Chlorek trytylu
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | C19H15Cl | |||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Inne wzory | ClC(C6H5)3 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Masa molowa | 278,78 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Wygląd | jasnożółty proszek[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Numer CAS | 76-83-5 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
PubChem | 6456 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Podobne związki | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Podobne związki | tetrafenylometan | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Chlorek trytylu – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów halogenowanych, chlorowa pochodna trifenylometanu, używana czasem do wprowadzania trytylowej grupy ochronnej.
Otrzymywanie
Chlorek trytylu może być otrzymywany w reakcji trifenylometanolu z chlorkiem acetylu lub w reakcji Friedla-Craftsa pomiędzy benzenem a czterochlorkiem węgla, w której powstaje addukt Ph3CCl·AlCl3, który jest następnie hydrolizowany[6].
Reakcje
W reakcji z gorącą wodą chlorek trytylu tworzy odpowiedni alkohol – trifenylometanol[7], z etanolem tworzy eter etylowy trytylu[7], a w reakcji z sodem tworzy się sól sodowa[8]:
- (C6H5)3CCl + 2Na → (C6H5)3CNa + NaCl
Z chlorku trytylu można także otrzymać trifenylometan. Reakcja ta stała się szczególnie interesująca po odkryciu, że tworzenie się związków Grignarda z bromku trytylu zachodzi według mechanizmu wolnorodnikowego[7].
Przypisy
- ↑ a b c d Chlorek tritylu (nr 93000) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2019-07-09]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ a b c David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- ↑ Chlorotrifenylometan do syntezy (808348). Merck Chemicals. [dostęp 2010-12-24]. (pol.).
- ↑ a b Chlorotriphenylmethane, [w:] ChemIDplus, United States National Library of Medicine [dostęp 2012-06-30] (ang.).
- ↑ Chlorek trytylu (nr 93000) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2019-07-09]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ Triphenylchloromethane. „Organic Syntheses”. Coll. Vol. 3, s. 841, 1955. [dostęp 2010-12-24]. (ang.).
- ↑ a b c Amit Arora: Organic Chemistry: Aromatic, Alcohols Aldehydes & Acids. Discovery Publishing House, 2006, s. 276–277. ISBN 978-81-8356-189-1.
- ↑ Triphenylmethylsodium. „Organic Syntheses”. Coll. Vol. 2, s. 607, 1943. [dostęp 2010-12-24]. (ang.).