Dimityr Stanczow
![]() | |||
Data urodzenia | 9 maja 1863 | ||
---|---|---|---|
Data śmierci | 23 marca 1940 | ||
Premier Bułgarii | |||
Okres | od 27 lutego 1907 | ||
Poprzednik | Dimityr Petkow | ||
Następca | Petyr Gudew | ||
Minister spraw zagranicznych Bułgarii | |||
Okres | od 23 października 1906 | ||
Poprzednik | Raczo Petrow | ||
Następca | Stefan Paprikow | ||
|
Dimityr Janew Stanczow, bułg. Димитър Станчов (ur. 9 maja 1863 w Swisztowie, zm. 23 marca 1940 w Sofii[1]) – bułgarski prawnik, dyplomata i polityk, w 1907 premier rządu bułgarskiego.
Życiorys
Pochodził z rodziny bułgarskich kupców, którzy w XVIII wieku przenieśli się z Albanii do Swisztowa[1]. W 1886 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1889 objął funkcję naczelnika tajnej kancelarii księcia Ferdynanda I. W 1895 rozpoczął karierę dyplomatyczną, reprezentując księcia w Bukareszcie i w Wiedniu. W latach 1897–1906 pełnił funkcję ministra pełnomocnego w Petersburgu.
W 1906 objął tekę ministra spraw wewnętrznych, którą w 1907 połączył z urzędem premiera. W 1908 powrócił do pracy w dyplomacji, reprezentując Bułgarię w Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii i we Włoszech[1]. W latach 1920–1924 pełnił funkcję ministra pełnomocnego w Londynie. Po 1924 wycofał się z aktywnego życia politycznego, sprzeciwiając się polityce rządu Cankowa. W latach 1925–1929 był prezydentem Bułgarskiego Komitetu Olimpijskiego.
W życiu prywatnym był żonaty (w 1889 poślubił damę dworu królowej Marii Luizy – Annę de Grenaud), miał pięcioro dzieci. Jego córka Nadieżda Stanczow-Muir była pierwszą kobietą w gronie bułgarskich dyplomatów.
Przypisy
Bibliografia
- Angeł Curakow: Encikłopedia prawitelstwata na Byłgaria. Sofia: 2005. ISBN 954-402-058-6. (bułg.).
- p
- d
- e
Księstwo Bułgarii (1878–1908) |
|
---|---|
Carstwo Bułgarii (1908–191946) |
|
Ludowa Republika Bułgarii (1946–1990) | |
Republika Bułgarii (od 1990) |
|