Krobica
wieś | |||
![]() Budynek szkoły podstawowej | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | Mirsk | ||
Wysokość | 390–430[2] m n.p.m. | ||
Liczba ludności (III 2011) | 329[3] | ||
Strefa numeracyjna | 75 | ||
Kod pocztowy | 59-630[4] | ||
Tablice rejestracyjne | DLW | ||
SIMC | 0191253 | ||
Położenie na mapie gminy Mirsk ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Krobica (niem. Krobsdorf) – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk, nad Kwisą. Jest ona wsią rolniczą. Przez Krobicę oprócz Kwisy przepływa też Krobicki Potok.
Położenie
Wieś jest położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk, u podnóża Grzbietu Kamienickiego, na prawym brzegu Kwisy, u jej wylotu do Kotliny Mirska na wysokości 390–430 m n.p.m., częściowo w Górach Izerskich, a częściowo na Pogórzu Izerskim (w Kotlinie Mirskiej)[2].
Demografia
Krobica w połowie roku 2000 liczyła 331 osób. Według Narodowego Spisu Powszechnego (2011-03) posiadała 329 mieszkańców[3].
Podział administracyjny
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Krobica. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie jeleniogórskim.
Historia
- XIII w. – pierwsza wzmianka o Krobicy wymieniona jako Krebsdorf
- XVI w. – rozwój wsi w związku z wydobywaniem rud cyny w Gierczynie
- 1613 – zaraza we wsi, śmierć wszystkich mieszkańców wioski z wyjątkiem rodziny miejscowego sędziego
- 1756–1803 – eksploatacja rud cyny (kasyterytu), później rud kobaltu
- 1840 – w Krobicy mieszkało 306 przędzarzy
- 31 października 1909 – otwarcie linii kolejowej, która prowadziła przez Krobicę
- 1945 – wieś włączono do Polski; intensywne wydobycie łupków łyszczykowych stosowanych przy produkcji papy i materiałów izolujących[5]
- 1945–1947 – wieś nosiła nazwę Rakówek albo Rakowa[6]
- 1979 – odnalezienie złóż kasyterytu
- 1998 – zamknięcie linii kolejowej prowadzącej przez wieś[7][8]
Turystyka
Osobny artykuł: Kopalnia Św. Jana w Krobicy.
Przy drodze w kierunku miejscowości Kotlina znajduje się Geopark. Udostępniona w 2013 roku podziemna trasa turystyczna składająca się z połączonych sztolni nieczynnych XVIII-wiecznych kopalni cyny i kobaltu św. Jana i św. Leopolda.
- Wejście do podziemi
- Pomieszczenie przewodników
- Podziemna trasa turystyczna
- Podziemna trasa turystyczna
- Przejście pomiędzy poziomami sztolni św. Jan i św. Leopold
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 61999
- ↑ a b Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 360-363. ISBN 83-85773-60-6.
- ↑ a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 629 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ JanuszJ. Czerwiński JanuszJ., RyszardR. Chanas RyszardR., Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 313 .
- ↑ zob. mapa wojskowa z roku 1947 (region Wałbrzych)
- ↑ Krobsdorf. www.doris-baumert.de. [dostęp 2014-10-03]. (niem.).
- ↑ Gmina Mirsk: Historia Krobicy. mirsk.pl. [dostęp 2014-10-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-07)]. (pol.).
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-60-6.
- p
- d
- e
Miasto | |
---|---|
Części miasta wg TERYT |
|
Wsie | |
Pozostałe miejscowości |
|