Johan Bojer
![]() Johan Bojer w 1927 | |||
Data i miejsce urodzenia | 6 marca 1872 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 3 lipca 1959 | ||
Zawód, zajęcie | pisarz | ||
|
Johan Bojer (ur. 6 marca 1872 w Orkdal, zm. 3 lipca 1959 w Oslo) – norweski pisarz, epik, reprezentant realizmu w literaturze norweskiej.
Życiorys
Był nieślubnym synem służącej. Wychowała go biedna rodzina chałupników z Rissy koło Trondheim. Nie stać go było na wykształcenie, całe życie był samoukiem. Wyjątkiem była dwuletnia nauka w szkole podoficerskiej (1890-1892)[1].
Należał do pierwszych norweskich neorealistów, którzy uzyskali międzynarodowe znaczenie. Buntował się przeciwko neoromantycznemu indywidualizmowi oraz irracjonalizmowi. Pochwalał ludzką solidarność i wierność. Uważał je za konieczne do życia w zbiorowościach. Jego bohaterm był często niezamożny, prosty rolnik lub rybak lofocki. Bohater ten żył w silnie powiązanej wewnętrznie społeczności. Samodzielne egzystowanie poza nią, bez wsparcia, było niezwykle trudne lub niemożliwe. Bojer pochylał się nad zagadnieniami roli człowieka w przyrodzie, co wynikało z jego pochodzenia - sam wyrósł w podobnym środowisku, pośród nie zawsze przychylnej natury[1].
Jego twórczość jest związana z rodzinną miejscowością Trøndelag, w której spędził swoje dzieciństwo i młodość. W latach 1895–1915 mieszkał w Paryżu. Zadebiutował literacko w roku 1893, jednakże sławę przyniosły mu dopiero powieści wydane w latach dwudziestych XX wieku. Największym uznaniem cieszyły się: Den siste viking (1921, Ostatni wiking) - wydanie polskie 1948 i 1949; Vor egen stamme (1924, Nasz ród) oraz Folk ved sjøen (1929, Lud nad morzem). Powieść "Ostatni wiking" przedstawia życie norweskich rybaków i chłopów, ciężki los rodzin chałupniczych. Jest to opowieść o ludziach silnej woli, uparcie dążących do swoich celów.
Od 1919 osiedlił się pod Oslo, gdzie zmarł 3 lipca 1959.
Przypisy
- ↑ a b Witold Nawrocki, Klasycy i współcześni. Szkice o prozie skandynawskiej XIX i XX wieku, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1980, s. 221-222, ISBN 83-210-0090-8
- ISNI: 0000000122797100
- VIAF: 49349288
- LCCN: n91056215
- GND: 116233672
- NDL: 00520153
- LIBRIS: mkz26z851x2c196
- BnF: 12730722h
- SUDOC: 088559971
- NLA: 35019949
- NKC: ola2002154002
- DBNL: boje002
- BNE: XX1209815
- NTA: 072633239
- BIBSYS: 90102311
- CiNii: DA09290001
- Open Library: OL107138A
- PLWABN: 9810533566405606
- NUKAT: n96029788
- J9U: 987007271136905171
- PTBNP: 38865
- LNB: 000088684
- NSK: 000034023
- CONOR: 32873571
- ΕΒΕ: 167648
- BLBNB: 000399274
- LIH: LNB:V*328976;=BV
- PWN: 3879109
- Britannica: biography/Johan-Bojer
- NE.se: johan-bojer
- SNL: Johan_Bojer
- VLE: johan-bojer
- Catalana: 0010868
- DSDE: Johan_Bojer
- Hrvatska enciklopedija: 8463
- Olympedia: 5005061