Kołacz (pieczywo)
Kołacz (psł. kolačь[1]) – słowiańskie pieczywo obrzędowe o kolistym kształcie[1], drożdżowy placek, wieniec lub bochenek uformowany z przeplatanych ze sobą wałków[2] lub zdobiony licznymi mniejszymi kółkami[3]. Kołacze wyrabiano z mąki pszennej lub żytniej[4]. Podawano je często na weselach – zwyczaj ten zachował się w niektórych regionach Polski do dzisiaj[2].
Odmianą kołacza był korowaj[4]. Nazwa kołacz pochodzi od kolistego kształtu pieczywa[5].
Zobacz też
![]() | Zobacz hasło kołacz w Wikisłowniku |
![]() | Zobacz w Wikiźródłach hasło Kołacz w Encyklopedii staropolskiej |
Przypisy
- ↑ a b
kołacz [w:] Wielki słownik języka polskiego [online], Instytut Języka Polskiego PAN [dostęp 2023-06-25].
- ↑ a b Obrzędowy wypiek Słowian. Kołacz towarzyszył im przy każdej ważnej uroczystości. Produkty-Lokalne.pl, 2021-03-22. [dostęp 2023-06-24].
- ↑ s:Encyklopedia staropolska/Kołacz
- ↑ a b Hanna Szymanderska: Na polskim stole. Przepisy i tradycje szlacheckie. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 373. ISBN 83-247-0090-0.
- ↑ Aleksander Brückner: Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1985, s. 247. ISBN 83-214-0410-3.