Drop indyjski
Ardeotis nigriceps[1] | |||
(Vigors, 1831) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | dropie | ||
Rodzina | dropie | ||
Rodzaj | Ardeotis | ||
Gatunek | drop indyjski | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() Miejsca, gdzie odnotowywany był drop indyjski | |||
| |||
|
Drop indyjski[4] (Ardeotis nigriceps) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae), zamieszkujący subkontynent indyjski. Krytycznie zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków[5][6].
Zasięg, środowisko
Wyspowo Indie (głównie zachodnie i środkowe) i południowo-wschodni Pakistan[5]. Głównie tereny podmokłe na nizinach. Osiadły lub sezonowo koczowniczy[5].
Morfologia
Bardzo podobny do dropia australijskiego. Długość ciała: samce 100–122 cm, samice 76–92 cm. Masa ciała: samce 8,0–14,5 kg, samice 3,5–6,75 kg[5].
Ekologia i zachowanie
Bardzo skryty oraz ostrożny, często jednak zabijany jest z samochodu. Bardzo szybko biega i równie dobrze lata. Spotkać go można w małych grupach, sezonowo koczujących w poszukiwaniu odpowiednich terenów trawiastych; tworzenie niewielkich rezerwatów jest więc częściową ochroną przed odłowami tych ptaków. W sezonie lęgowym, zależnie od pogody, składa tylko 1 jajo, rzadko 2. Okres inkubacji trwa około 27 dni[5]. Młode jest w pełni opierzone po 35–40 dniach, ale pozostaje z matką aż do początku następnego sezonu lęgowego[5].
Jeśli chodzi o pożywienie, jest to gatunek oportunistyczny. Zjada zboża, pędy i jagody; także szarańczę, koniki polne, chrząszcze, stonogi, jaszczurki oraz małe węże i ssaki[5].
Status, zagrożenia i ochrona
IUCN od 2011 roku uznaje dropia indyjskiego za gatunek krytycznie zagrożony (CR, Critically Endangered); wcześniej, od 1994 roku był on klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN, Endangered)[3]. Do głównych zagrożeń należą polowania, fragmentacja populacji i zmniejszający się areał odpowiednich siedlisk. Czynniki te spowodowały spadek liczebności do około 250 osobników w 2011 roku[7]. Trend liczebności populacji jest spadkowy[3].
Gatunek wymieniony jest w I załączniku CITES[8], w Indiach jest objęty ochroną[3].
Przypisy
- ↑ Ardeotis nigriceps, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c D. Lepage: Indian Bustard Ardeotis nigriceps (Vigors, 1831). [w:] Avibase – Światowa baza danych ptaków [on-line]. [dostęp 2021-09-01]. (ang.).
- ↑ a b c d Ardeotis nigriceps, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Otididae Rafinesque, 1815 - dropie - Bustards (wersja: 2015-09-04). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-09-01].
- ↑ a b c d e f g Collar, N., G. M. Kirwan & C. J. Sharpe: Great Indian Bustard (Ardeotis nigriceps), version 1.0. [w:] Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, and E. de Juana, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-09-01]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-09-01]. (ang.).
- ↑ Big birds lose out in a crowded world. IUCN, 2011-06-07. [dostęp 2011-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-14)]. (ang.).
- ↑ Ardeotis nigriceps, [w:] Species+ [online], UNEP-WCMC, CITES Secretariat [dostęp 2021-09-01] .
Bibliografia
- Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagranie głosu i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Britannica: animal/great-Indian-bustard
- SNL: maharajatrappe