Hypnomys morpheus
Hypnomys morpheus | |||
Bate, 1919 | |||
Okres istnienia: plejstocen–holocen | |||
![]() kopalne ślady przedstawiciela H. morpheus odkryte w Cova des Pas de Vallgornera: A) w jaskini, B) na dnie jeziora | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Nadgromada | żuchwowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Infragromada | |||
Rząd | gryzonie | ||
Podrząd | |||
Rodzina | popielicowate | ||
Rodzaj | Hypnomys | ||
Gatunek | Hypnomys morpheus | ||
Synonimy | |||
| |||
| |||
|
Hypnomys morpheus – wymarły gatunek gryzoni z rodziny popielicowatych zamieszkujący Baleary w późnym plejstocenie oraz wczesnym[1][2] i środkowym holocenie. Wymarły prawdopodobnie w środkowym piętrze holocenu[3].
Systematyka
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Hypnomys_morpheus_skull.png/150px-Hypnomys_morpheus_skull.png)
Hypnomys morpheus został po raz pierwszy opisany w 1919 roku przez brytyjską paleontolog Dorothea Bate. Gatunek ten był blisko spokrewniony z popielicowatymi z rodzaju Eliomys – jego bezpośrednim przodkiem był Hypnomys onicensis. H. morpheus był więc pierwotnie także lokowany jako jeden z wymarłych gatunków należących do rodzaju Eliomys. Ostatecznie przeprowadzone badania filogenetyczne wykazały odrębność obu blisko spokrewnionych rodzajów[1].
Odkrycie kopalnych śladów gatunku
Dobrze zachowane szkielety Hypnomys morpheus odkryto w osadach na dnie jeziora w Cova des Pas de Vallgornera na Majorce. Odkryto także dobrze zachowane szkielety należące do Hypnomys onicensis. Ich wiek oszacowano na 2,5-2 miliona lat. Szkielety zostały poddane badaniom porównawczym ze znanymi gatunkami Eliomys i Hypnomys[2].
Budowa ciała
Na temat morfologii H. morpheus wiadomo niewiele. Znane jest znaczne podobieństwo do gatunków z rodzaju Eliomys. H. morpheus odróżnia między innymi masywna budowa żuchwy, która najwyraźniej była przystosowana do spożywania twardszych pokarmów[1].
Część ciała | wymiar oszacowany na podstawie badań szkieletów z Cova des Pas de Vallgornera |
---|---|
tułów z głową (mm) | 179 |
ogon (mm) | 116 |
masa ciała (g) | 173 – 284 |
Rozmieszczenie geograficzne
H. morpheus wyewoluował z popielicowatych Eliomys zamieszkujących Baleary. W okresie od późnego plejstocenu do wczesnego holocenu zajmował wyspy Majorka, Minorka i Cabrera[1][2].
Przypisy
- ↑ a b c d Lionel Hautier, Pere Bover, Josep A. Alcover, Jacques J. Michaux. Mandible morphometrics, dental microwear pattern, and. „Acta Palaeontologica Polonica”. 54 (2), s. 181–194, 2009. DOI: 10.4202/app.2008.0001. (ang.).
- ↑ a b c d Pere Bover, Josep A. Alcover, Jacques J. Michaux, Lionel Hautier i inni. Body Shape and Life Style of the Extinct Balearic Dormouse Hypnomys (Rodentia, Gliridae): New Evidence from the Study of Associated Skeletons. „PLOS One”. 5 (12), 2010. Anjali Goswami, University College London, United Kingdom. DOI: 10.1371/journal.pone.0015817. (ang.).
- ↑ Ross D.E. MacPhee, Hans-Dieter Sues: Extinctions in Near Time: Causes, Contexts, and Consequences. Nowy Jork: Springer Science & Business Media, 2013, s. 178. ISBN 978-1-4757-5202-1.
- GBIF: 4828787
- NCBI: 2033401
- identyfikator taksonu Fossilworks: 131789