Guido Mannari
![]() Identikit (1974) z Elizabeth Taylor | |
Data i miejsce urodzenia | 13 grudnia 1944 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 lipca 1988 |
Zawód | aktor |
Lata aktywności | 1969–1985 |
Guido Mannari, znany także jako Vincent Mannari Jr. (ur. 13 grudnia 1944 w Rosignano Marittimo, zm. 10 lipca 1988 tamże[1]) – włoski aktor filmowy i telewizyjny[2].
Pochodził z Sycylii. Urodził się w Rosignano Marittimo[3][4]. Był piłkarzem[5], zanim zadebiutował na ekranie jako mechanik w dramacie L'assoluto naturale (1969) u boku Laurence’a Harveya, Sylvi Kosciny i Felicity Mason.
W latach 70. i 80. zagrał wiele czołowych ról w dziesiątkach filmów policyjnych i erotycznych, w tym w filmie Piera Paolo Pasoliniego Dekameron (Il Decameron, 1971)[6], ale jego kariera ograniczała się głównie do tradycyjnych ról pięknego uwodziciela. Stał się znany z roli prefekta Makrona w filmie Kaligula (Caligula, 1979)[7]. Był jednym z ulubionych wykonawców reżysera Joe D'Amato. W latach 70. pozował nago w sesji dla czasopisma Libera (wydanego przez tego samego wydawcę Playmana).
Był w związku z Liz Taylor.
Guido Mannari zmarł 10 sierpnia 1988 roku na atak serca.
Wybrana filmografia
- 1969: L'assoluto naturale jako mechanik
- 1971: Dekameron (Il Decameron)
- 1973: Storia de fratelli e de cortelli jako Gigi Romagnoli
- 1973: Blu Gang - vissero per sempre felici e ammazzati jako Johnny Blue
- 1973: Number one jako Massimo
- 1974: Identikit jako Carlo
- 1975: Giubbe rosse / Red Coats jako Cariboo
- 1979: Kaligula (Caligula) jako Makron
Przypisy
- ↑ Guido Mannari (13 de Dezembro de 1944). Filmow. [dostęp 2017-09-09]. (port.).
- ↑ Guido Mannari. FILMSTARTS.de. [dostęp 2017-09-09]. (niem.).
- ↑ Personalidade: Guido Mannari (Itália). InterFilmes.com. [dostęp 2017-09-09]. (port.).
- ↑ Guido Mannari. Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-09-09]. (ang.).
- ↑ Guido Mannari. Zapster.it. [dostęp 2017-09-09]. (wł.).
- ↑ Guido Mannari. MYmovies. [dostęp 2017-09-09]. (wł.).
- ↑ Guido Mannari. ČSFD.cz. [dostęp 2017-09-09]. (cz.).