Legenda o wielbłądzicy
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Salih_and_the_she_camel.jpg/250px-Salih_and_the_she_camel.jpg)
Legenda o wielbłądzicy, Wielbłądzica Boga (arab.) نَـاقـة الله - opowiadanie zawarte w Koranie traktujące o wielbłądzicy zesłanej przez Boga ludowi Samud w Hegra - dzisiejszym Mada’in Salih, mieście położonym na północ od Medyny.
Tradycja islamska
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Mada%27in_Saleh_Al-Hijr_Hegra_%28%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%A6%D9%86_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%29_%288136618664%29.jpg/200px-Mada%27in_Saleh_Al-Hijr_Hegra_%28%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%A6%D9%86_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%29_%288136618664%29.jpg)
Według koranicznego przekazu prorok Salih został zesłany do wyznających politeizm mieszkańców miejscowości, a tam wzywał ich do nawrócenia i ostrzegał by nie zabijali wielbłądzicy[1]. Prorok chciał by lud Samud przyjął wiarę w jedynego Boga, zaś wielbłądzica miała być dla nich znakiem[2]. Salih przykazał im zostawić ją w spokoju by się pasła, w przeciwnym bowiem razie dosięgnie ich kara[3]. Zapewniał ich, iż nie żąda od nich żadnej nagrody i tylko Bóg wynagrodzi jego trudy[4]. Oni jednak nie posłuchali Saliha, podcięli jej ścięgna i zabili ją[5], a następnie spadł na nich boży gniew i wygubił lud Samud[6]. Mieszkańcy uznali proroka za kłamcę i wyszli z założenia, że napomnienie nie mogło zostać dane tylko jednemu człowiekowi[7]. Legenda ta jest często powtarzana w Koranie. Między innymi w surze siódmej, jedenastej, piętnastej, dwudziestej szóstej i dziewięćdziesiątej pierwszej. Wzięła się ona najprawdopodobniej z folkloru arabskiego. Nie ma w niej nawiązań biblijnych, choć można ją porównać do innych, podobnych historii z Koranu, jak na przykład wezwanie do nawrócenia Egipcjan przez Mojżesza.
Zobacz też
- Bahira
- Legendy koraniczne
Przypisy
- ↑ Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, s. 316.
- ↑ Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, s. 270.
- ↑ Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, s. 190.
- ↑ Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, s. 446.
- ↑ SURA 91 – SŁOŃCE – Koran po polsku [online], e-koran.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
- ↑ Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, s. 885.
- ↑ Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, s. 638.
Bibliografia
- Koran, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986, tłum. Józef Bielawski.