Kiejstut Żemaitis
![]() Kiejstut Żemaitis | |||
Data i miejsce urodzenia | 18 marca 1906 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 23 września 1973 | ||
Minister przemysłu ciężkiego | |||
Okres | od 5 kwietnia 1957 | ||
Przynależność polityczna | |||
Poprzednik | Julian Tokarski | ||
Następca | |||
Minister przemysłu maszynowego | |||
Okres | od 27 lutego 1957 | ||
Przynależność polityczna | |||
Poprzednik | |||
Następca | Janusz Hrynkiewicz | ||
Minister hutnictwa | |||
Okres | od 21 listopada 1952 | ||
Przynależność polityczna | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Kiejstut_%C5%BBemaitis_-_gr%C3%B3b.png/220px-Kiejstut_%C5%BBemaitis_-_gr%C3%B3b.png)
Kiejstut Gabriel Żemaitis (ur. 18 marca 1906 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 23 września 1973 w Warszawie[1][2]) – polski inżynier hutnik i polityk. Rektor Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, minister hutnictwa (1952–1957), minister przemysłu maszynowego (1957) i minister przemysłu ciężkiego (1957–1959), poseł na Sejm PRL I kadencji. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys
Syn Macieja i Albiny. Ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w 1928 i uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera metalurga, po studiach do 1939 pracował w Hucie „Częstochowa” i „Baildon”. W 1961 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych AGH. Początkowo kierował Zakładem Elektrometalurgii Stali, następnie objął Katedrę Metalurgii Stali. Po zmianie struktury AGH w 1969 pełnił funkcję kierownika Zakładu Stalownictwa w Instytucie Metalurgii. Opublikował szereg prac z dziedziny metalurgii. W 1963 został rektorem AGH, funkcję pełnił przez dwie kadencje do 1969, po czym do 1971 kierował katedrą. Członek Polskiej Akademii Nauk.
Od sierpnia 1944 służył w 2 Armii Wojska Polskiego, był dowódcą kompanii i kapitanem.
W 1946 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W PZPR był zastępcą członka (1959–1964) i następnie członkiem Komitetu Centralnego do 1968, w latach 1965–1969 członek egzekutywy komitetu wojewódzkiego w Krakowie. W 1946 został zastępcą dyrektora w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego w Katowicach, następnie od 1949 do 1952 kierownik Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego, a w 1952 Ministerstwa Hutnictwa. Następnie w latach 1952–1957 minister hutnictwa, w 1957 minister przemysłu maszynowego, a od 1957 do 1959 minister przemysłu ciężkiego. Po opuszczeniu ministerstwa do 1963 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Pełnił mandat poselski na Sejm PRL I kadencji.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 55-1-8)[3].
Życie prywatne
Był ojcem Magdaleny Fikus[4].
Odznaczenia
- Order Budowniczych Polski Ludowej (21 lipca 1971)[5]
- Order Sztandaru Pracy I klasy (dwukrotnie, po raz drugi w 1956)[6]
- Złota odznaka "Zasłużony Działacz Związku Zawodowego Hutników" (1966)[7]
Przypisy
- ↑ Nota biograficzna na stronie AGH
- ↑ portal historia AGH
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: MACIEJ ŻEMAITIS, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-23] .
- ↑ Fikus Magdalena Maria, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2012-04-10] .
- ↑ Nowiny Rzeszowskie, nr 200 (6969), 22 lipca 1971, s. 1.
- ↑ M.P. z 1956 r. nr 58, poz. 636
- ↑ Jakość - nowoczesność - warunki życia i pracy [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 234, 9 października 1966, s. 1.
Bibliografia
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
- Informacje w BIP IPN
- p
- d
- e
Akademia Górnicza |
|
---|---|
Akademia Górniczo-Hutnicza |
|
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie |
|
- p
- d
- e
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Cyrankiewicz.jpg/60px-Cyrankiewicz.jpg)
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
- p
- d
- e
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/PL_Boles%C5%82aw_Bierut_%281892-1956%29.jpg/60px-PL_Boles%C5%82aw_Bierut_%281892-1956%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Cyrankiewicz.jpg/60px-Cyrankiewicz.jpg)
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
- VIAF: 301917208
- PLWABN: 9810566464505606