Butrus Butrus Ghali
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 14 listopada 1922 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 16 lutego 2016 | ||
Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych | |||
Okres | od 1 stycznia 1992 | ||
Poprzednik | |||
Następca | Kofi Annan | ||
Minister spraw zagranicznych Egiptu | |||
Okres | od 1977 | ||
Poprzednik | Muhammad Ibrahim Kamal | ||
Następca | Mustafa Chalil | ||
![]() | |||
|
Butrus Butrus Ghali, Boutros Boutros-Ghali (arab. بطرس بطرس غالي; ur. 14 listopada 1922 w Kairze, zm. 16 lutego 2016 tamże) – egipski prawnik, nauczyciel akademicki i polityk, sekretarz generalny ONZ w latach 1992–1996.
Życiorys
Urodził się w rodzinie chrześcijańskiej (Koptyjski Kościół Ortodoksyjny), z której wywodził się premier Egiptu Butrus Ghali. W 1946 ukończył studia na uniwersytecie w Kairze, w 1949 uzyskał doktorat z prawa międzynarodowego na Uniwersytecie Paryskim oraz dyplom w dziedzinie stosunków międzynarodowych w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu (Sciences Po), a następnie został mianowany profesorem prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodowych na uniwersytecie w Kairze, gdzie pracował do 1977. W 1975 został prezesem Centrum Studiów Politycznych i Strategicznych uniwersytetu kairskiego, a w 1980 – prezesem Afrykańskiego Stowarzyszenia Studiów Politycznych. W latach 1954–1955 był stypendystą Fundacji Fulbrighta na Columbia University, pracował w haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego (był jej dyrektorem) i na wydziale prawa uniwersytetu w Paryżu.
W latach 1977–1991 był egipskim ministrem spraw zagranicznych, odgrywając istotną rolę w rozmowach pokojowych między prezydentem Egiptu Anwarem Sadatem i premierem Izraela Menachemem Beginem.
Jako sekretarz generalny ONZ budził kontrowersje. Był krytykowany za niepowodzenie w działaniach ONZ na rzecz powstrzymania wojny domowej i ludobójstwa w Rwandzie, w 1994, gdzie zginęło ok. 800 tys. ludzi, aczkolwiek pierwotną przyczyną był brak dostatecznego wsparcia ze strony USA. Administracja Clintona, po doświadczeniach z Somalii, oświadczyła, że nie będzie brać udziału w akcjach pokojowych. ONZ nie była także w stanie powstrzymać przedłużającej się wojny domowej w Angoli, w tym samym roku, trwającej już po wyborach w tym kraju.
10 członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym trzech członków z Afryki (Egipt, Gwinea Bissau i Botswana), wystąpiło z rezolucją popierającą następną kadencję Butrusa Ghalego, do 2001, jednak Stany Zjednoczone zawetowały ten wybór, prawdopodobnie wskutek jego poparcia dla Palestyny. Poparcia nie udzieliły mu też Wielka Brytania, Polska, Korea Południowa i Włochy. Chociaż Butrus Ghali nie był pierwszym sekretarzem, który spotkał się z wetem, był pierwszym, który nie został wybrany na drugą kadencję.
W latach 1997–2002 był sekretarzem generalnym La Francophonie – organizacji krajów strefy języka francuskiego.
W latach 2002–2013 był dyrektorem egipskiej Narodowej Rady Praw Człowieka (ENCHR). Od 2009 do śmierci był członkiem rady Fundacji Chiraca[1].
Zmarł 16 lutego 2016[2].
Przypisy
- p
- d
- e
|
- ISNI: 0000000366178381
- VIAF: 230800036
- LCCN: n82164415
- GND: 119116685
- NDL: 00463603
- LIBRIS: vs68818d48zgznw
- BnF: 121736531
- SUDOC: 035342064
- NLA: 35020756
- NKC: jn19981000316
- BNE: XX927646
- NTA: 075223929
- BIBSYS: 90716376
- CiNii: DA05558383
- Open Library: OL173996A
- PLWABN: 9810595735205606
- NUKAT: n95403677
- J9U: 987007275033305171
- PTBNP: 73683
- CANTIC: a10979724
- LNB: 000288564
- CONOR: 22609763
- BNC: 000134725
- ΕΒΕ: 308989
- BLBNB: 000618257
- LIH: LNB:V*92039;=BJ
- PWN: 3882370
- Britannica: biography/Boutros-Boutros-Ghali
- Universalis: boutros-boutros-ghali
- NE.se: boutros-boutros-ghali
- SNL: Boutros_Boutros-Ghali
- VLE: butros-butros-gali
- Catalana: 0240598
- DSDE: Boutros_Boutros-Ghali
- Hrvatska enciklopedija: 9062