In the Court of the Crimson King
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
King Crimson | ||||
Wydany | 10 października 1969 | |||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | sierpień–wrzesień 1969 | |||
Gatunek | rock progresywny | |||
Długość | 43:50 | |||
Wydawnictwo | Island (Wielka Brytania), Atlantic (USA)[1] | |||
Producent | King Crimson | |||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
In the Court of the Crimson King (podtytuł: An Observation by King Crimson) – pierwszy album zespołu King Crimson. Został wydany 10 października 1969. Nagrywano go w Wessex Sound Studios w Londynie. Album przez wiele źródeł został uznany za jeden z najlepszych i jednocześnie najbardziej wpływowych dzieł rocka progresywnego, na którym King Crimson odrzucił bluesowe podstawy charakterystyczne dla rocka i zastąpił je mieszanką jazzu oraz muzyki poważnej[11][12]. Uznawany także za jeden z najbardziej znaczących debiutów w historii muzyki[3].
Okładka
Okładka została przygotowana przez Barry’ego Godbera, który był programistą i projekt plastyczny na potrzeby In the Court of the Crimson King był jedynym tego typu, jaki opracował w swoim życiu. Godber zmarł wkrótce po wydaniu albumu na skutek ataku serca.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/Peter_Sinfield_in_Genoa%2C_2010.jpg/220px-Peter_Sinfield_in_Genoa%2C_2010.jpg)
Peter [Sinfield] przyniósł obraz i od razu przypadł nam do gustu. Ostatnio zabrałem oryginał z biura EG, jako że trzymali go w świetle słonecznym, co oczywiście spowodowałoby jego zniszczenie. Twarz na przodzie okładki to Schizoid Man, natomiast wewnątrz znajduje się Crimson King. Jeśli zakryje się uśmiechnięte usta, wtedy oczy wyrażają nieskończony smutek. Co można dodać? Okładka oddaje muzykę. Heavy metal nigdy nie robił na mnie wrażenia. W tym czasie nikt nie brzmiał tak jak my na żywo. Jak dla mnie Schizoid był pierwszym heavymetalowym kawałkiem, ten dźwięk saksofonu puszczony przez piec Marshalla...[13]
Lista utworów
1. „21st Century Schizoid Man” (Fripp/Giles/Lake/McDonald/Sinfield) 7:24 - a. „Mirrors”
2. „I Talk to the Wind” (McDonald/Sinfield) 6:05 3. „Epitaph” (Fripp/Giles/Lake/McDonald/Sinfield) 8:47 - a. „March for No Reason”
- b. „Tomorrow and Tomorrow”
4. „Moonchild” (Fripp/Giles/Lake/McDonald/Sinfield) 12:12 - a. „The Dream”
- b. „The Illusion”
5. „The Court of the Crimson King” (McDonald/Sinfield) 9:22 - a. „The Return of the Fire Witch”
- b. „The Dance of the Puppets”
43:50
Twórcy
- Robert Fripp – gitara, melotron
- Ian McDonald – instrumenty dęte, instrumenty klawiszowe, wokal
- Greg Lake – gitara basowa, wokal
- Michael Giles – instrumenty perkusyjne, wokal
- Peter Sinfield – teksty
- Barry Godber – ilustracja na okładce
Listy tygodniowe
Kraj | Lista | Pozycja |
---|---|---|
Stany Zjednoczone | Billboard 200 | 28[14] |
Wielka Brytania | UK Albums Chart | 5[15] |
Certyfikaty i sprzedaż
Kraj | Certyfikat | Sprzedaż |
---|---|---|
Francja (SNEP) | 2x złota płyta[16] | 200 000+[16] |
Kanada (MC) | platynowa płyta[17] | 100 000+[18] |
Stany Zjednoczone (RIAA) | złota płyta[19] | 500 000+[19] |
Wielka Brytania (BPI) | złota płyta[20] | 100 000+[21] |
Włochy (FIMI) | złota płyta[22] | 25 000+[23] |
Przypisy
- ↑ King Crimson – In The Court Of The Crimson King (An Observation By King Crimson). Discogs. [dostęp 2022-11-07]. (ang.).
- ↑ King Crimson – In the Court of the Crimson King. Album of the Year. [dostęp 2024-01-13]. (ang.).
- ↑ a b Bruce Eder: In the Court of the Crimson King – King Crimson. AllMusic. [dostęp 2023-10-12]. (ang.).
- ↑ Sven Kabelit: King Crimson – In The Court Of The Crimson King. laut.de. [dostęp 2023-07-19]. (niem.).
- ↑ In The Court Of The Crimson King – King Crimson. Prog Archives. [dostęp 2022-11-07]. (ang.).
- ↑ Grzegorz Kawecki: recenzja: King Crimson "In the Court of the Crimson King". rockmetal.pl. [dostęp 2024-01-13].
- ↑ (red.) Nathan Brackett, (red.) Christian Hoard: The New Rolling Stone Album Guide. Wyd. 4. New York: Simon & Schuster, 2004, s. 456. ISBN 0-7432-0169-8. LCCN 2004058905. (ang.).
- ↑ Grzesiek Kszczotek. King Crimson: Płyty. „Tylko Rock”. Nr 15, s. 28, listopad 1992. Warszawa: Res Publica Press International Sp. z o.o.. ISSN 1230-2317.
- ↑ Jordan Babula. King Crimson. „Teraz Rock”. Nr 8, s. 8, sierpień 2005. Warszawa: Orange Media. ISSN 1730-394X.
- ↑ Rob Young. THE CIRCUS THAT NEVER ENDS: Your guide to King Crimson on record. „Uncut”. Take 182, s. 22, July 2012. London: IPC Media. ISSN 1368-0722. [dostęp 2024-01-13]. (ang.).
- ↑ Wiesław Weiss, Rock encyklopedia, Wydawnictwo: Iskry, Warszawa, 1991, ISBN 83-207-1374-9
- ↑ Edward Macan, Rocking the Classics: English Progressive Rock and the Counterculture, Wydawnictwo: Oxford University Press, 1997, ISBN 0-19-509888-9
- ↑ Interview with Robert Fripp in Rock and Folk. [dostęp 2012-05-05]. (ang.).
- ↑ Billboard: King Crimson Billboard 200. billboard.com. [dostęp 2022-11-07]. (ang.).
- ↑ Official Charts Company: Official Albums Chart Top 22: 26 October 1969 - 01 November 1969. www.officialcharts.com. [dostęp 2022-11-07]. (ang.).
- ↑ a b Les Certifications & Les Ventes, InfoDisc, 1982 [dostęp 2024-07-10] (fr.). (Wpisać „King Crimson” w polu wyszukiwarki.)
- ↑ Gold/Platinum, Music Canada, 1 września 1981 [dostęp 2024-07-10] (ang.).
- ↑ Certification Definitions [online], Music Canada [dostęp 2024-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-01] (ang.).
- ↑ a b Gold & Platinum, RIAA, 29 marca 1977 [dostęp 2024-07-10] (ang.).
- ↑ King Crimson – „In the Court of the Crimson King” [online], BPI, 9 sierpnia 2013 [dostęp 2024-07-10] (ang.).
- ↑ Certification Levels [online], BPI [dostęp 2024-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2023-10-07] (ang.).
- ↑ Certificazioni [online], F.I.M.I., 2016 [dostęp 2024-07-10] (wł.). Zaznaczyć „Album e Compilation”, w rozwijanym menu „Anno” wybrać „Tutti gli anni”, w polu „Filtra” wpisać „King Crimson”.
- ↑ Certificazioni [online], F.I.M.I. [dostęp 2024-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-10] (wł.).
- p
- d
- e