Kościół św. Wincentego à Paulo w Warszawie
![]() | |||||||||||||||||
kościół cmentarny | |||||||||||||||||
![]() widok ogólny kościoła | |||||||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||||||||||||
Miejscowość | Warszawa | ||||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||||
Parafia | |||||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||
|
Kościół świętego Wincentego à Paulo – rzymskokatolicki kościół znajdujący się na terenie cmentarza Bródnowskiego w warszawskiej dzielnicy Targówek. Należy do parafii św. Wincentego a Paulo.
Historia
Świątynia została wybudowana w latach 1887–1888. Poświęcona w dniu 28 października 1888 przez księdza prałata Ignacego Durewicza, proboszcza parafii Matki Bożej Loretańskiej. Projektantem świątyni był Edward Cichocki[2]. Do jego budowy zostało użyte, przekazane przez prezydenta miasta Sokrata Starynkiewicza, sosnowe drewno pochodzące z rusztowania wykorzystanego wcześniej w czasie remontu Kolumny Zygmunta III Wazy[3][4]. Drewno nie było żywicowane, co zwiększyło jego odporność na szkodniki i wilgoć[5].
Kościół nie ucierpiał w czasie II wojny światowej. W latach 1952–1960 był kościołem parafialnym. W 1960 funkcję tę przejął wybudowany w południowo-wschodnim rogu cmentarza murowany kościół Matki Boskiej Częstochowskiej.
W 1990 roku świątynia została wpisana do rejestru zabytków[1].
Architektura i wnętrze świątyni
Kościół został wzniesiony techniką ryglową i kantową[3]. Budowla posiada jedna nawę i konstrukcję szkieletową.
Świątynia reprezentuje styl neogotycki. Posiada prezbiterium zamknięte prostokątnie. Z jego lewej i prawej strony umieszczone są dwie zakrystie. Z przodu nawy oraz po bokach umieszczone są kruchty. Dach kościoła pokryty jest gontem. Nad przednią częścią nawy umieszczona jest czworoboczna wieżyczka zakończona hełmem z krzyżem[6].
Autorem bogatej polichromii jest Wiesław Kononowicz[2]. Prezbiterium i chór wsparte są na drewnianych słupach. W bocznych ołtarzach znajdują się obrazy: św. Wincentego à Paulo, patrona świątyni, oraz Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej[7].
Przypisy
- ↑ a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków (księga A) - stan na 30 czerwca 2024 roku. Woj. mazowieckie (Warszawa). [w:] Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 60. [dostęp 2024-07-29].
- ↑ a b Kościoły Warszawy. Warszawa: Wydawnictwa Rady Prymasowskiej Budowy Kościołów Warszawy, 1982, s. 189.
- ↑ a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 375. ISBN 83-01-08836-2.
- ↑ Jerzy Wilk: 100 lat cmentarza Bródnowskiego. Marki-Struga: Michalineum, 1993, s. 10. ISBN 83-7019-081-2.
- ↑ Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom III – Praga. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 193. ISBN 978-83-61932-03-1.
- ↑ Historia Kościoła (drewnianego) pw. św. Wincentego a Paulo na cmentarzu Bródzieńskim. Parafia rzymskokatolicka p.w. sw. Wincentego à Paulo w Warszawie. [dostęp 2014-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-14)]. (pol.).
- ↑ Kościoły Warszawy. Warszawa: Wydawnictwa Rady Prymasowskiej Budowy Kościołów Warszawy, 1982, s. 227.