Haczek
Ǎ | ǎ |
Č | č |
Ď | ď |
Ě | ě |
Ǧ | ǧ |
Ȟ | ȟ |
Ǐ | ǐ |
Ǩ | ǩ |
Ľ | ľ |
Ň | ň |
Ǒ | ǒ |
Ř | ř |
Š | š |
Ť | ť |
Ǔ | ǔ |
X̌ | x̌ |
Ž | ž |
Ǯ | ǯ |
Haczek (karon, odwrócony cyrkumfleks[1], odwrócony daszek[1][2]) – symbol diakrytyczny używany do spółgłosek i samogłosek. Jest skierowany w tę samą stronę, co brewis, ale ma kształt akcentu przeciągłego (cyrkumfleks).
Występowanie
Haczka używa się w różnych językach:
- słowiańskich:
- czeskim (pod nazwą háček) i słowackim (mäkčeň lub pot. háčik). Stosuje się go tam do liter: Č, Ď, Dž, Ň, Š, Ť i Ž, a dodatkowo w czeskim do Ě i Ř, zaś w słowackim do Ľ;
- litery Č, Dž, Š i Ž są używane także w językach krajów dawnej Jugosławii (w języku słoweńskim strešica, w serbsko-chorwackim wraz z jego współczesnymi kontynuantami nazywana kvaka albo kvačica), ale Dž jako oddzielna litera występuje tylko w języku serbsko-chorwackim;
- bałtyckich – litewskim i łotewskim,
- w języku chińskim służy do oznaczania tonu;
- w językach ugrofińskich ma różne zastosowanie.
Kodowanie
W Unikodzie haczek występuje w wersjach:
Znak | Unikod | Kod HTML | Nazwa unikodowa | Nazwa polska |
---|---|---|---|---|
ˇ | U+02C7 | ˇ lub ˇ | CARON | haczek |
̌ | U+030C | ̌ lub ̌ | COMBINING CARON | haczek dostawny |
Przypisy
- ↑ a b Robert Bringhurst: Elementarz stylu w typografii. Dorota Dziewońska (tłum.). Kraków: Design Plus, 2007, s. 337–338. ISBN 978-83-923835-0-5.
- ↑ James Felici: Kompletny przewodnik po typografii. Zasady doskonałego składania tekstu. Marcin Kotwicki, Paweł Biłda (tłum.). Gdańsk: Słowo/Obraz, 2006, s. 290. ISBN 978-83-89945-15-0.
- p
- d
- e
Akcenty |
|
---|---|
Pozostałe |
- SNL: hake_-_diakritisk_tegn