Didier Cuche
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 16 sierpnia 1974 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Chasseral Dombresson | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 174 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | 29.12 1993, Bormio | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 16.12 1995, Val Gardena (21. miejsce – zjazd) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 21.01 1998, Kitzbühel | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Didier Cuche (ur. 16 sierpnia 1974 w Le Pâquier) – szwajcarski narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata oraz wielokrotny zdobywca Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata (w gigancie, supergigancie oraz czterokrotnie w zjeździe).
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Didier Cuche pojawił się w 1993 roku, kiedy wystąpił na mistrzostwach świata juniorów w Montecampione. Zajął tam 35. miejsce w supergigancie oraz dwunaste w zjeździe. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 29 grudnia 1993 roku w Bormio, gdzie zajął 57. miejsce w zjeździe. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył blisko dwa lata później, 16 grudnia 1995 roku w Val Gardena, gdzie zajął 21. miejsce w zjeździe. W sezonie 1995/1996 punktował jeszcze czterokrotnie, zajmując ostatecznie 92. miejsce w klasyfikacji generalnej. W kolejnym sezonie nie startował po tym, jak na treningu we wrześniu 1996 roku złamał kość piszczelową i strzałkową w lewej nodze[1].
Przełom w karierze Szwajcara nastąpił w sezonie 1997/1998. W zawodach pucharowych punktował wielokrotnie, w tym 23 stycznia 1998 roku w Kitzbühel po raz pierwszy stanął na podium, zwyciężając w zjeździe. W zawodach tych wyprzedził dwóch Francuzów: Nicolasa Burtina i Jean-Luca Crétiera. Poza tym dzień później był drugi w zjeździe, 8 marca 1998 roku w Kvitfjell zajął trzecie miejsce w supergigancie, a 13 marca 1998 roku w Crans-Montana ponownie był drugi w biegu zjazdowym. W klasyfikacji generalnej dało mu to ósme miejsce, w klasyfikacji zjazdu był czwarty, a w supergigancie zajął szóste miejsce. W marcu 1998 roku wystartował także na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie wywalczył pierwszy w karierze medal na arenie międzynarodowej. Cuche zajął tam drugie miejsce w supergigancie, przegrywając tylko z Austriakiem Hermannem Maierem. Był to pierwszy w historii medal olimpijski dla Szwajcarii w tej konkurencji. Na tej samej imprezie zajął także ósme miejsce w zjeździe.
Przez trzy kolejne sezony nie odniósł żadnego zwycięstwa w zawodach pucharowych. Na podium stawał czterokrotnie: 12 stycznia 2000 roku w Kitzbühel był trzeci w supergigancie, 12 lutego 2000 roku w St. Anton był drugi w tej konkurencji, 3 marca 2000 roku w Kvitfjell zajął drugie miejsce w zjeździe, a 28 stycznia 2001 roku w Garmisch-Partenkirchen ponownie był trzeci w supergigancie. W tym czasie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2000/2001, kiedy był dziesiąty w klasyfikacji generalnej i szósty w klasyfikacji supergiganta. W lutym 1999 roku brał udział w mistrzostwach świata w Vail, gdzie był ósmy w supergigancie, a w zjeździe zajął czternaste miejsce. Podczas rozgrywanych dwa lata późnej mistrzostw świata w St. Anton jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce w supergigancie.
Najważniejszym punktem sezonu 2001/2002 były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. Zajął tam czternaste miejsce w zjeździe i dziesiąte w gigancie. Wystartował również w supergigancie, uzyskując najlepszy czas. Cuche został jednak zdyskwalifikowany po tym jak ominął jedną z ostatnich bramek na trasie[2]. W Pucharze Świata ośmiokrotnie stawał na podium, przy czym dwukrotnie zwyciężał: 5 stycznia w Adelboden wygrał giganta, a 7 marca 2002 roku w Altenmarkt był najlepszy w supergigancie. Występy te dały mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Austriakiem Stephanem Eberharterem i Kjetilem André Aamodtem z Norwegii. Szwajcar był także drugi za Eberharterem w klasyfikacji zjazdu oraz czwarty w klasyfikacji giganta. Podobne wyniki osiągał w sezonie 2002/2003, który ukończył na piątej pozycji. Na podium stawał cztery razy, w tym 8 grudnia 2002 roku w Beaver Creek zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji tej konkurencji zajął tym razem trzecie miejsce, ulegając jedynie Eberharterowi i Marco Büchelowi z Liechtensteinu. Z mistrzostw świata w Sankt Moritz wrócił jednak bez medalu. Najlepszy wynik uzyskał tam w zjeździe, który ukończył na czwartej pozycji. Walkę o podium przegrał tam ze swym rodakiem, Bruno Kernenem o 0,16 sekundy.
Następne trzy lata Cuche plasował się poza najlepszą dziesiątką klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. W tym czasie trzy razy stawał na podium: 30 stycznia 2004 roku w Garmisch-Partenkirchen wygrał zjazd, 19 grudnia 2004 roku w Alta Badia był trzeci w gigancie, a dwa dni później we Flachau zajął drugie miejsce w tej konkurencji. Najsłabiej prezentował się w sezonie 2005/2006, w którym po raz pierwszy od siedmiu lat Szwajcar nie stanął na podium zawodów PŚ. Znalazł się jednak w reprezentacji Szwajcarii na rozgrywane w lutym 2006 roku igrzyska olimpijskie w Turynie, gdzie zajął dwunaste miejsce w supergigancie i dziewiętnaste w gigancie. Nie wystąpił za to na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata w Bormio, bowiem miesiąc przed imprezą na treningu w Adelboden zerwał więzadła krzyżowe w lewym kolanie i przedwcześnie zakończył sezon[3].
Do światowej czołówki powrócił w sezonie 2006/2007. Na podium stawał siedem razy, w tym 10 marca 2007 roku w Kvitfjell zwyciężył w zjeździe. Z pozostałych miejsc na podium jeszcze pięć wywalczył w zjeździe, a jedno w supergigancie. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej był trzeci za Norwegiem Akselem Lundem Svindalem i Austriakiem Benjaminem Raichem. Ponadto w klasyfikacji supergiganta zajął drugie miejsce, a w zjeździe wywalczył pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę. W lutym 2007 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Åre, gdzie zdobył brązowy medal w gigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Svindal oraz kolejny Szwajcar, Daniel Albrecht. Na tej samej imprezie był także szósty w zjeździe i czwarty w supergigancie, w którym walkę o medal przegrał z Bruno Kernenem o 0,01 sekundy.
Przez kolejne trzy sezony zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. W każdym roku przynajmniej sześciokrotnie stawał na podium, odnosząc jednocześnie osiem zwycięstw: 14 grudnia 2007 roku w Val Gardena i 22 stycznia 2010 roku w Kitzbühel wygrywał supergiganta, 21 lutego w Sestriere i 25 października 2009 roku w Sölden zwyciężał w gigancie, a 19 stycznia 2008 roku w Kitzbühel, 28 listopada 2009 roku w Lake Louise, 23 stycznia 2010 roku w Kitzbühel oraz 6 marca 2010 roku w Kvitfjell był najlepszy w biegu zjazdowym. Dzięki temu w sezonach 2007/2008 i 2009/2010 zdobywał Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 2008/2009 zwyciężył w klasyfikacji giganta. Był ponadto drugi w klasyfikacji supergiganta w sezonie 2007/2008, przegrywając tylko z Hannesem Reicheltem. W 2009 roku osiągnął jeden z największych sukcesów, zdobywając złoty medal supergigancie podczas mistrzostw świata w Val d’Isère. Na tych samych mistrzostwach wywalczył także srebrny medal w zjeździe, w którym lepszy o 0,04 sekundy był Kanadyjczyk John Kucera. Cuche wystąpił także na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Vancouver, jednak nie zdobył medalu. Zajął tam kolejno szóste miejsce w zjeździe, dziesiąte w supergigancie oraz czternaste w gigancie.
Najlepsze wyniki w rywalizacji pucharowej osiągnął w sezonie 2010/2011, który ukończył na drugiej pozycji za Chorwatem Ivicą Kosteliciem. Szwajcar na podium plasował się sześć razy, zwyciężając trzykrotnie: 22 stycznia w Kitzbühel i 29 stycznia w Chamonix był najlepszy w zjeździe, a 13 marca 2011 roku w Kvitfjell triumfował w supergigancie. W efekcie zdobył Małe Kryształowe Kule w klasyfikacjach obu tych konkurencji, a w gigancie zajął dziewiąte miejsce. W 2011 roku wystąpił także na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie wywalczył srebrny medal w zjeździe. Rozdzielił tam na podium Kanadyjczyka Erika Guaya oraz Włocha Christofa Innerhofera. Trzy dni wcześniej Szwajcar zajął czwarte miejsce w supergigancie, przegrywając walkę o medal z Kosteliciem. W kolejnym sezonie kolejne siedem razy stawał na podium, wygrywając zjazdy 26 listopada w Lake Louise, 21 stycznia w Kitzbühel i 28 stycznia w Garmisch-Partenkirchen oraz supergiganta 24 lutego 2012 roku w Crans-Montana. Ostatnie podium w zawodach Pucharu Świata wywalczył 25 lutego 2012 roku Crans-Montana, gdzie był drugi w supergigancie. Karierę zakończył 17 marca 2012 podczas zawodów Pucharu Świata w austriackim Schladming, zjeżdżając na drewnianych nartach i stroju narciarskim, pochodzącym sprzed II wojny światowej. Przejazd zakończył charakterystyczną sztuczką, polegającą na wypięciu jednej narty, podrzuceniu jej nogą w powietrze, a następnie złapaniu jej jedną ręką[4].
Didier Cuche dziewięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Szwajcarii, zwyciężając w supergigancie w latach 1998, 2003, 2007 i 2008, zjeździe w latach 1998, 2006 i 2011 oraz slalomie gigancie w latach 2002 i 2009. Był ponadto wybierany Szwajcarem 2011 roku oraz Sportowcem Roku w Szwajcarii w latach 2009 i 2011[5].
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
8. | 13 lutego | 1998 | ![]() | Zjazd | 1:50,11 | +0,80 | ![]() |
2.![]() | 16 lutego | 1998 | ![]() | Supergigant | 1:34,82 | +0,61 | ![]() |
14. | 10 lutego | 2002 | ![]() | Zjazd | 1:39,13 | +1,63 | ![]() |
DSQ | 16 lutego | 2002 | ![]() | Supergigant | 1:21,58 | - | ![]() |
10. | 21 lutego | 2002 | ![]() | Gigant | 2:23,28 | +1,72 | ![]() |
12. | 18 lutego | 2006 | ![]() | Supergigant | 1:30,65 | +0,85 | ![]() |
19. | 20 lutego | 2006 | ![]() | Gigant | 2:35,00 | +4,33 | ![]() |
6. | 15 lutego | 2010 | ![]() | Zjazd | 1:54,31 | +0,36 | ![]() |
10. | 19 lutego | 2010 | ![]() | Supergigant | 1:30,34 | +0,72 | ![]() |
14. | 23 lutego | 2010 | ![]() | Gigant | 2:37,83 | +1,62 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
8. | 2 lutego | 1999 | ![]() | Supergigant | 1:14,53 | +0,84 | ![]() ![]() |
14. | 6 lutego | 1999 | ![]() | Zjazd | 1:40,60 | +2,20 | ![]() |
5. | 30 stycznia | 2001 | ![]() | Supergigant | 1:21,46 | +0,39 | ![]() |
DNF1 | 7 Lutego | 2001 | ![]() | Zjazd | 1:38,74 | - | ![]() |
16. | 8 lutego | 2001 | ![]() | Gigant | 2:23,80 | +5,46 | ![]() |
11. | 2 lutego | 2003 | ![]() | Supergigant | 1:38,80 | +3,17 | ![]() |
4. | 8 lutego | 2003 | ![]() | Zjazd | 1:43,54 | +1,13 | ![]() |
12. | 12 lutego | 2003 | ![]() | Gigant | 2:45,93 | +1,30 | ![]() |
4. | 6 lutego | 2007 | ![]() | Supergigant | 1:14,30 | +0,63 | ![]() |
6. | 11 lutego | 2007 | ![]() | Zjazd | 1:44,68 | +1,01 | ![]() |
3.![]() | 14 lutego | 2007 | ![]() | Gigant | 2:19,64 | +0,92 | ![]() |
1.![]() | 4 lutego | 2009 | ![]() | Supergigant | 1:19,41 | - | - |
2.![]() | 7 lutego | 2009 | ![]() | Zjazd | 2:07,01 | +0,04 | ![]() |
6. | 13 lutego | 2009 | ![]() | Gigant | 2:18,82 | +1,69 | ![]() |
4. | 9 lutego | 2011 | ![]() | Supergigant | 1:38,31 | +1,03 | ![]() |
2.![]() | 12 lutego | 2011 | ![]() | Zjazd | 1:58,41 | +0,32 | ![]() |
8. | 18 lutego | 2011 | ![]() | Gigant | 2:10,56 | +0,93 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
35. | 2 marca | 1993 | ![]() | Supergigant | 1:38,79 | +3,44 | ![]() |
12. | 4 marca | 1993 | ![]() | Zjazd | 1:28,27 | +1,44 | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1995/1996: 92.
- sezon 1997/1998: 8.
- sezon 1998/1999: 15.
- sezon 1999/2000: 12.
- sezon 2000/2001: 10.
- sezon 2001/2002: 3.
- sezon 2002/2003: 5.
- sezon 2003/2004: 13.
- sezon 2004/2005: 17.
- sezon 2005/2006: 34.
- sezon 2006/2007: 3.
- sezon 2007/2008: 3.
- sezon 2008/2009: 3.
- sezon 2009/2010: 3.
- sezon 2010/2011: 2.
- sezon 2011/2012: 6.
Zwycięstwa w zawodach
Kitzbühel – 23 stycznia 1998 (zjazd)
Adelboden – 5 stycznia 2002 (gigant)
Altenmarkt – 7 marca 2002 (supergigant)
Beaver Creek – 8 grudnia 2002 (supergigant)
Garmisch-Partenkirchen – 30 stycznia 2004 (zjazd)
Kvitfjell – 10 marca 2007 (zjazd)
Val Gardena – 14 grudnia 2007 (supergigant)
Kitzbühel – 19 stycznia 2008 (zjazd)
Sestriere – 21 lutego 2009 (gigant)
Sölden – 25 października 2009 (gigant)
Lake Louise – 28 listopada 2009 (zjazd)
Kitzbühel – 22 stycznia 2010 (supergigant)
Kitzbühel – 23 stycznia 2010 (zjazd)
Kvitfjell – 6 marca 2010 (zjazd)
Kitzbühel – 22 stycznia 2011 (zjazd)
Chamonix – 29 stycznia 2011 (zjazd)
Kvitfjell – 13 marca 2011 (supergigant)
Lake Louise – 26 listopada 2011 (zjazd)
Kitzbühel – 21 stycznia 2012 (zjazd)
Garmisch-Partenkirchen – 28 stycznia 2012 (zjazd)
Crans-Montana – 24 lutego 2012 (supergigant)
Pozostałe miejsca na podium w zawodach
Kitzbühel – 24 stycznia 1998 (zjazd) – 2. miejsce
Kvitfjell – 8 marca 1998 (supergigant) – 3. miejsce
Crans-Montana – 13 marca 1998 (zjazd) – 2. miejsce
Kitzbühel – 21 stycznia 2000 (supergigant) – 3. miejsce
St. Anton – 12 lutego 2000 (supergigant) – 2. miejsce
Kvitfjell – 3 marca 2000 (zjazd) – 2. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 21 stycznia 2001 (supergigant) – 3. miejsce
Val d’Isère – 7 grudnia 2001 (supergigant) – 2. miejsce
Kranjska Gora – 21 grudnia 2001 (gigant) – 3. miejsce
Kitzbühel – 18 stycznia 2002 (supergigant) – 3. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 26 stycznia 2002 (supergigant) – 2. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 27 stycznia 2002 (supergigant) – 2. miejsce
Sankt Moritz – 3 lutego 2002 (gigant) – 2. miejsce
Lake Louise – 1 grudnia 2002 (supergigant) – 3. miejsce
Kitzbühel – 25 stycznia 2003 (zjazd) – 2. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 22 lutego 2003 (zjazd) – 2. miejsce
Alta Badia – 19 grudnia 2004 (gigant) – 3. miejsce
Flachau – 21 grudnia 2004 (gigant) – 2. miejsce
Beaver Creek – 1 grudnia 2006 (zjazd) – 2. miejsce
Val Gardena – 16 grudnia 2006 (zjazd) – 2. miejsce
Bormio – 28 grudnia 2006 (zjazd) – 2. miejsce
Wengen – 13 stycznia 2007 (zjazd) – 2. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 24 lutego 2007 (zjazd) – 3. miejsce
Kvitfjell – 11 marca 2007 (supergigant) – 3. miejsce
Lake Louise – 25 listopada 2007 (supergigant) – 3. miejsce
Beaver Creek – 30 listopada 2007 (zjazd) – 3. miejsce
Beaver Creek – 2 grudnia 2007 (gigant) – 3. miejsce
Val Gardena – 15 grudnia 2007 (zjazd) – 2. miejsce
Wengen – 13 stycznia 2008 (zjazd) – 2. miejsce
Kitzbühel – 18 stycznia 2008 (supergigant) – 3. miejsce
Chamonix – 26 stycznia 2008 (zjazd) – 2. miejsce
Whistler – 23 lutego 2008 (gigant) – 2. miejsce
Kvitfjell – 1 marca 2008 (zjazd) – 2. miejsce
Kvitfjell – 2 marca 2008 (supergigant) – 3. miejsce
Sölden – 26 października 2008 (gigant) – 2. miejsce
Lake Louise – 30 listopada 2008 (supergigant) – 3. miejsce
Kranjska Gora – 28 lutego 2009 (gigant) – 2. miejsce
Åre – 11 marca 2009 (zjazd) – 2. miejsce
Åre – 13 marca 2009 (gigant) – 3. miejsce
Beaver Creek – 5 grudnia 2009 (zjazd) – 2.miejsce
Beaver Creek – 4 grudnia 2010 (supergigant) – 3. miejsce
Val Gardena – 18 grudnia 2010 (zjazd) – 3. miejsce
Wengen – 15 stycznia 2011 (zjazd) – 2.miejsce
Lake Louise – 27 listopada 2011 (supergigant) – 2.miejsce
Chamonix – 3 lutego 2012 (zjazd) – 3.miejsce
Crans-Montana – 25 lutego 2012 (supergigant) – 3.miejsce
- W sumie (21 zwycięstw, 26 drugich i 20 trzecich miejsc)
Bibliografia
- Oficjalna strona (niem.)
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Ski Alpine Database (ang.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-09)]. (ang.)
Przypisy
- p
- d
- e
|