Julius Mosen
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 8 lipca 1803 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 października 1867 | ||
Narodowość | niemiecka | ||
Dziedzina sztuki | poezja | ||
Ważne dzieła | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Marieney%2C_mosendenkmal_-_saxony.jpg/240px-Marieney%2C_mosendenkmal_-_saxony.jpg)
Julius Mosen (ur. 8 lipca 1803 w Marieney, zm. 10 października 1867 w Oldenburgu) – niemiecki poeta, dramaturg i prozaik, żydowskiego pochodzenia. Był związany z ruchem literackim Młode Niemcy.
Najbardziej znany jako autor poematu patriotycznego Andreas-Hofer-Lied, hymnu austriackiego Tyrolu. W Polsce rozgłos przyniosła mu pieśń Walecznych tysiąc, będąca hołdem dla powstańców listopadowych[1]
Biografia
Urodził się jako Julius Mosses w 1803 roku w Marieney, na terenie ówczesnej Saksonii. Jego rodzice byli protestantami, ale z odległymi żydowskimi korzeniami[2]. Uczęszczał do gimnazjum w Plauen, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie w Jenie. W tym czasie interesował się też literaturą i kulturą. Przez dwa lata dużo podróżował po Włoszech, gdzie czerpał inspirację, do swojej późniejszej twórczości literackiej.
Po powrocie do Niemiec, kontynuował studia prawnicze w Lipsku. Po studiach w latach 1828–1830 pracował jako asystent adwokata. W 1831 roku przeprowadził się do Drezna, gdzie pracował jako adwokat. Tam został członkiem loży masońskiej. W tym okresie zaczął publikować swoje utwory poetyckie. Do najważniejszych utworów poetyckich z tego okresu należy Walecznych tysiąc (Die letzten Zehn vom vierten Regiment, 5 stycznia 1832 roku) oraz Andreas-Hofer-Lied (11 marca 1832 roku)[3]. Spory rozgłos przyniosły mu utwory dramatyczne, osadzone w średniowieczu, które wystawiane były w dworskim teatrze w Dreźnie.
W 1844 roku przyjął nominację na nadwornego dramaturga w teatrze w Oldenburgu. W tym samym roku jego nazwisko rodowe zmieniono z „Mosses” na „Mosen” dekretem ministerialnym w Dreźnie. W 1846 roku doznał porażenia w wyniku choroby reumatycznej. W jego wyniku został przykuty do łóżka na resztę życia. Zmarł w 1867 roku w Oldenburgu, gdzie został pochowany.
Wybrane publikacje
- Ritter Wahn, epos
- Georg Venlot. Eine Novelle mit Arabesken, 1831
- Heinrich der Finkler, König der Deutschen, 1836
- Ahasver, epos historyczny, 1838
- Bilder im Moose, zbiór nowel, 1846
- Kaiser Otto der Dritte, dramat, 1842
- Cola Rienzi, Herzog Bernhard, dramat, 1842
- Die Bräute von Florenz, dramat, 1842
- Bernhard von Weimar, dramat
- Der Sohn des Fürsten, dramat
- Der Kongreß von Verona, powieść
- Meines Großvaters Brautwerbung, nowela
Przypisy
- ↑ Julius Mosen - Encyclopedia [online], theodora.com [dostęp 2019-09-07] (ang.).
- ↑ Dieter Seidel: Julius Mosen. Leben und Werk. Eine Biografie. Hrsg. Julius-Mosen-Gesellschaft e. V., 2003, S. 345–348.
- ↑ Wolfgang Schrader, Hilmar Raddatz: Julius Mosen (1803-1867). Hrsg.: Vogtlandmuseum Plauen. 1. Auflage. Kerchensteiner Verlag, Lappersdorf 2003, S. 14–16.
- ISNI: 0000000081491374
- VIAF: 69145401
- LCCN: n96106341
- GND: 118584375
- BnF: 14416840h
- SUDOC: 06085040X
- NKC: mzk2012737117
- NTA: 120944871
- BIBSYS: 2038867
- CiNii: DA10710909
- Open Library: OL4757683A
- PLWABN: 9810703975305606
- NUKAT: n2016231557
- J9U: 987007281398005171
- LNB: 000212320
- NSK: 000061699
- LIH: LNB:mEE;=BN
- RISM: people/94351
- PWN: 3943675