Ekonomia sił
Ekonomia sił i środków – jedna z zasad sztuki wojennej.
Charakterystyka
Ekonomia sił wiążea się z ekonomicznym i umiejętnym wykorzystaniem posiadanych sił i środków w decydującym okresie walki celem wykonania najważniejszych zadań. Umożliwia uzyskanie przewagi nad przeciwnikiem w określonym czasie i miejscu (kierunku); to racjonalne dysponowanie wojskami i środkami walki odpowiednio do ważności zadań, gwarantujące osiągnięcie celu walki w możliwie najkrótszym czasie, przy jak najmniejszych stratach własnych[1]. Pojęcie to zastępuje się pojęciem ześrodkowania sił i środków oraz skupianiem wysiłków dla wykonania głównych zadań decydujących o powodzeniu[2].
Przypisy
- ↑ Huzarski (red.) i Wołejszo (red.) 2014 ↓, s. 21.
- ↑ Laprus (red.) 1979 ↓, s. 108.
Bibliografia
- Michał Huzarski (red.), Jarosław Wołejszo (red.): Leksykon obronności. Polska i Europa. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 2014. ISBN 978-83-11-13382-2.
- Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 108. ISBN 83-11-06229-3.