Bijinga
![]() Utamaro Kitagawa, Malowanie ust (1794) | |||||
Nazwa japońska | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
|
Bijinga (jap. 美人画 bijin-ga) – ogólne określenie portretów pięknych kobiet w japońskiej sztuce, zwłaszcza powstałych w drzeworytniczej technice ukiyo-e (jap. 浮世絵). Termin stosowany jest również obecnie, pod warunkiem, że odnosi się do raczej klasycznego przedstawienia kobiety, zwykle ubranej w kimono.
Niemal wszyscy artyści ukiyo-e tworzyli bijin-ga (bijin – piękna dziewczyna, kobieta, piękność[1]); ga – obraz, rysunek, szkic[2]), stanowiące jeden z głównych tematów w tym stylu, ale nieliczni, jak m.in.: Utamaro Kitagawa (ok. 1753–1806), Harunobu Suzuki (ok. 1725–1770), Chikanobu Toyohara (1838–1912), Eisen Keisai (1790–1848) i Kiyonaga Torii (1752–1815), są postrzegani jako mistrzowie tej formy.
![1](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Y%C5%8Dsh%C5%AB_Chikanobu_Shin_Bijin_12.jpg/250px-Y%C5%8Dsh%C5%AB_Chikanobu_Shin_Bijin_12.jpg)
![2](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Kitagawa_Utamaro_-_Toji_san_bijin_%28Three_Beauties_of_the_Present_Day%29From_Bijin-ga_%28Pictures_of_Beautiful_Women%29%2C_published_by_Tsutaya_Juzaburo_-_Google_Art_Project.jpg/250px-thumbnail.jpg)
![3](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/Eisen1.jpg/250px-Eisen1.jpg)
Przypisy
Literatura dodatkowa
- Amy Reigle Newland, Shinji Hamanaka: The Female Image: 20th Century Prints of Japanese Beauties. Hotei Publishing, 2000. ISBN 90-74822-20-7.