzie niemal 2 milionów egzemplarzy[15], w tym milion w samych Stanach Zjednoczonych, gdzie został certyfikowany jako platynowy[16].
Druga płyta, London Warsaw New York, została wydana na początku 1990 roku i promowana była popularnym utworem „Baby You’re Mine”. Drugi singel, „Cruising for Bruising”, dotarł do top 40 na listach w USA i Kanadzie, okazując się największym przebojem Basi do tej pory[17]. Album zawierał także cover utworu „Until You Come Back to Me (That’s What I’m Gonna Do)” napisanego przez Stevie Wondera, który wszedł na listę Adult Contemporary w USA. London Warsaw New York okazał się kolejnym przebojem wydawniczym, sprzedając się w ponad 2 milionach egzemplarzy na świecie[18], w tym ponad milion na rynku amerykańskim, co dało Basi jej drugą platynową płytę w USA[16]. Wydawnictwo zostało również uznane przez magazyn Billboard za najlepszą płytę roku w gatunku „współczesny jazz”[19]. Wykorzystując rosnącą popularność Basi, jej wytwórnia wydała kompilację Brave New Hope składającą się z remiksów i rzadkich utworów, a także kasetę wideo A New Day, zawierającą teledyski i wywiad.
Jej trzeci studyjny album, The Sweetest Illusion, ukazał się wiosną 1994 i był zwrotem ku bardziej wyrafinowanym brzmieniom. Pierwszym singlem w Ameryce została ballada „Yearning”, następnie wydano taneczne nagranie „Drunk on Love”, które trafiło na 1. miejsce listy najczęściej granych piosenek w amerykańskich klubach, Hot Dance Club Songs. Album ten, choć nie dorównał popularnością poprzednikom, to jednak uplasował się w top 40 listy sprzedaży w USA, gdzie został ostatecznie certyfikowany jako złoty za sprzedaż pół miliona kopii[16]. Płyta cieszyła się za to większą popularnością w Japonii, gdzie dotarła do pierwszej dziesiątki i okazała się największym sukcesem Basi do tej pory, uzyskując status platynowej. W ramach światowej trasy promującej The Sweetest Illusion Basia po raz pierwszy odwiedziła Polskę, kiedy to na przełomie września i października 1994 dała serię siedmiu koncertów. Natomiast amerykańskie występy artystki w nowojorskim Neil Simon Theatre na Broadwayu zostały zarejestrowane i wydane jako jej pierwszy koncertowy album, Basia on Broadway, który ukazał się jesienią 1995 roku. W tym roku TVP Polonia przyznała jej nagrodę „Za zasługi dla Polski i Polaków poza granicami kraju”[20].
W 1996 roku Basia udzieliła się wokalnie w utworze „Just Another Day” Petera White’a, który był pierwszym singlem z jego albumu Caravan of Dreams[21]. Trzy lata później ukazał się retrospektywny album Clear Horizon – The Best of Basia, na który trafiły największe przeboje, jak i cztery nowe piosenki. Był to zarazem pożegnalny album Basi dla koncernu Sony Music, z którym była związana od początku swojej światowej kariery. Składanka odniosła jednak umiarkowany sukces i to tylko w Japonii, głównie ze względu na brak promocji ze strony wytwórni[22]. W 1999 roku Basia pojawiła się gościnnie w utworze „Springtime Laughter” zespołu Spyro Gyra na ich albumie Got the Magic i nagrała wokal do coveru „So Nice (Summer Samba)” muzyka Taro Hakase, który ukazał się na jego krążku Duets. 10 kwietnia 1999 roku Basia poprowadziła galę nagród muzycznych Fryderyki 1998, który był emitowany na żywo w telewizji TVN i Radiu ZET[23].
Po 2000 roku: Przerwa w twórczości i powrót
W grudniu 2000 zmarła matka Trzetrzelewskiej, co artystka mocno przeżyła[10][13]. Przez kolejne problemy w życiu osobistym (śmierć kuzynki i kolejnych przyjaciół) zaczęła zmagać się z depresją i straciła motywację do pracy, myśląc, że już więcej nie wróci do śpiewania[24]. Danny White i Mark Reilly zdołali ją przekonać do wzięcia udziału w reaktywacji Matt Bianco w oryginalnym składzie[24]. Tercet w 2004 wydał płytę pt. Matt's Mood, która spotkała się z pozytywnym odbiorem, dzięki czemu Basia zaczęła przychylnie patrzeć na możliwość nagrania kolejnej solowej płyty[25]. Kiedy trasa koncertowa zespołu dobiegła końca, Basia i Danny rozpoczęli pracę nad nowym materiałem, a Reilly kontynuował działalność Bianco.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/2011_06_24_basia_DSC_1401.jpg/240px-2011_06_24_basia_DSC_1401.jpg)
W kwietniu 2005, decyzją Ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego, otrzymała odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (legitymacja nr 942/2005) za promowanie polskiej kultury poza granicami kraju. W 2009 wydała poprzez niezależną wytwórnię Koch Records album solowy pt. It's That Girl Again[24]. W Polsce promowała go radiowym singlem „A Gift”, a na rynku amerykańskim – „Blame It on the Summer”. Płyta cieszyła się przychylnymi recenzjami, a także sukcesem komercyjnym, docierając do top 10 na liście sprzedaży albumów jazzowych w USA oraz top 5 w Polsce, gdzie pokryła się platyną[26]. W 2011 artystka została odznaczona dyplomem honorowym „za zasługi dla Miasta Jaworzna”[27], odsłoniła swoją gwiazdę w Opolskiej Alei Gwiazd[28] i wydała album koncertowy pt. From Newport to London: Greatest Hits Live... and More, który zarejestrowała podczas występu w klubie Wytwórnia w Łodzi. Na płycie umieściła dodatkowo dwa premierowe utwory studyjne, w tym duet „Wandering” z Mietkiem Szcześniakiem. Nagrała z nim jeszcze cover „Save the Best for Last” Vanessy Williams, tym razem na jego album pt. Signs.
Postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego z 6 grudnia 2012 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej, za popularyzowanie polskiej kultury muzycznej”[29]. Dekoracja odbyła się w styczniu 2014[30]. W 2015 Minister Kultury odznaczył ją medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[31]. W międzyczasie pojawiła się gościnnie na albumach Moniki Lidke i zespołu Pectus, jednocześnie pracując nad nowym materiałem solowym. W maju 2018 wydała album pt. Butterflies, który promowała singlem „Matteo” i za który otrzymała pozytywne recenzje, poza tym dotarła z nim do top 5 na liście sprzedaży albumów jazzowych w USA oraz pierwszej dwudziestki na liście w Polsce. Jesienią wyruszyła w kolejną światową trasę koncertową, występując w Ameryce Północnej, Azji Wschodniej oraz Polsce. W listopadzie 2019 została uhonorowana wyróżnieniem Pioneer Award Fundacji Kościuszkowskiej[32].
Życie prywatne
Ma syna, Mikołaja. Na przełomie lat 70. i 80. była w związku z Johnem. W drugiej połowie lat 80. jej partnerem był Danny White, kompozytor i producent jej wszystkich solowych nagrań. Od 1991 związana jest z muzykiem Kevinem Robinsonem, z którym mieszka na obrzeżach Londynu i często przebywa w Jaworznie[33]. Posiada dwa obywatelstwa – polskie i brytyjskie[12].
Pasjonuje się architekturą i restaurowaniem domów[34].
Dyskografia
Albumy studyjne
Tytuł | Szczegóły | Pozycje na listach | Certyfikaty | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
AUS [35] | CAN [36] | FRA [37] | JPN [38] | NLD [39] | POL [40] | UK [41] | USA [42] | |||
Time and Tide | 50 | – | 16 | – | – | – | 61 | 36 | ||
London Warsaw New York |
| – | 56 | 28 | 33 | 60 | – | 68 | 20 | |
The Sweetest Illusion |
| – | – | 39 | 6 | – | – | – | 27 | |
It's That Girl Again |
| – | – | – | 148 | – | 4 | – | – | |
Butterflies |
| – | – | – | 279 | – | 15 | – | – | |
„–” pozycja nie była notowana. |
Albumy koncertowe
Tytuł | Szczegóły | Pozycje na listach | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
JPN [38] | ||||||||||
Basia on Broadway |
| 84 | ||||||||
From Newport to London: Greatest Hits Live... and More |
| – | ||||||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Kompilacje
Tytuł | Szczegóły | Pozycje na listach | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
JPN [38] | ||||||||||
The Best Remixes |
| 66 | ||||||||
Brave New Hope |
| – | ||||||||
The Best Remixes II |
| – | ||||||||
Clear Horizon – The Best of Basia |
| 50 | ||||||||
Simple Pleasures |
| – | ||||||||
Superhits |
| – | ||||||||
Playlist: The Very Best of Basia |
| – | ||||||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Single
Tytuł | Rok | Pozycje na listach | Album | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
CAN [45] | FRA [46] | GER [47] | NLD [39] | UK [41] | USA [48] | |||
„Prime Time TV” | 1986 | – | – | 68 | – | 88 | – | Time and Tide |
„Run for Cover” | – | – | – | – | – | – | ||
„Promises” | 1987 | 78 | – | – | – | 48 | – | |
„Freeze Thaw” | – | – | – | – | – | – | ||
„New Day for You” | – | – | – | 74 | – | 53 | ||
„Time and Tide” | 94 | – | – | – | 61 | 26 | ||
„Baby You’re Mine” | 1990 | 57 | 45 | – | – | 84 | – | London Warsaw New York |
„Cruising for Bruising” | 21 | 46 | – | 51 | 86 | 29 | ||
„Copernicus”[49] | – | – | – | – | – | – | ||
„Until You Come Back to Me” | – | – | – | – | – | – | ||
„Brave New Hope” | – | – | – | – | – | – | Brave New Hope | |
„More Fire Than Flame”[50] | 1993 | – | – | – | – | – | – | The Sweetest Illusion |
„Yearning” | 1994 | – | – | – | – | – | – | |
„Drunk on Love” | – | – | – | – | 41 | – | ||
„Third Time Lucky” | – | – | – | – | 77 | – | ||
„Half a Minute” (Live) | 1995 | – | – | – | – | – | – | Basia on Broadway |
„Time and Tide” (Live) | – | – | – | – | – | – | ||
„Angels Blush” | – | – | – | – | – | – | Clear Horizon – The Best of Basia | |
„Just Another Day” (Peter White oraz Basia) | 1996 | – | – | – | – | – | – | Caravan of Dreams |
„Clear Horizon” | 1998 | – | – | – | – | – | – | Clear Horizon – The Best of Basia |
„Go for You” | 1999 | – | – | – | – | – | – | |
„So Nice (Summer Samba)” (Taro Hakase oraz Basia) | – | – | – | – | – | – | Duets | |
„A Gift” | 2009 | – | – | – | – | – | – | It’s That Girl Again |
„Blame It on the Summer” | – | – | – | – | – | – | ||
„I Must” | – | – | – | – | – | – | ||
„If Not Now Then When” | 2010 | – | – | – | – | – | – | |
„From Newport to London” | 2011 | – | – | – | – | – | – | From Newport to London: Greatest Hits Live... and More |
„Wandering” (oraz Mietek Szcześniak)[51] | 2012 | – | – | – | – | – | – | |
„Save the Best for Last” (Mietek Szcześniak oraz Basia)[52] | – | – | – | – | – | – | Signs | |
„Matteo” | 2018 | – | – | – | – | – | – | Butterflies |
„Bubble” | – | – | – | – | – | – | ||
„–” pozycja nie była notowana. |
Przypisy
- ↑ 60. minut z Basią | Portal Informacji Kulturalnej Województwa Świętokrzyskiego. pik.kielce.pl. [dostęp 2017-11-22]. (pol.).
- ↑ Słynne Barbary. polki.pl. [dostęp 2009-06-20]. (pol.).
- ↑ Backstage with Basia – YouTube. Stowarzyszenie Bibliotek Amerykańskich, 2011-09-15. [dostęp 2018-10-15]. (ang.).
- ↑ Basia – JAZZIZ Magazine. jazziz.com, 2018-06-04. [dostęp 2018-10-14]. (ang.).
- ↑ Basia Trzetrzelewska – Jaworzno to mój dom_HD. youtube.com, 2011-08-09. [dostęp 2018-10-14].
- ↑ Basia |nazwisko = Erlewine |imię = Stephen Thomas |autor link = Stephen Thomas Erlewine | Biography & History. AllMusic. All Media Guide. [dostęp 2016-04-30]. (ang.).
- ↑ Anna Zielonka: Basia Trzetrzelewska z Polonia Restituta – NaszeMiasto.pl. jaworzno.naszemiasto.pl, 2014-01-21. [dostęp 2018-10-11].
- ↑ Wywiad z Basią Trzetrzelewską. youtube.com, 2013-06-24. [dostęp 2018-10-14].
- ↑ Jacek Cieślak: O polskich przodkach Basi Trzetrzelewskiej i muzyków z The Doors, Chicago, the Yardbirds. [w:] Rzeczpospolita [on-line]. 2016-11-10. [dostęp 2021-09-04]. (pol.).
- ↑ a b Basia Trzetrzelewska o swoim życiu w Londynie. viva.pl, 2018-09-23. [dostęp 2018-10-14].
- ↑ Basia Trzetrzelewska: W Opolu mnie wycięto. poranny.pl, 2011-06-19. [dostęp 2018-10-17].
- ↑ a b Basia Trzetrzelewska – w ludziach widzę tylko dobro. kobieta.pl, 2009-07-19. [dostęp 2018-10-13].
- ↑ a b Miejsce, gdzie śmieję się do łez. [w:] Nowy Czas [on-line]. 2010-12-18. [dostęp 2021-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-04)]. (pol.).
- ↑ Basia Trzetrzelewska - w ludziach widzę tylko dobro - Kobieta.pl [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Basia Trzetrzelewska – Interview 1 (Boston). youtube.com. [dostęp 2011-06-25]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Gold & Platinum – RIAA. RIAA. [dostęp 2009-04-25]. (ang.).
- ↑ London Warsaw New York. basiasongs.com. [dostęp 2016-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-11)].
- ↑ Basia Trzetrzelewska dla Echa Dnia: Byłam tak zakochana, że mogłabym z nim mieszkać nawet na... Syberii (WIDEO, zdjęcia). echodnia.eu, 2015-08-09. [dostęp 2018-09-25].
- ↑ Marek Kępa: 8 Polish Pop Songs in English You Need to Hear. Culture.pl, 2015-02-24. [dostęp 2018-09-27]. (ang.).
- ↑ TVP Polonia [online], tvp.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Larry Flick. Reviews & Previews: Singles. „Billboard”, s. 65, 1996-12-14. Nielsen Business Media. ISSN 0006-2510. [dostęp 2018-10-17]. (ang.).
- ↑ Jacek Cieślak: Polskie akcenty na każdej płycie. „Rzeczpospolita”, 2009-04-17. [dostęp 2018-09-20].
- ↑ Roman Rogowiecki: Antygala. [w:] Wprost [on-line]. 1999-04-18. [dostęp 2020-02-18]. (pol.).
- ↑ a b c BASIA TRZETRZELEWSKA Czułam presję z nieba. gala.pl, 2009-04-27. [dostęp 2018-10-17].
- ↑ Basia Trzetrzelewska – Interview 2 (Boston) – YouTube. youtube.com, 2010-07-23. [dostęp 2018-10-16]. (ang.).
- ↑ a b ZPAV :: Bestsellery i wyróżnienia – Wyróżnienia – Platynowe płyty CD – Archiwum. ZPAV. [dostęp 2009-11-21].
- ↑ basia_zasluzona.pdf. jaworzno.pl. [dostęp 2011-06-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-12)]. (pol.).
- ↑ Basia Trzetrzelewska odsłania swoją gwiazdę w Opolu. youtube.com. [dostęp 2011-06-26]. (pol.).
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 304.
- ↑ Trzetrzelewska dostała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. tvn24.pl, 2014-01-21. [dostęp 2014-04-04].
- ↑ Laureaci wybranych nagród muzycznych przyznanych w Polsce w 2015 roku. muzykapolska.org.pl. [dostęp 2017-07-19]. (pol.).
- ↑ Erik Meers: Basia Honored With Award At Kosciuszko Foundation Gala. uInterview, 2019-11-04. [dostęp 2021-09-04]. (ang.).
- ↑ Basia Trzetrzelewska: Jaworzno to mój drugi dom. wyborcza.pl, 2009-09-30. [dostęp 2018-10-08].
- ↑ BASIA TRZETRZELEWSKA – TAJEMNICA ŚWIATOWEJ KARIERY. pytanienasniadanie.tvp.pl, 2018-04-29. [dostęp 2018-09-12].
- ↑ Discography Basia. australian-charts.com. [dostęp 2009-11-20]. (ang.).
- ↑ Item: 954 – Library and Archives Canada. Biblioteka i archiwum Kanady. [dostęp 2018-09-27]. (ang.).
- ↑ InfoDisc: Tous les Albums classés par Artiste. infodisc.fr. [dostęp 2010-05-11]. (fr.).
- ↑ a b c Najwyższe pozycje dla albumów w Japonii:
- Wszystkie prócz Butterflies: バーシアのCDアルバムランキング、バーシアのプロフィールならオリコン芸能人事典-ORICON STYLE. oricon.co.jp. [dostęp 2010-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-22)]. (jap.).
- Butterflies: バタフライズ | バーシア | ORICON NEWS. oricon.co.jp. [dostęp 2018-06-13]. (jap.).
- ↑ a b Discografie Basia. dutchcharts.nl. [dostęp 2009-11-21]. (niderl.).
- ↑ Najwyższe pozycje dla albumów w Polsce:
- It’s That Girl Again: OLiS – sales for the period 25.05.2009 – 31.05.2009. ZPAV. [dostęp 2018-05-30].
- Butterflies: OLiS – sales for the period 18.05.2018 – 24.05.2018. ZPAV. [dostęp 2018-05-30].
- ↑ a b BASIA | full Official Chart History | Official Charts Company. Official Charts Company. [dostęp 2018-09-21]. (ang.).
- ↑ Basia Chart History (Billboard 200). billboard.com. [dostęp 2018-09-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-06)]. (ang.).
- ↑ a b InfoDisc: Les Certifications Officielles des Formats Longs 33 T. / CD / Albums / Téléchargements depuis 1973. infodisc.fr. [dostęp 2010-06-22]. (fr.).
- ↑ a b c Basia Trzetrzelewska gościem programu Cała Muzyka! – Radio Złote Przeboje. tuba.pl, 2018-05-17. [dostęp 2018-09-25].
- ↑ Najwyższe pozycje dla singli w Kanadzie:
- „Promises”: Item: 4426 – Library and Archives Canada. Biblioteka i archiwum Kanady. [dostęp 2018-09-08]. (ang.).
- „Time and Tide”: Item: 5579 – Library and Archives Canada. Biblioteka i archiwum Kanady. [dostęp 2018-09-05]. (ang.).
- „Baby You’re Mine”: Item: 1001 – Library and Archives Canada. Biblioteka i archiwum Kanady. [dostęp 2018-09-05]. (ang.).
- „Cruising for Bruising”: Item: 955 – Library and Archives Canada. Biblioteka i archiwum Kanady. [dostęp 2018-08-29]. (ang.).
- ↑ Discographie Basia. lescharts.com. [dostęp 2009-11-21]. (fr.).
- ↑ Offizielle Deutsche Charts. offiziellecharts.de. [dostęp 2018-09-22]. (niem.).
- ↑ Basia Chart History (Hot 100). billboard.com. [dostęp 2018-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-06)]. (ang.).
- ↑ コペルニクス | バーシア | ORICON NEWS. oricon.co.jp. [dostęp 2018-10-20]. (jap.).
- ↑ モア・ファイヤー・ザン・フレーム | バーシア | ORICON NEWS. oricon.co.jp. [dostęp 2018-10-20]. (jap.).
- ↑ Nowości singlowe – tydzień 3.. polskieradionyc.com, 2012-01-19. [dostęp 2018-09-23].
- ↑ Mietek Szcześniak i Basia Trzetrzelewska w duecie. bosko.pl, 2012-12-14. [dostęp 2018-09-22].
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Basi (ang.)
- Oficjalny kanał Basi w portalu YouTube
- Dyskografia Basi w bazie Discogs
- p
- d
- e
- Barbara Trzetrzelewska
- Ewa Konarzewska
- Paweł Tabaka
- Wojciech Morawski
- Zdzisław Zawadzki
- Mieczysław Jurecki
- Zbigniew Hołdys
- Andrzej Nowicki
- Andrzej Urny
- Ryszard Sygitowicz
- Sławomir Puchała
- Krzysztof Patocki
Albumy studyjne |
|
---|---|
Albumy koncertowe |
|
Kompilacje |
|
Albumy wideo |
|
Powiązane |
|