Górnik Radlin
Pełna nazwa | Klub Sportowy Górnik Radlin | ||
---|---|---|---|
Przydomek | „Emma” | ||
Barwy | biało-niebieskie | ||
Data założenia | 10 maja 1923 | ||
Debiut w najwyższej lidze | 1950 | ||
Liga | klasa okręgowa, gr. śląska III (2024/2025) | ||
Państwo |
| ||
Adres | ul. W. Korfantego 17, 44-310 Radlin | ||
Stadion | Stadion MOSiR-u | ||
Prezes | Mariusz Szwed | ||
Trener | Adrian Konieczny[1] | ||
| |||
Strona internetowa |
Górnik Radlin – polski wielosekcyjny klub sportowy założony 10 maja 1923 roku. Obecnie posiada dwie sekcje: piłki nożnej oraz pływania[2].
W przeszłości funkcjonowały w nim także m.in. sekcja szermierki (od 1936 do 1993 roku, kiedy powstało Towarzystwo Szermierzy "Górnik Radlin"[3]), siatkówki (od 1945 do 2001 roku, kiedy powstał Siatkarski Klub "Górnik Radlin"[4]), jak również gimnastyki[5], tenisa stołowego[6], czy boksu[7][8].
Historia
Klub został założony 10 maja 1923 roku w Obszarach (dziś Radlin), gospodzie Roberta Barteczki, pod nazwą Towarzystwo Gry Piłki Nożnej „Orzeł Ema-Obszary”[9]. W okresie międzywojennym drużyna (już pod nazwą Towarzystwo Sportowe "Błyskawica") trzykrotnie zdobyła I miejsce rybnickiej A-klasy. W 1938 roku TS Błyskawica wywalczyła Puchar Rybnickiego Gwarectwa Węglowego oraz awans do I ligi śląskiej[9][10]. Po wybuchu II wojny światowej na mocy dekretu o likwidacji polskich organizacji na Górnym Śląsku, klub został rozwiązany. W jego miejsce Niemcy powołali drużynę skupioną wokół kopalni Emma pod nazwą „Turn- und Sportverein Blau-Weiß Emmagrube (Klub Gimnastyczno-Sportowy Niebiesko-Biali – Kopalnia Emma)[11][12].
Klub został reaktywowany w 1945 roku, dokładnie trzy tygodnie po zakończeniu działań wojennych[13]. W 1949 doszło do fuzji TS Błyskawica Radlin i KS Rymer Niedobczyce[9] tworząc w ten sposób drużynę o nazwie Klub Sportowy "Górnik Radlin - Niedobczyce" (po kilku miesiącach z nazwy zniknął człon "Niedobczyce"). W 1950 roku piłkarze Górnika Radlin awansowali do I ligi zaś rok później wywalczyli wicemistrzostwo I ligi[9][12]. W latach 1956–59 w drużynie występował (debiutując w Ekstraklasie) Stanisław Oślizło, późniejszy kapitan Górnika Zabrze i reprezentacji Polski.
Oprócz sekcji piłkarskiej w ramach KS Górnik Radlin funkcjonuje również sekcja pływacka. W przeszłości klub posiadał również sekcje judo, boksu, siatkówki i szermierki. Ściśle współpracował z Klubem Gimnastycznym "Radlin" i funkcjonującym w Radlinie Ośrodkiem Przygotowań Olimpijskich[12][14]. W latach 1975 do 1996 drużyna funkcjonowała pod nazwą KS „Górnik Radlin” Wodzisław Śląski. W 1996 roku sekcja siatkówki klubu awansowała do I ligi.[15]. W 2001 roku rozwiązane zostają sekcja siatkówki i szermierki. Sekcje te tworzą od tej pory osobne kluby sportowe - Siatkarski Klub Górnik Radlin[16] oraz Towarzystwo Szermierzy "Górnik Radlin"[17].
![Mecz Górnika Radlin z KS Ruch Chorzów](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/Mecz_G%C3%B3rnik_Radlin_-_Ruch_Chorz%C3%B3w.jpg/240px-Mecz_G%C3%B3rnik_Radlin_-_Ruch_Chorz%C3%B3w.jpg)
Dane ogólne
- Barwy: niebiesko-białe
- Adres: ul. Korfantego 17, 44-310 Radlin
- Historia nazw klubu:
- 1923 – Towarzystwo Gry Piłki Nożnej „Orzeł Ema-Obszary”
- (?) TS „Błyskawica” Radlin 2 września 1939 roku na mocy dekretu o likwidacji polskich organizacji na Górnym Śląsku, klub został rozwiązany. Na jego miejsce Niemcy powołali skupiony wokół radlińskiej kopalni klub, działający do końca wojny pod nazwą
- 1949 – 1975 KS „Górnik” Radlin (fuzja TS Błyskawica i Rymer Niedobczyce)
- 1975 – 1996 KS „Górnik Radlin” Wodzisław Śląski
- 1997 KS „Górnik” Radlin
Sekcja piłki nożnej
Sukcesy
- wicemistrzostwo I ligi polskiej – sezon 1951
Zobacz też
Osobny artykuł: Górnik Radlin (piłka siatkowa).
Przypisy
- ↑ Trener. [dostęp 2015-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-09)].
- ↑ MarekM. Gajda MarekM. (red.), "Kolejnych 100 lat, Górniku"_ [PDF], „Biuletyn Radlin” (3/2023), Radlin: Urząd Miasta, 30 czerwca 2023 [dostęp 2023-06-30] (pol.).
- ↑ Towarzystwo Szermierzy "Górnik Radlin" [online], ngo.pl [dostęp 2023-07-06] (pol.).
- ↑ Dane Klubu: SK Górnik Radlin. Polski Związek Piłki Siatkowej. [dostęp 2024-08-03].
- ↑ CieńciałaC. Zbigniew CieńciałaC., LeśnikowskiL. Dariusz LeśnikowskiL., Stanisław Oślizło - Droga do legendy .
- ↑ KolegiumK. Redakcyjne KolegiumK., Dziennik Zachodni, 1949, R. 5, nr 112, „5522 IV”, 1949 [dostęp 2023-07-06] .
- ↑ Triumf rutyny nad ambicją w lokalnych derbach pięściarskich, [w:] Nowiny, Śląska Biblioteka Cyfrowa, 17 października 1960, str. 6 [dostęp 2023-07-06] .
- ↑ Redaguje, Nowiny, 1974, nr 41 (889), 1974 [dostęp 2023-07-06] .
- ↑ a b c d ASPN Górnik Radlin - oficjalny serwis internetowy » historia [online], ASPN Górnik Radlin - oficjalny serwis internetowy [dostęp 2021-11-08] (pol.).
- ↑ JerzyJ. Osuchowski JerzyJ., "Gwarek - organ pracowników Rybnickiego Gwarectwa Węglowego", JerzyJ. Osuchowski (red.), „"Gwarek - organ pracowników Rybnickiego Gwarectwa Węglowego"”, sierpień 1939, s. 20 .
- ↑ „Kreisklasse Oberschlesien 1943/44” [w:] http://pogranicza.blox.pl/2011/05/Kreisklasse-Oberschlesien-194344.html, dostęp: 28.07.2013
- ↑ a b c Błażej.B. Adamczyk Błażej.B., Radlin : wypisy do dziejów, Radlin: [Przedsiębiorstwo Graficzne Drukmasz], 2012, ISBN 978-83-934605-1-9, OCLC 804817109 [dostęp 2019-01-11] .
- ↑ Dziennik Zachodni Wieczór, 1948, [R. 3], nr 217 - Śląska Biblioteka Cyfrowa [online], www.sbc.org.pl [dostęp 2022-10-19] (pol.).
- ↑ ZbigniewZ. Cieńciała ZbigniewZ., DariuszD. Leśnikowski DariuszD., Stanisław Oślizło: Droga do legendy, Zibi Media Sport, 2012 .
- ↑ SK Górnik Radlin » osiągnięcia [online], SK Górnik Radlin [dostęp 2021-11-08] (pol.).
- ↑ Siatkarski Klub Górnik Radlin Z Siedzibą W Radlinie | krs-pobierz.pl [online], krs-pobierz.pl [dostęp 2021-11-08] (pol.).
- ↑ Towarzystwo Szermierzy Górnik Radlin | krs-pobierz.pl [online], krs-pobierz.pl [dostęp 2021-11-08] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona klubu piłkarskiego
- Oficjalna strona klubu siatkarskiego
- p
- d
- e
Sezony |
| ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Inne |
| ||||||||||||||||||
Kluby w sezonie 2024/2025 |
|
- ↑ W 1951 tytuł mistrza Polski przyznano zdobywcy Pucharu Polski, a nie zwycięzcy ligi.