Frans Floris
![]() Atena i muzy | |||
Data i miejsce urodzenia | 1516 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 1 października 1570 | ||
Narodowość | niderlandzka | ||
Dziedzina sztuki | malarstwo | ||
Epoka | manieryzm | ||
|
Frans Floris, właśc. Frans de Vriendt (ur. 1516 w Antwerpii, zm. 1 października 1570 tamże) – niderlandzki malarz, rysownik i rytownik okresu manieryzmu.
Był synem rzeźbiarza. Początkowo pracował z bratem architektem Cornelisem de Vriendt. W latach 1536–38 był uczniem Lamberta Lombarda w Liège. W 1541 przybył do Rzymu, gdzie przez siedem lat studiował rzymskich manierystów (Jacopo Pontormo, Giorgio Vasari) i kopiował „Sąd Ostateczny” Michała Anioła.
Malował głównie portrety oraz manierystyczne obrazy o tematyce mitologicznej. W portretach kontynuował styl Anthonisa Mora.
Wykształcił na malarzy dwóch swoich synów: Jana Battistę Florisa oraz Fransa Florisa.
Dzieła
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Frans_Floris_Caritas.png/240px-Frans_Floris_Caritas.png)
- Adam i Ewa (1560) – Florencja, Uffizi
- Adoracja pasterzy (1567–1568) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych
- Caritas - Gdańsk, Muzeum Narodowe – Oddział Sztuki Dawnej
- Głowa kobiety (1554) – St. Petersburg, Ermitaż
- Ostatnia wieczerza (II poł. XVI w.) – Zamek w Gołuchowie
- Pokłon pasterzy (1558-59) – Drezno, Galeria Obrazów Starych Mistrzów
- Pokłon Trzech Króli – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
- Portret dziewczyny jako Diany (ok. 1550) – Wrocław, Muzeum Narodowe[1]
- Przebudzenie Sztuk po zakończeniu wojny – Ponce, Museo de Arte de Ponce
- Sąd Ostateczny (1560) – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
- Sąd Ostateczny (1565) – Wiedeń, Muzeum Historii Sztuki
- Sąd Parysa – St. Petersburg, Ermitaż
- Sokolnik (1558) – Brunszwik, Herzog Anton Ulrich-Museum
- Stara kobieta (1558) – Caen, Musée des Beaux-Arts
- Uczta bogów morskich (15610 – Sztokholm, Nationalmuseum
- Upadek aniołów (1554) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych
- Wenus i Amor w kuźni Wulkana (ok. 1560) – Berlin, Gemäldegalerie
Przypisy
- ↑ „Sztuka europejska XV–XX w.” – II piętro - Muzeum Narodowe we Wrocławiu [online], mnwr.pl [dostęp 2021-08-05] (pol.).
Bibliografia
- Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6
- Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
- Dictionnaire de la peinture, red. M. Laclotte, J. P. Cuzin, Paris 1989, ISBN 2-03-511307-8
- PWN: 3901586
- Britannica: biography/Frans-I-Floris
- Universalis: floris-cornelis-et-frans
- NE.se: frans-floris
- SNL: Frans_Floris
- VLE: frans-floris
- Catalana: 0027277
- Hrvatska enciklopedija: 19938