Hans Carl Artmann
![]() | Ten artykuł od 2016-11 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 12 czerwca 1921 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 4 grudnia 2000 | ||
Narodowość | austriacka | ||
Dziedzina sztuki | literatura | ||
|
Hans Carl Artmann (ur. 12 czerwca 1921 w Wiedniu-Breitensee w Austrii, zm. 4 grudnia 2000 w Wiedniu) – austriacki poeta niemieckojęzyczny.
Życiorys
Artmann urodził się w rodzinie szewca Johanna Artmanna i jego żony Marie z domu Schneider. Dorastał w Wiedniu, ukończył szkołę zbiorczą i przez trzy lata pracował jako praktykant w biurze. W 1940 powołano go do wojska, walczył w II wojnie światowej, rok później został zraniony. Do końca wojny służył w batalionie karnym Wehrmachtu. Od 1947 roku publikował teksty literackie w czasopiśmie „Nowe drogi” („Neue Wege”) i w rozgłośniach radiowych. Od 1952 roku wraz z Gerhardem Rühmem, Konradem Bayerem, Friedrichem Achleitnerem(inne języki) i Oswaldem Wienerem współpracował w ramach Grupy Wiedeńskiej (Wiener Gruppe), z której odszedł w roku 1958. Od roku 1954 podejmował liczne podróże po Europie, w latach 1961–1965 mieszkał w Szwecji, potem do 1969 roku w Berlinie i od 1972 roku w Salzburgu. Był przewodniczącym i członkiem założycielem Stowarzyszenia Autorów w Grazu, które opuścił w roku 1976. Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. Wielką Państwową Nagrodę Austriacką (Großer Österreichischer Staatspreis) (1974), doktorat honoris causa uniwersytetu w Salzburgu i prestiżową nagrodę im. Georga Büchnera.
H.C. Artmann ożenił się w 1972 roku z pisarką Rosą Pock. Zmarł na atak serca.
Dzieła
- 1958: med ana schwoazzn dintn
- 1959: hosn rosn baa (wraz z Friedrichem Achleitnerem und Gerhardem Rühmem)
- 1959: Von denen Husaren und anderen Seil-Tänzern
- 1959: das suchen nach dem gestrigen tag oder schnee auf einem heißen brotwecken
- 1966: Grünverschlossene Botschaft
- 1955: verbarium
- 1971: How much, schatzi?
- 1975: Aus meiner Botanisiertrommel
- 1982: Die Sonne war ein grünes Ei
- 2005: Der Herr Nordwind
Zbiory utworów
- 1969: ein lilienweißer brief aus lincolnshire. gedichte aus 21 jahren
- 1970: The Best of H.C. Artmann
- 1970: Grammatik der Rosen. Gesammelte Prosa (3 tomy)
- ISNI: 0000000110690218
- VIAF: 68943724
- ULAN: 500387995
- LCCN: n50001875
- GND: 118504533
- NDL: 00431788
- LIBRIS: wt794r9f1g54qg4
- BnF: 120272510
- SUDOC: 028437012
- SBN: BVEV009151
- NLA: 35177822
- NKC: jo20000080542
- DBNL: artm001
- NTA: 068641532
- BIBSYS: 90110049
- CiNii: DA02646214
- Open Library: OL4333893A
- PLWABN: 9810563653505606
- NUKAT: n93125333
- J9U: 987007463306105171
- CANTIC: a12287362
- LNB: 000255273
- NSK: 000050805
- CONOR: 63408227
- LIH: LNB:V*319395;=BQ
- RISM: people/30108715
- PWN: 3871433
- NE.se: h-c-artmann
- SNL: Hans_Carl_Artmann
- VLE: hans-carl-artmann
- Catalana: 0005504
- DSDE: H.C._Artmann
- Hrvatska enciklopedija: 4071