Gustaf Retzius
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Magnus_Gustav_Retzius_1908.jpg/220px-Magnus_Gustav_Retzius_1908.jpg)
Magnus Gustaf Retzius (ur. 17 października 1842 w Sztokholmie, zm. 21 lipca 1919) – szwedzki lekarz i anatom, pamiętany za prace poświęcone histologii narządów zmysłów i układu nerwowego. Urodził się w Sztokholmie, jako syn anatoma Andersa Retziusa i wnuk przyrodnika i chemika Andersa Jahana Retziusa. Studiował na uniwersytecie w Uppsali od 1860 i gdzie w 1866 otrzymał tytuł medicine kandidat, następnie przeniósł się do Instytutu Karolinska, gdzie otrzymał medicine licentiat w 1869; w 1871 doktoryzował się na uniwersytecie w Lund. Tytuł profesora nadzwyczajnego histologii otrzymał od Instytutu Karolinska w 1877 roku, profesora zwyczajnego anatomii w 1889 (katedrę miał od 1888), ale zrezygnował w 1890 po konflikcie z innymi członkami instytutu. Ponieważ dzięki małżeństwu miał dobrą sytuację finansową, kontynuował badania poza akademią.
Gustaf Retzius opublikował ponad 300 prac naukowych dotyczących anatomii, embriologii, eugeniki, kraniometrii, zoologii i botaniki. Opisane przez niego komórki w ośrodkowym układzie nerwowym pijawek lekarskich określa się dziś jako komórki Retziusa. Był także dziennikarzem i redaktorem gazety Aftonbladet (1884–1887). Retzius był żonaty z Anną Hierta, córką założyciela Aftonbladet, Larsa Johana Hierty.
Gustaf Retzius miał liberalne poglądy polityczne i działał społecznie. Wspólnie z żoną założył fundację Hierty-Retziusa, którą obecnie zarządza Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Fundacja ustanowiła dwa fundusze: jeden na rzecz wspierania badań biologicznych i drugi, mający na cel wspieranie projektów o istotnym charakterze naukowym lub społecznym. Gustaf Retzius w 1901 roku został członkiem Szwedzkiej Akademii.
Zobacz też
- indeks cefaliczny
Bibliografia
- LarsL. Sjöstrand LarsL., [Gustaf Retzius--great researcher and controversial cultural personality], „Lakartidningen”, 105 (8), 2008, s. 559–561, PMID: 18363303 (szw.).
- Joseph E.J.E. Hawkins Joseph E.J.E., Sketches of otohistory. Part 6: Gustaf Retzius, „Audiology & Neuro-Otology”, 10 (2), 2005, s. 65–68, DOI: 10.1159/000083361, PMID: 15650297 .
- GunnarG. Grant GunnarG., Gustaf Retzius and Camillo Golgi, „Journal of the History of the Neurosciences”, 8 (2), 1999, s. 151–163, DOI: 10.1076/jhin.8.2.151.1835, PMID: 11624296 .
- GrantG. G GrantG., [The histologist and anatomist Gustaf Retzius. He never received the Nobel Prize in spite of his twelve nominations], „Lakartidningen”, 97 (1–2), 2000, s. 64–70, PMID: 10668335 (szw.).
- Björn A.B.A. Afzelius Björn A.B.A., Gustaf Retzius and spermatology, „The International Journal of Developmental Biology”, 39 (5), 1995, s. 675–685, PMID: 8645550 .
- G.G. Haggqvist G.G., [Gustaf RETZIUS], „Svenska läkartidningen”, 57, 1960, s. 3699–706, PMID: 13710525 (szw.).
- Britannica: biography/Magnus-Gustaf-Retzius
- NE.se: gustaf-retzius
- SNL: Gustaf_Retzius
- VLE: magnus-gustaf-retzius
- Hrvatska enciklopedija: 52591