Jan Peumans
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 6 stycznia 1951 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | polityk, samorządowiec, socjolog | ||
Alma Mater | Katholieke Universiteit Leuven | ||
Stanowisko | przewodniczący Parlamentu Flamandzkiego (2009–2019), senator (2014–2019) | ||
Partia | AMADA, VU, N-VA | ||
|
Jan Peter Peumans (ur. 6 stycznia 1951 w Maastricht) – belgijski polityk, samorządowiec i socjolog, burmistrz Riemst i senator, w latach 2009–2019 przewodniczący Parlamentu Flamandzkiego.
Życiorys
Urodzony w rodzinie flamandzkich nacjonalistów, jego stryj Juul Peumans był członkiem kolaborującego z Niemcami Flamandzkiego Związku Narodowego i został w 1943 zastrzelony[1][2]. W 1974 ukończył studia z socjologii i politologii na Katholieke Universiteit Leuven, kształcił się na tej uczelni także w instytucie krajów rozwijających się. Był członkiem organizacji młodzieżowych, a także krótko partii komunistycznej Alle Macht Aan De Arbeiders[3]. Po studiach od 1976 do 1988 pracował w Holandii jako koordynator w lokalnym instytucie zdrowia psychicznego, później m.in. jako dyrektor marketingu i strategii u flamandzkiego publicznego przewoźnika De Lijn. Od 1988 do 1991 asystent Johana Sauwensa, ministra transportu i robót publicznych w rządzie Flamandzkiej Wspólnoty Belgii. W 1990 został szefem fundacji zajmującej się bezpieczeństwem ruchu drogowego[4].
Zaangażował się w działalność Unii Ludowej i następnie Nowego Sojuszu Flamandzkiego (był wiceprzewodniczącym tej partii w latach 2008–2009). Od 1983 należy do rady miejskiej w Riemst, w ramach władz tego miasta został schepenem (członkiem władz miejskich) oraz burmistrzem (1995–2006). Zasiadał również w radzie prowincji Limburgia (1985–1987, 1991–2004), gdzie przewodził frakcji VU[4]. W 2004, 2009 i 2014 wybierany do Parlamentu Flamandzkiego, kierował partyjną frakcją N-VA w latach 2007–2009. W lipcu 2009 został przewodniczącym parlamentu w miejsce Marleen Vanderpoorten, utrzymał to stanowisko po wyborach w 2014. W kadencji 2014–2019 delegowany do Senatu[5]. W 2019 został ponownie wybrany do Parlamentu Flamandzkiego. Nie objął jednak mandatu i zakończył karierę polityczną, skupiając się na pisaniu doktoratu poświęconego flamandzkiemu nacjonalizmowi w Limburgii po II wojnie światowej[6].
Życie prywatne
Żonaty, zadeklarowany republikanin[3]. W 2010 został zaatakowany przez Walończyka w Visé, wskutek czego doznał m.in. złamania szczęki[7].
Przypisy
- ↑ Het verscheurende verhaal van Vlaanderen. standaard.be, 6 czerwca 2019. [dostęp 2022-05-27]. (niderl.).
- ↑ Recensie. “Van Genk tot Mauthausen. Opmerkelijk verzet en collaboratie in Vlaanderen” geschreven door Roger Rutten. blokbuster.be, 17 kwietnia 2010. [dostęp 2022-05-27]. (niderl.).
- ↑ a b Parlementsvoorzitter Jan Peumans openhartig tijdens ontbijtontmoeting Davidsfonds. hbvl.be, 30 listopada 2011. [dostęp 2022-05-27]. (niderl.).
- ↑ a b Over Jan Peumans. janpeumans.be. [dostęp 2022-05-27]. (niderl.).
- ↑ Jan Peumans – N-VA. senate.be. [dostęp 2022-05-27]. (niderl.).
- ↑ Jan Peumans gaat doctoreren. standaard.be, 14 lutego 2019. [dostęp 2022-05-27]. (niderl.).
- ↑ Jan Peumans (N-VA) se fait agresser en Wallonie. lesoir.be, 16 września 2010. [dostęp 2022-05-27]. (fr.).