Fernando Nobre
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 16 grudnia 1951 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | lekarz | ||
Alma Mater | |||
Stanowisko | prezes Assistência Médica Internacional | ||
Małżeństwo | 1. Danièle Focquet | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Fernando José de La Vieter Ribeiro Nobre (ur. 16 grudnia 1951 w Luandzie) – portugalski lekarz i działacz społeczny, prezes Assistência Médica Internacional, deputowany do Zgromadzenia Republiki. Kandydat na prezydenta w wyborach w 2011.
Życiorys
Urodził się w Luandzie, stolicy ówczesnej Portugalskiej Afryki Zachodniej. W wieku dwunastu lat przeprowadził się do Konga, następnie zaś do Belgii, gdzie mieszkał w latach 1966–1985. Uzyskał doktorat z medycyny na Université Libre de Bruxelles (1978), gdzie był asystentem, a także specjalistą w chirurgii ogólnej i urologii. Sprawował funkcję administratora Lekarzy bez Granic w Belgii (1982–1983). Po powrocie do kraju założył organizację medyczną Assistência Médica Internacional, obejmując w niej funkcję prezesa. Jest autorem prac z dziedziny chirurgii i urologii, a także autorem lub współautorem książek: Viagens contra a indiferença (2004), Cartas a Deus (2006, współautor), Solidão (2006, współautor) i Gritos contra a indiferença (2007). Członek krajowych i międzynarodowych towarzystw lekarskich.
Angażował się również w działalność polityczną. W wyborach samorządowych i europejskich wspierał odpowiednio Partię Socjalistyczną i Blok Lewicy[1]. W wyborach prezydenckich w 2006 popierał Mária Soaresa. W wyborach w 2011 sam ubiegał się bez powodzenia o najwyższy urząd w państwie jako kandydat niezależny. Uzyskał 14,1% głosów w pierwszej turze głosowania[2], pokonując przedstawiciela PCP i PEV.
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku otwierał lizbońską listę Partii Socjaldemokratycznej[3]. Został wybrany do parlamentu, a jego nazwisko pojawiło się w kontekście obsady urzędu przewodniczącego Zgromadzenia Republiki[4][5]. W głosowaniu z 20 czerwca 2011 jego kandydatura na to stanowisko została dwukrotnie odrzucona przez deputowanych w tajnym głosowaniu[6]. Wkrótce zrezygnował z mandatu poselskiego[7].
Żonaty z Danièle Focquet, następnie z Marią Luisą Ferreirą da Silva Nemésio. Ma dwoje dzieci z pierwszego i dwoje dzieci z drugiego małżeństwa[8]. Przez pewien okres należał do masonerii[9].
Odznaczony m.in. Orderem Zasługi II klasy (1991), a także Kawalerią Legii Honorowej (2007). Jest doktorem honoris causa wydziału medycyny Uniwersytetu Lizbońskiego.
Przypisy
- ↑ PSD: Fernando Nobre nº 1 por Lisboa e candidato à presidência da AR. sapo.pt, 10 kwietnia 2011. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Presidente da República – 23/01/2011. eleicoes.cne.pt. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando José de La Vieter Ribeiro Nobre. psd2011.com. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando Nobre é candidato do PSD à presidência da Assembleia República. publico.pt, 10 kwietnia 2011. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando Nobre é cabeça de lista do PSD por Lisboa. jn.pt, 10 kwietnia 2011. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando Nobre desiste de ser presidente da AR, mas fica como deputado. publico.pt, 20 czerwca 2011. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando Nobre já renunciou ao cargo. dn.pt, 4 lipca 2011. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando José de La Vieter Ribeiro Nobre. geneall.net. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- ↑ Fernando Nobre assume ser maçom. dn.pt, 6 stycznia 2012. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
Bibliografia
- Fernando Nobre apresenta livro contra a indiferença. rtp.pt, 28 maja 2007. [dostęp 2017-05-04]. (port.).
- Curriculum vitae na stronie ndsim.esec.pt. [dostęp 2017-05-04]. (port.).