Deepwater Horizon
![]() | |
Bandera |
|
---|---|
Numer IMO | 8764597 |
Znak wywoławczy | V7HC9 |
Port macierzysty | Majuro |
Armator | Transocean Ltd. |
Nadzorujące towarzystwo klasyf. | |
Dane podstawowe | |
Typ | Platforma wiertnicza |
Historia | |
Stocznia | Hyundai Heavy Industries |
Data oddania do eksploatacji | 2001 |
Data zatonięcia | 22 kwietnia 2010 |
Dane techniczne | |
Wyporność | 52 587 t |
Liczebność załogi | 130 osób |
Długość całkowita (L) | 112 (114) m |
Szerokość (B) | 78 m |
Zanurzenie (D) | normalne/rejsowe 23/9 m |
Wysokość (H) | 41,5 m |
Pojemność brutto | 32588 GT |
Pojemność netto | 9776 NT |
Napęd mechaniczny | |
Silnik | 6 × Wartsila 18V32 7330 kW |
Liczba śrub napędowych | |
Prędkość maks. | 4 w. |
Deepwater Horizon – półzanurzalna, dynamicznie pozycjonowana platforma wiertnicza należącą do Transocean – największego na świecie dostawcy mobilnych konstrukcji wykorzystywanych w morskim przemyśle wydobywczym paliw kopalnych. Platforma została zbudowana w latach 1998–2001 przez południowokoreański koncern Hyundai, zarejestrowana w Majuro na Wyspach Marshalla i wydzierżawiona dla koncernu BP (umowa do sierpnia 2013)[1]. Platforma była przystosowana do dokonywania wierceń do głębokości morza do ok. 2450 m (8000 stóp), a maksymalną głębokość odwiertu podano 30 000 stóp (ok 9150 m), aczkolwiek ustanowiła rekord świata w rzeczywistej głębokości wertykalnej (tzw. TVD – z ang. True vertical depth) wykonanego odwiertu (10 683 m), przy zmierzonej długości otworu wynoszącej 10 685 m[1].
Osobny artykuł: Eksplozja platformy wiertniczej Deepwater Horizon.
Deepwater Horizon zatonęła 22 kwietnia 2010 w amerykańskim sektorze Zatoki Meksykańskiej na skutek eksplozji dwa dni wcześniej[2]. Większość 126 osobowej załogi zdołała się ewakuować. 11 osób uznano za zaginione. Platforma znajdowała się wówczas ok. 60 km na południowy wschód od wybrzeży Luizjany, a głębokość morza wynosiła 1650 m.
Przypisy
Bibliografia
- Strona ABS
- Strona operatora. deepwater.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-08)].