Germain Pilon
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | ok. 1535 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1590 | ||
Narodowość | francuska | ||
Dziedzina sztuki | rzeźbiarstwo | ||
Epoka | manieryzm, barok | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Monument_du_coeur_d%27Henri_II.jpg/220px-Monument_du_coeur_d%27Henri_II.jpg)
Germain Pilon (ur. ok. 1535 w Paryżu, zm. 3 lutego 1590 tamże)[1] – francuski rzeźbiarz.
Życiorys
Wczesną edukację otrzymał od swego ojca, kamieniarza André Pilona, a następnie kontynuował naukę u rzeźbiarza Pierre’a Bontempsa, z którym w latach 1557–1558 współpracował przy grobie króla Franciszka I[1].
Karierę rozpoczął na dworze królowej Katarzyny Medycejskiej, która zatrudniła go przy budowie wspólnego grobowca swojego i męża Henryka II[1]. Budową tego mauzoleum chciała przyćmić Artemizję, żonę króla Karii Mauzolosa, która wstawiła mężowi grobowiec w Halikarnasie. Grobowiec królewski był dziełem kilku artystów, np. Girolamo della Robbia wykonał figury zmarłej pary królewskiej, ale za całość odpowiadał Pilon i on był autorem większości rzeźb[1]. Pilon wykonał na zamówienie królowej także monument na serce Henryka II, który miał formę urny wspartej na trzech gracjach. Pilon był autorem także m.in. Zmartwychwstania Chrystusa i terakotowej Matki boleściwej, którą potem przetransponował w marmur.
W 1571 Pilon ostał oficjalnym nadwornym rzeźbiarzem króla Karola IX. Wyrzeźbił kilka elementów do ogrodów w Pałacu Fontainebleau. W 1585 wykonał grób Ludovica de Birague dla kościoła Ste-Catherine du Val des Ecoliers. W tym samym czasie pracował pod kierunkiem Pierre’a Lescota przy dekoracji dziedzińca Luwru i wykonał rzeźby zegara słonecznego w Palais de Justice (sądach). Następnie stworzył elementy ozdobne dla zamku w Anet należącego do Diany z Poitiers. Jest też autorem gróbu Guillaume Gaugey de Belley w katedrze w Le Mans. Wyrzeźbił także kilka płaskorzeźb i rzeźb z drewna i kamienia dla wielu paryskich kościołów[1].
Pilon był płodnym rzeźbiarzem, pracującym z równym powodzeniem w marmurze, kamieniu, brązie i drewnie. W jego twórczości widoczne są zarówno wpływy renesansu, jak i włoskiego manieryzmu, z jednoczesnym zachowaniem realizmu wskazującego na sztukę baroku[1].
Przypisy
- PWN: 3957255
- Britannica: biography/Germain-Pilon
- Universalis: germain-pilon
- NE.se: germain-pilon
- SNL: Germain_Pilon
- VLE: germain-pilon
- Catalana: 0050939
- DSDE: Germain_Pilon
- Hrvatska enciklopedija: 48256