Jerzy Kalibabka
Jerzy Kalibabka (2016) | |
Data i miejsce urodzenia | 29 marca 1956 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 13 marca 2019 |
Zawód, zajęcie | rybak, przestępca, przedsiębiorca |
Miejsce zamieszkania | |
Rodzice | Florian |
Jerzy Julian Kalibabka ps. „Tulipan” (ur. 29 marca 1956 w Kamieniu Pomorskim, zm. 13 marca 2019 w Dziwnowie) – polski rybak i przestępca-uwodziciel, którego losy stały się motywem serialu Tulipan (1986)[1][2][3].
Życiorys
Wychowywał się w nadmorskim Dziwnowie[4][3]. Syn Floriana (1932–1972[5]), rybaka i funkcjonariusza ORMO[4]. Rodzina Kalibabki posiadała niewielką przystań i kuter. Przyszły „Tulipan” od najmłodszych lat pracował na morzu[4]. Zdjęcie kilkuletniego Kalibabki ukazało się w jednym z numerów Kuriera Szczecińskiego, wraz z opisem: „Jerzy Kalibabka, najmłodszy rybak Pomorza Zachodniego”[4]. W 1972, po śmierci ojca, utrzymywał rodzinę (z powodu pracy zakończył edukację na szkole podstawowej)[4]. Mierzył 175 cm wzrostu[5].
W sierpniu 1977 opuścił rodzinną miejscowość i udał się do sąsiednich Międzyzdrojów. Wydarzenie poprzedziło zatonięcie kutra[2] i spór z matką[4]. W Międzyzdrojach i Świnoujściu dopuścił się pierwszych oszustw i kradzieży[4][3]. Jego celem stały się starsze od niego kobiety i turystki z Niemiec[4]. Następnie trafił do Szczecina, gdzie usiłował zostać sutenerem[3][4]. Próba wejścia w tę przestępczą działalność zakończyła się dla niego po tym, gdy został pobity przez konkurencję w „Kaskadzie”[4][3]. Wrócił do Dziwnowa, który ponownie opuścił po kolejnych kłótniach z matką[4]. Kolejny etap podróży rozpoczął się dla niego znowu w Szczecinie. Tam zrewanżował się konkurencji dotkliwym pobiciem jednego z przestępców[4]. W sezonie zimowym wraz z poznanymi w Szczecinie prostytutkami wyjechał do Karpacza, a następnie do Warszawy. Nie potrafiący się odnaleźć w sutenerskiej działalności Kalibabka szybko powrócił na Pomorze Zachodnie. W Szczecinie parał się tzw. cinkciarstwem (nielegalnym handlem walutą), z którego zrezygnował po chorobie i pobycie w szpitalu. Już wtedy posługiwał się kradzionymi dokumentami[4].
Od lata 1978 (początkowo wraz z pochodzącym z Dziwnowa wspólnikiem) uwodził i okradał kobiety wypoczywające w nadmorskich i górskich kurortach[4] w sezonach turystycznych[3]. Pieniądze zdobyte kradzieżami, oszustwami i wyłudzeniami pozwoliły prowadzić mu wystawne życie[3]. Ofiarami jego podbojów były głównie zamożne kobiety pochodzące z dobrych domów[3]. Okradał również właścicieli kwater czy domów, w których się zatrzymywał[5]. W Zielonej Górze poznał pracującą w zakładzie jubilerskim dziewczynę, która nauczyła go rozpoznawać biżuterię. Od tej pory przedstawiał się jako złotnik[6]. W kradzieżach i wyłudzeniach pomagały mu niekiedy kochanki. Za licznie popełniane przestępstwa był wielokrotnie zatrzymywany przez Milicję Obywatelską (przed którą równie często uciekał). Wydano za nim list gończy. Został aresztowany w 1980 i osadzony w areszcie w Kamieniu Pomorskim. Wkrótce po aresztowaniu zbiegł funkcjonariuszom po badaniach rentgenowskich w miejscowej przychodni lekarskiej[2]. Kontynuował działalność, posługując się przy tym kilkoma fikcyjnymi nazwiskami[2]. Poruszał się pociągami ekspresowymi i taksówkami, ubierał w ekskluzywnych Pewexach[6].
Wiosną 1982 razem z kochanką przeniósł się na Podhale. Przestępczą, prawie pięcioletnią karierę Kalibabki przerwała milicja, zatrzymując go 15 kwietnia 1982. Doszło do tego po tym, gdy miejscowy funkcjonariusz rozpoznał go jedzącego śniadanie w restauracji w Szczawnicy[6][3], co miało miejsce po dokonanej kradzieży w Rabce, w której zrabowano przedmioty warte ponad 1 mln złotych[7]. W akcie oskarżenia sporządzonym przez Prokuraturę Wojewódzką w Nowym Sączu i skierowanym 31 marca 1983 do Sądu Rejonowego w Nowym Targu przedstawiono 160 czynów przestępnych za okres 1977–1982, a prócz Kalibabki oskarżone były trzy inne osoby[7]. W aktach sprawy wskazano, że w pięcioletniej działalności używał 20 fałszywych nazwisk[7]. Sąd w Nowym Sączu postawił mu zarzuty popełnienia 103 przestępstw na terenie całej Polski[3]. Na liście znalazły się głównie kradzieże (biżuterii, sprzętu elektronicznego i kożuchów), ale również włamania, rozboje, oszustwa, wyłudzenia, uwodzenie nieletnich, pobicia i gwałty[7][2][3]. Aresztowany Kalibabka w 1982 udzielił wywiadu telewizyjnego[6]. Wartość skradzionych przez niego przedmiotów sąd oszacował na blisko 15 mln złotych[3], a lista ofiar przestępcy obejmowała ponad 200 nazwisk[2]. Kalibabka przyznał się do większości zarzucanych mu przestępstw, z wyjątkiem gwałtów, którym stanowczo zaprzeczał[8]. 8 marca 1984 został skazany na karę łączną 15 lat pozbawienia wolności i blisko milion złotych grzywny[3]. Wyrok odbywał w zakładzie karnym w Barczewie (w obecnym województwie warmińsko-mazurskim). W 1986 został konsultantem przy produkcji serialu telewizyjnego Tulipan. Fabuła serialu stanowiła luźną adaptację wydarzeń z przestępczej działalności Kalibabki. Honorarium umożliwiło mu spłatę grzywny[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Zaklad_Karny_Barczewo_brama_wjazdowa.jpg/220px-Zaklad_Karny_Barczewo_brama_wjazdowa.jpg)
Po odbyciu 9 lat i 8 miesięcy kary[6] został zwolniony na skutek amnestii[3]. Powrócił do rodzinnego Dziwnowa, gdzie założył kawiarnię. Związał się przy tym z nastoletnią dziewczyną, której rodzice zgłosili prokuraturze domniemane przetrzymywanie dziewczyny. Po tym wydarzeniu przez kilka lat mieszkał w Gorzowie Wielkopolskim[3]. Po kilku latach wraz z partnerką powrócił do Dziwnowa, gdzie założył rodzinę i utrzymywał się z prowadzenia sklepu warzywnego[2][3]. Był gościem w talk-show „Rozmowy w toku” w 2003.
Zmarł 13 marca 2019[9][10]; sekcja zwłok wykazała, że zgon nastąpił z przyczyn naturalnych[11]. 23 marca 2019 został pochowany w rodzinnym Dziwnowie[12].
Semantyka
Określenia „Kalibabka” i „Tulipan” utożsamiane są od tamtego okresu z synonimem uwodziciela i w prasie używane przy okazji kolejnych tego typu przestępstw[3][4][8].
Przypisy
- ↑ filmpolski.pl: Tulipan.
- ↑ a b c d e f g Ten czaruś Kalibabka. Wprost. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Czar „Tulipana”, czyli prawdziwa historia Jerzego Kalibabki Kalibabka uwiódł trzy tysiące kobiet. Wirtualna Polska. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Jerzy Kalibabka. Seks, kłamstwa i serial telewizyjny. polskatimes.pl. (pol.).
- ↑ a b c Jerzy Kalibabka. Seks, kłamstwa i serial telewizyjny. polskatimes.pl, 4 lutego 2017. [dostęp 2019-05-02].
- ↑ a b c d e TVP serial dokumentalny Archiwum zbrodni, odc. Wróg publiczny: „Tulipan”.
- ↑ a b c d Akt oskarżenia przeciw J. Kalibabce. „Nowiny”. Nr 76, s. 2, 2-4 kwietnia 1983.
- ↑ a b Jerzy Kalibabka: Od rybaka do żigolaka. styl.pl. (pol.).
- ↑ Jerzy Kalibabka nie żyje. Był polskim przestępcą-uwodzicielem i pierwowzorem „Tulipana”. Wirtualna Polska, 2019-03-14. [dostęp 2019-03-14].
- ↑ Jerzy Kalibabka "Tulipan" nie żyje. Przestępca-uwodziciel z czasów PRL miał 62 lata. wiadomosci.gazeta.pl. [dostęp 2019-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-15)]. (pol.).
- ↑ Prokuratura kończy sprawę Kalibabki. „Głos Szczeciński”, s. 5, 2019-05-27.
- ↑ Najbliżsi pożegnali Jerzego Kalibabkę tulipanami [Zdjęcia, Film] | Kamienskie.info [online], kamienskie.info [dostęp 2019-03-24] .
Bibliografia
- Pieniądze i seks. Uwodzicielski „Tulipan” [online], Onet, 12 stycznia 2012 [dostęp 2020-03-29] (pol.).
- VIAF: 7199147665836760670000
- PLWABN: 9810625443705606