Kolej obwodowa w Łodzi
![Wikipedia:Weryfikowalność](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Question_book-4.svg/50px-Question_book-4.svg.png)
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Łódzka kolej obwodowa | |
Dane podstawowe | |
Zarządca | Towarzystwo Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej |
---|---|
Historia | |
Rok otwarcia | 1903 |
Łódzka kolej obwodowa – powstała w XX wieku linia kolejowa, stanowiąca ring, okrążający centrum Łodzi. W chwili powstania była jedną z nielicznych na lewym brzegu Wisły linii szerokotorowych. Obsługę większości linii zapewnia Łódzka Kolej Aglomeracyjna[1], a na części kursują pociągi PR[2] oraz PKP Intercity.
Historia linii
Budowa linii planowana była od lat 80. XIX wieku. Plany te, autorstwa Stanisława Weisblatta, przewidywały budowę linii południowej wraz z dochodzącymi bocznicami, oraz linii północnej z Widzewa przez Bałuty, Radogoszcz do fabryki Poznańskiego w północnej części miasta. Ostatecznie linia południowa o rozstawie torów 1520 mm, zbudowana przez Drogę Żelazną Fabryczno-Łódzką, powstała w 1903 roku bez bocznic, a fabryka Poznańskiego otrzymała w 1905 bocznicę wychodzącą ze stacji Łódź Kaliska[3] (obecnie Łódź Karolew). W okresie I wojny światowej Niemcy dokonali przekucia tego odcinka na tor normalny. Planowy ruch na torze szerokim rozpoczął się 13 czerwca 1903, a po towarzyszącym mu torze 1435 mm do Łodzi Kaliskiej 30 kwietnia 1903[4]. Wschodni odcinek Łódź Widzew – Zgierz powstał w okresie międzywojennym, jednakże bez planowanych stacji Marysin i Radogoszcz. Tymczasowy ruch uruchomiono od 15 października 1926[5]. W 1928 w połowie tego odcinka zbudowano mijankę, którą w 1937 zaczęto przebudowywać na stację towarową[6]. Oficjalne otwarcie nastąpiło 15 listopada 1931[7].
Otwarcie odcinka linii z Dworca Kaliskiego do stacji Łódź Andrzejów w ciągu linii kolejowej nr 25 nastąpiło podczas II wojny światowej przez Zarząd Kolei Rzeszy, w związku z budową stacji rozrządowej Łódź Olechów[8]. Elektryfikację odcinka Łódź Kaliska – Bedoń zakończono 21 stycznia 1958 roku[8]. 23 grudnia 1969 na odcinku Łódź Widzew – Zgierz oddano do użytku sieć trakcyjną, kończąc elektryfikację węzła łódzkiego. Uruchomione kilka lat później pociągi pasażerskie nie cieszyły się jednak popularnością i zostały szybko zawieszone[9]. Dopiero po kilkudziesięciu latach na odcinek ten wróciły najpierw pociągi dalekobieżne, a po powstaniu ŁKA – osobowe.
Linia obwodowa na odcinku Łódź Widzew – Łódź Kaliska została zelektryfikowana 25 stycznia 1958, a Łódź Kaliska – Zgierz 29 listopada 1965[7].
Przebieg linii
Kolej obwodowa rozpoczyna swój bieg na stacji Zgierz i biegnie w ciągu obecnych: linii kolejowej nr 15 na odcinku Zgierz i linii kolejowej nr 25, z odgałęzieniem do stacji Łódź Widzew poprzez linię kolejową nr 540 na stacji Łódź Chojny.
Ważniejsze stacje, przystanki i posterunki ruchu
Historyczny przebieg linii obwodowej
- Zgierz – czterokierunkowy węzeł kolejowy – stacja początkowa
- Łódź Radogoszcz Zachód – przystanek osobowy otwarty w ramach budowy systemu ŁKA[10]
- Łódź Żabieniec – stacja towarowa i przystanek osobowy
- Łódź Kaliska – trzykierunkowy węzeł kolejowy, stacja początkowa
- Łódź Kaliska Towarowa – historyczna stacja pasażerska, obecnie nieczynna
- Łódź Pabianicka – przystanek osobowy otwarty w ramach budowy systemu ŁKA[10]
- Łódź Chojny – stacja węzłowa skąd odłącza się linia kolejowa nr 540 do stacji Łódź Widzew[11]
- Łódź Dąbrowa – przystanek osobowy otwarty w ramach budowy systemu ŁKA[10]
- Łódź Widzew – końcowa stacja kolejowa
Nowy przebieg wybudowany w 1941 przez DRG[12]
- Łódź Chojny – stacja węzłowa skąd odłącza się linia kolejowa nr 540 do stacji Łódź Widzew[11]
- Łódź Olechów Wiadukt – przystanek osobowy i służbowy przy stacji Łódź Olechów
- Łódź Olechów Zachód – przystanek osobowy i służbowy przy stacji Łódź Olechów
- Łódź Olechów Wschód – przystanek osobowy i służbowy przy stacji Łódź Olechów
- Łódź Olechów – wielka stacja rozrządowa, podzielona na 3 okręgi stacyjne, połączona linią kolejową nr 541 ze stacją Łódź Widzew
- Łódź Andrzejów Szosa – przystanek osobowy położony przy linii kolejowej nr 541
- Łódź Andrzejów – przystanek osobowy i posterunek bocznicowy, gdzie kolej obwodowa biegnie równolegle z linią kolejową nr 17
Przypisy
- ↑ Łódź linia obwodowa. lka.lodzkie.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-28)]..
- ↑ 04.10.2016Tab.102 Koluszki-C׎stochowa-Koluszki zamk.16.X-10.XII.xls [online], przewozyregionalne.pl [dostęp 2024-04-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-31] .
- ↑ Dawid Keller Historia kolei w Polsce, Eurosprinter Rybnik 2012, strona 344.
- ↑ Michał Jerczyński Historia węzła kolejowego Koluszki-Słotwiny. Cz. 2, Świat Kolei nr 10/2016.
- ↑ Adam Dylewski Historia kolei w Polsce.
- ↑ Keller, s. 354–355.
- ↑ a b Teofil Lijewski, Stanisław Koziarski Rozwój sieci kolejowej w Polsce, KOW Warszawa 1994.
- ↑ a b atlaskolejowy.pl [online], lodzkie.atlaskolejowy.pl [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-31] (ang.).
- ↑ Keller, s. 364.
- ↑ a b c Łódź: Pabianicka dopiero od grudnia | Kurier Kolejowy
- ↑ a b Remont dworca Łódź Chojny zakończy się z opóźnieniem. Wszystko przez... ptaki [ZDJĘCIA] | Łódź Nasze Miasto [online], lodz.naszemiasto.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ atlaskolejowy.pl [online], lodzkie.atlaskolejowy.pl [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-31] (ang.).
- p
- d
- e
Czynne |
| ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nieużywane lub zlikwidowane |
| ||||||||||
Planowane |
|