Joachim Młodszy
" | |||
książę szczeciński | |||
Okres | od 1435 | ||
---|---|---|---|
Poprzednik | Kazimierz V | ||
Następca | Otton III | ||
Dane biograficzne | |||
Dynastia | Gryfici | ||
Data urodzenia | najp. 1424 | ||
Data śmierci | p. 4 października 1451 | ||
Ojciec | Kazimierz V | ||
Matka | Katarzyna brunszwicka | ||
Żona | Elżbieta | ||
Dzieci | Otton III | ||
|
Joachim (I) Młodszy (ur. najp. 1424, zm. prawdop. 4 października 1451[1]) – książę szczeciński z dynastii Gryfitów w latach 1435-1451; syn Kazimierza V, księcia szczecińskiego i Katarzyny brunszwickiej.
Życie i panowanie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/82/Joachim_the_Younger.jpg)
Po śmierci ojca w 1434 objął nieformalne rządy w księstwie szczecińskim[2], z uwagi na to, że jeszcze nie osiągnął wieku sprawnego. Regencję w jego imieniu prowadzili przedstawiciele rady miejskiej Szczecina oraz rycerstwa[3]. W 1443, z inicjatywy księcia zostały opracowane i ogłoszone nowe statuty kupieckie w Szczecinie. Głównym założeniem zapisów statutowych było, że handel zbożem miał być kontrolowany przez kupców szczecińskich i miał się odbywać na terenie tego miasta. Spowodowało to liczne protesty gildii kupieckich miast, w tym Stargardu, który od XIV w. stanowił konkurencję w obrocie płodów rolnych dla kupców szczecińskich[2][4].
W latach 1445–1446, podczas wojny Brandenburczyków z książętami wołogoskimi, książę Joachim, który w konflikcie był neutralnym obserwatorem wydarzeń, utracił dwa miasta, które formalnie należały do jego księstwa. Zagarnięcia dokonali Brandenburczycy, z którymi Joachim toczył wojnę w 1448. Konflikt, który między innymi miał na celu odzyskanie utraconych dóbr zakończył się kompromisem, jednak książę szczeciński nie odzyskał zajętych miast[2][4].
Zmarł podczas zarazy po Święcie Narodzenia NMP, prawdopodobnie 4 października 1451[5]. Pochowany został obok ojca w kościele zamkowym św. Ottona w Szczecinie[2][4].
Rodzina
29 września 1440 Joachim ożenił się z Elżbietą, córką Jana Alchemika, margrabiego brandenburskiego i Barbary saskiej[6]. Z małżeństwa miał jednego syna:
- Ottona III (ur. 29 maja 1444, zm. 7 lub 8 września 1464) – księcia szczecińskiego, ostatniego przedstawiciela linii szczecińskiej[7].
Genealogia
Świętobor I ur. ok. 1351 zm. 21 VI 1413 | Anna ur. zap. 1360 zm. w okr. 18 IV–17 X 1391 | Bernard I ur. ? zm. 1434 | Małgorzata sasko-wittenberska ur. ? zm. 1418 | ||||||||||
Kazimierz V ur. ok. 1381 zm. w okr. 5 V–10 XII 1434 | Katarzyna brunszwicka ur. najwcz. 1389 zm. 1429 | ||||||||||||
Elżbieta ur. 1425 zm. przed 23 XI 1471 OO 29 IX 1440 | Joachim (I) Młodszy (ur. najp. 1424, zm. p. 4 X 1451) | ||||||||
Otton III ur. 29 V 1444 zm. 7 lub 8 IX 1464 |
Przypisy
- ↑ E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 422-424.
- ↑ a b c d K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 99.
- ↑ E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich s. 422.
- ↑ a b c J.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 246.
- ↑ Według M. Wehrmanna, książę zmarł po 8 września, według rocznika kołbackiego – 22 września, według relacji wójta krzyżackiego Nowej Marchii – dopiero 8 października 1451. Za tą ostatnią datą opowiedział się E. Rymar, genealog, [w:] Rodowód książąt pomorskich, s. 422.
- ↑ E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 379-380, 424-426.
- ↑ E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 424-426.
Bibliografia
Opracowania
- KazimierzK. Kozłowski KazimierzK., JerzyJ. Podralski JerzyJ., Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, Szczecin: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1985, ISBN 83-03-00530-8, OCLC 189424372 .
- EdwardE. Rymar EdwardE., Rodowód książąt pomorskich, Szczecin: Książnica Pomorska im. Stanisława Staszica, 2005, ISBN 83-87879-50-9, OCLC 69296056 .
- Szymański J.W., Książęcy ród Gryfitów, Goleniów – Kielce 2006, ISBN 83-7273-224-8.
Literatura dodatkowa (online)
- Madsen U., Joachim „der Jüngere”. Herzog von Pommern-Stettin (niem.), [dostęp 2012-04-10].