Kazimierz Sidor
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 26 października 1915 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 grudnia 1981 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1939–1949 |
Siły zbrojne | Związek Młodochłopski |
Stanowiska | Komendant Związku Młodochłopskiego |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca | polityk i dyplomata |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Data urodzenia | 26 października 1915 | ||
---|---|---|---|
Data śmierci | 2 grudnia 1981 | ||
Przewodniczący lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej | |||
Okres | od luty 1944 | ||
Przynależność polityczna | Polska Partia Robotnicza | ||
Następca | Zygmunt Goławski (pełniący obowiązki w czasie pobytu Sidora w delegacji w Moskwie) | ||
Poseł do Krajowej Rady Narodowej | |||
Okres | od 1944 | ||
Przynależność polityczna | Polska Partia Robotnicza | ||
Wojewoda lubelski | |||
Okres | od października 1944 | ||
Przynależność polityczna | Polska Partia Robotnicza | ||
Następca | |||
Poseł PRL w Afganistanie | |||
Okres | od 26 lutego 1957 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Poseł PRL w Iranie | |||
Okres | od 1957 | ||
Poprzednik | Jerzy Michałowski | ||
Następca | |||
Ambasador PRL w Egipcie z akredytacją w Jemenie, Libii i Somalii | |||
Okres | od 1960 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Ambasador PRL we Włoszech z akredytacją na Malcie | |||
Okres | od 1972 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Ambasador PRL w Turcji | |||
Okres | od 26 września 1978 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Kazimierz_Sidor_gr%C3%B3b1.jpg/220px-Kazimierz_Sidor_gr%C3%B3b1.jpg)
Kazimierz Sidor ps. „Kazik”, „Hardy”, „Kruk” i „Swarożyc” (ur. 26 października 1915 w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie[1], zm. 2 grudnia 1981 w Warszawie) – polski dyplomata i działacz polityczny, komendant Związku Młodochłopskiego, Bojowej Organizacji Ludowej i obwodu Włodawa Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, dowódca Okręgu nr. 1 Północnego Obwodu II Gwardii Ludowej, oficer informacyjny Obwodu II Gwardii i Armii Ludowej, przewodniczący konspiracyjnej lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej, poseł do Krajowej Rady Narodowej i wojewoda lubelski, pułkownik WP, wielokrotny ambasador PRL w Iranie i Afganistanie (1956–1960), Egipcie, Somalii, Jemenie i Libii (1960–1965), we Włoszech i na Malcie (1972–1977) oraz w Turcji (1978–1980).
Życiorys
Urodzony w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie, z wykształcenia biolog i prawnik, przed II wojną światową działał w Centralnym Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. Już w 1939 włączył się w działalność podziemną. Współorganizował Związek Młodochłopski, który z czasem został przekształcony w Bojową Organizację Ludową, którą Sidor dowodził w latach 1940–1942 na Lubelszczyźnie. W późniejszych latach wespół ze Stefanem Skoczylasem organizował Bataliony Chłopskie w powiecie włodawskim. Formalnie objął funkcję komendanta obwodu w połowie 1943. W 1942, po przystąpieniu Bojowej Organizacji Ludowej do PPR i wejściu w skład Gwardii Ludowej został (we wrześniu 1943) oficerem informacyjnym Obwodu II GL. Był członkiem wojewódzkiego komitetu PPR oraz współorganizatorem i od 18 lutego 1944 do 1945 przewodniczącym podziemnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie. Był wydawcą i redaktorem pism „Biuletyn” i „Manifest Wolności”.
Od marca do lipca 1944 przebywał w Moskwie jako członek delegacji Krajowej Rady Narodowej, posłem do której był w latach 1944–1947. Był pierwszym po wojnie wojewodą lubelskim i pełnił tę funkcję w latach 1944–1945. W ludowym Wojsku Polskim otrzymał stopień pułkownika.
Od 1948 był członkiem PZPR. W okresie 1945–1946 szef Polskiej Misji Wojskowej w Rzymie, 1947–1949 attaché wojskowy Ambasady RP w Berlinie, zaangażowany w prace Komitetu Słowiańskiego w Polsce. W latach 1950–1956 był wicedyrektorem Instytutu Spraw Międzynarodowych. Następnie pracował w MSZ, gdzie pełnił szereg funkcji kierowniczych na placówkach zagranicznych. W latach 1956–1960 poseł PRL w Iranie i Afganistanie, 1960–1965 ambasador w Egipcie, z równoczesną akredytacją w Somalii, Jemenie oraz Libii, 1972–1977 ambasador we Włoszech i na Malcie, 1978–1980 ambasador w Turcji[2]. Członek Rady Naczelnej ZBoWiD.
Zmarł 2 grudnia 1981 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C37-6-1)[3].
Rodzina
W 1945 poślubił Alicję Mezer (ur. 14 stycznia 1922, zm. 11 października 2014), z którą spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Para miała córkę Ewę (ur. 1946)[4].
Rodzicami Kazimierza Sidora byli Natalia z domu Biniszewska i Antoni, właściciele trzynastohektarowego gospodarstwa. Miał liczne rodzeństwo min. siostrę Marię, działaczkę ludową, łączniczkę BCh, GL i AL, uczestniczkę bitwy pod Rąblowem, funkcjonariuszkę UB i MO, matkę Jana i Alicji i żonę Jana Łobaszewskiego – funkcjonariusza MBP i MSW.
Wybrane publikacje
- W niewoli u Andersa (1947)
- Trzeci front (1957)
- Bogowie, magowie i nafta (1967)
- Rewolucja pod piramidami (1969)
- Naseryzm: historia, praktyka i teoria socjalizmu w ZRA (tom 138–139 serii wydawniczej Omega, 1969)
- Wzgórze Watykanusa (1981)
Ordery i odznaczenia
- Order Sztandaru Pracy I klasy
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1964)[5]
- Order Krzyża Grunwaldu II klasy (uchwała KRN z 5 stycznia 1945)[6]
- Order Krzyża Grunwaldu III klasy (dwukrotnie: 1 stycznia 1944[7][8] i 30 kwietnia 1944[9])
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 lipca 1955)[10]
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
- Krzyż Partyzancki
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
Awanse
- podporucznik GL – 15 lipca 1943[11]
- kapitan GL – 30 listopada 1943
- major AL – 10 lutego 1944
- pułkownik LWP – 15 października 1945
Przypisy
- ↑ Wojtas podaje, że urodził się w Rudce pow. włodawski. Obecnie jedyną Rudką w powiecie włodawskim jest Rudka Łowiecka.
- ↑ „Trybuna Ludu”, 31.07.1978.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
- ↑ Kazimierz Sidor [online], ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
- ↑ Odznaczenia państwowe dla zasłużonych pracowników [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 169, 18-19 lipca 1964, s. 2.
- ↑ AleksanderA. Mazur AleksanderA., Order Krzyża Grunwaldu: monografia historyczna, 2005, s. 175 .
- ↑ AleksanderA. Mazur AleksanderA., Order Krzyża Grunwaldu: monografia historyczna, 2005, s. 318 .
- ↑ Stefa Oberleitner, Polskie ordery i odznaczenia, tom II
- ↑ M.P. z 1946 r. nr 65, poz. 125 „członkowie delegacji Krajowej Rady Narodowej, którzy w marcu 1944 r. przeszli linię frontu”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 86, poz. 1049 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w służbie państwowej”.
- ↑ Kazimierz Sidor [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
Bibliografia
- V Kongres ZBoWiD Warszawa 8–9 maja 1974, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.
- J. Patryas, H. Szczepaniak, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Stosunki dyplomatyczne Polski 1944–1981 r. Informator, tom II, część II, PWN, Warszawa 1986.
- Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995.
- A. Kochański, hasło: Sidor Kazimierz, [w:] Polski Słownik Biograficzny.
- K. Lesiakowski, Mieczysław Moczar, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 1997.
- Marian Wojtas: Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich: IV Okręg Lublin. Lublin: Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy Batalionów Chłopskich, 1998, s. 531. ISBN 83-85223-60-6.
- „Trybuna Ludu” [Warszawa], 31.07.1978 (inf. pt. „Nominacje”).
- p
- d
- e
|