Djurgårdens IF (piłka nożna)
![]() | Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej klubu Djurgårdens IF. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy. |
Pełna nazwa | Djurgårdens Idrottsförening Fotboll | ||
---|---|---|---|
Przydomek | Blåränderna (Niebieskie Paski) | ||
Barwy | | ||
Data założenia | 12 marca 1891 | ||
Liga | Allsvenskan | ||
Państwo |
| ||
Siedziba | Sztokholm | ||
Adres | Valhallavägen 104, 11433 Sztokholm | ||
Stadion | Tele2 Arena | ||
Prezes | Lars-Erik Sjöberg | ||
Trener | Kim Bergstrand, | ||
Asystent trenera | Hugo Berggren | ||
| |||
| |||
| |||
Strona internetowa |
Djurgårdens IF Fotboll (znany też jako Djurgården [wym. /ˈjʉːr.ˈɡoːɖɛn/; oficjalnie: Djurgårdens Idrottsförening, lub DIF) – szwedzki klub piłkarski z siedzibą w Sztokholmie (wyspa Djurgården), założony 12 marca 1891[1]. Stadionem klubu jest Tele2 Arena, położony w dzielnicy Sztokholmu Johanneshov[2]. Największymi rywalami klubu są AIK Fotboll i Hammarby IF[3].
Historia
Djurgårdens IF został założony 12 marca 1891 w kawiarni przy Alberget 4A na wyspie Djurgården w Sztokholmie. Pierwsze boisko wybudowano w 1896, a wydział piłkarski Djurgårdens IF został utworzony w 1899 przy udziale byłego gracza GAIS Teodora Anderssona[4]. Djurgårdens IF swój pierwszy mecz rozegrał w lipcu 1899, przegrywając 1:2 z AIK Fotboll[4].
W sezonie 2022/2023 Djurgårdens IF wygrał swoją grupę w Lidze Konferencji Europy UEFA (16 punktów w grupie z KAA Gent, Molde FK i Shamrock Rovers F.C.)[5]. W 1/8 finału Szwedzi odpadli z Lechem Poznań (0:2 i 0:3)[6].
Osiągnięcia
- Mistrzostwo Szwecji
- Zdobywcy (12 razy): 1912, 1915, 1917, 1920, 1954/1955, 1959, 1964, 1966, 2002, 2003, 2005, 2019
- 2. miejsce (5 razy): 1962, 1967, 1988, 2001, 2022
- Superettan
- Zdobywcy (1 raz): 2000
- Dywizja 1.
- Zdobywcy (3 razy): 1987, 1994, 1998
- 2. miejsce (1 raz): 1997
- Svenska serien
- 2. miejsce (1 raz): 1911/1912
- Puchar Szwecji
- Zdobywcy (5 razy): 1989–1990, 2002, 2004, 2005, 2017–2018
- 2. miejsce (4 razy): 1951, 1974–1975, 1988–1989, 2012–2013
- Svenska Mästerskapet
- Zdobywcy (4 razy): 1912, 1915, 1917, 1920
- 2. miejsce (7 razy): 1904, 1906, 1909, 1910, 1913, 1916, 1919
- Corinthian Bowl
- Zdobywcy (1 raz): 1910
- 2. miejsce (2 razy): 1908, 1911
- Rosenska Pokalen
- 2. miejsce (1 raz): 1902
- Wicanderska Välgörenhetsskölden
- Zdobywcy (4 razy): 1907, 1910, 1913, 1915
- 2. miejsce (3 razy): 1908, 1914, 1916
- Nordic Cup
- 2. miejsce (1 raz): 1959–1962
Rekordy
- Wygrana: Allsvenskan: 9:1 z Hammarby IF (13 sierpnia 1990)
- Porażka: Allsvenskan: 1-11 z IFK Norrköping (14 października 1945)
- Najwyższa frekwencja (ogólnie): Råsunda: 48 894 z IFK Göteborg (11 października 1959)
- Najwyższa frekwencja (u siebie): Stadion Olimpijski w Sztokholmie: 21 995 z AIK Fotboll (16 sierpnia 1946)
- Najwięcej występów: Allsvenskan: 312, Sven Lindman (1965–1980)
- Najwięcej strzelonych goli: Allsvenskan: 70, Gösta 'Knivsta' Sandberg (1951–1966)
Fani
Djurgårdens IF jest jednym z najbardziej wspieranych klubów w Szwecji, a większość jego kibiców mieszka w Sztokholmie i jego przedmieściach[3]. Fanklub Djurgårdens IF został założony w 1981 roku pod nazwą Niebiescy Święci. Od 1997 roku nosi nazwę Järnkaminerna, czyli (Żelazne Piece). Najstarszą aktywną grupą ultras jest Ultra Caos Stockholm, która powstała w 2003 i jest pod dużym wpływem południowoeuropejskiej kultury kibiców[7].
Znanymi kibicami klubu są m.in.: muzyk Joakim Thåström[8], biznesmen Stefan Persson[9], astronauta Christer Fuglesang[10] i król Szwecji Karol XVI Gustaw[11].
Stadion
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Tele2_Arena_juni_2013a_02.jpg/240px-Tele2_Arena_juni_2013a_02.jpg)
Piłkarze Djurgårdens IF swoje mecze rozgrywali na Stadionie Olimpijskim w Sztokholmie, który może pomieścić od 13 145 do 14 500 kibiców. Został wybudowany na Igrzyska Olimpijskie w 1912 roku. Po Igrzyskach na stadionie swoje mecze rozgrywał największy rywal zespołu Djurgårdens IF, czyli AIK Fotboll. Po ich wyprowadzce w 1936, stadion do 2013 był areną zmagań Djurgårdens IF. Obecnie mecze rozgrywane są na stadionie Tele2 Arena, który może pomieścić ponad 30 000 ludzi[12].
Zawodnicy
Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Djurgårdens IF.
Obecny skład
- 31 stycznia 2023[13]
Nr | Poz. | Piłkarz |
---|---|---|
2 | 2 obrońcaOB | ![]() |
3 | 2 obrońcaOB | ![]() |
4 | 2 obrońcaOB | ![]() |
5 | 2 obrońcaOB | ![]() |
6 | 3 pomocnikPO | ![]() |
7 | 3 pomocnikPO | ![]() |
8 | 2 obrońcaOB | ![]() |
9 | 3 pomocnikPO | ![]() |
10 | 4 napastnikNA | ![]() |
11 | 4 napastnikNA | ![]() |
12 | 2 obrońcaOB | ![]() |
13 | 3 pomocnikPO | ![]() |
14 | 3 pomocnikPO | ![]() |
Nr | Poz. | Piłkarz |
---|---|---|
15 | 4 napastnikNA | ![]() |
16 | 4 napastnikNA | ![]() |
17 | 2 obrońcaOB | ![]() |
18 | 4 napastnikNA | ![]() |
19 | 2 obrońcaOB | ![]() |
20 | 3 pomocnikPO | ![]() |
21 | 3 pomocnikPO | ![]() |
22 | 3 pomocnikPO | ![]() |
23 | 3 pomocnikPO | ![]() |
24 | 2 obrońcaOB | ![]() |
30 | 1 bramkarzBR | ![]() |
35 | 1 bramkarzBR | ![]() |
40 | 1 bramkarzBR | ![]() |
Piłkarze na wypożyczeniu
- Stan na 3 listopada 2020[1]
Nr | Poz. | Piłkarz |
---|---|---|
2 obrońcaOB | ![]() | |
2 obrońcaOB | ![]() |
Nr | Poz. | Piłkarz |
---|---|---|
3 pomocnikPO | ![]() |
Czołowi strzelcy
Sezon | Liga | Gracz(e) | Gole[14] |
---|---|---|---|
1999 | Allsvenskan | ![]() | 8 |
2000 | Superettan | ![]() | 12 |
2001 | Allsvenskan | ![]() | 7 |
2002 | ![]() | 12 | |
2003 | ![]() | 14 | |
2004 | ![]() | 11 | |
2005 | ![]() | 12 | |
2006 | ![]() ![]() | 6 | |
2007 | ![]() | 8 | |
2008 | ![]() | 7 | |
2009 | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | 3 | |
2010 | ![]() | 9 | |
2011 | ![]() ![]() | 6 | |
2012 | ![]() ![]() | 7 | |
2013 | ![]() | 12 | |
2014 | ![]() ![]() | 9 | |
2015 | ![]() | 12 | |
2016 | ![]() | 12 | |
2017 | ![]() | 14 | |
2018 | ![]() ![]() | 8 | |
2019 | ![]() | 15 | |
2020 | ![]() | 11 | |
2021 | ![]() | 8 | |
2022 | ![]() | 9 |
Europejskie puchary
Osobny artykuł: Djurgårdens IF (piłka nożna) w europejskich pucharach.
Zobacz też
- Djurgårdens IF – klub hokejowy
Przypisy
- ↑ a b Djurgardens IF, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [dostęp 2020-11-03] .
- ↑ Tele2 Arena. tele2arena.se. [dostęp 2020-11-03]. (szw.).
- ↑ a b AIK, DIF och Hammarby – hur ser supportrarna ut egentligen?. mecsweden.se, 2013-08-26. [dostęp 2020-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (szw.).
- ↑ a b DIF Fotbolls historia. dif.se. [dostęp 2020-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-04-09)]. (szw.).
- ↑ Djurgarden, czyli rywal szczególny. Nie tylko dla gwiazdy Lecha [online], sport.tvp.pl, 24 lutego 2023 [dostęp 2023-03-19] (pol.).
- ↑ Djurgården-Lech | UEFA Europa Conference League 2022/23 [online], UEFA.com [dostęp 2023-03-19] (ang.).
- ↑ Ultra Caos Stockholm. ultracaossthlm.se. [dostęp 2020-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (szw.).
- ↑ Mats Olsson: Thåström håller på Dif. expressen.se, 2004-11-07. [dostęp 2020-11-03]. (szw.).
- ↑ Martin Petersson: EXKLUSIVT: H&M-miljardären öppnar för att satsa i Djurgården: Hjärtat är där. fotbollskanalen.se, 2015-05-08. [dostęp 2020-11-03]. (szw.).
- ↑ Tobias Österberg, Linda Hjertén: Djurgården får stöd – från rymden. aftonbladet.se, 2009-05-28. [dostęp 2020-11-03]. (szw.).
- ↑ Robert Laul: Jag håller på Djurgården. aftonbladet.se, 2007-07-27. [dostęp 2020-11-03]. (szw.).
- ↑ För arrangörer. tele2arena.se. [dostęp 2020-11-03]. (szw.).
- ↑ Truppen [online], Djurgården Fotboll, 26 sierpnia 2020 [dostęp 2023-02-24] .
- ↑ Tylko bramki zdobyte w lidze krajowej.
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona klubu
- p
- d
- e
Sezony |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Kluby w sezonie 2024 | |||||
Byłe kluby ligi |
| ||||
Zwycięzcy |
| ||||
Inne |
Rozgrywki niemistrzowskie -
|