Leonīds Vedējs
Data i miejsce urodzenia | 12 października 1908 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 4 lutego 1995 | ||||||||||||
Obywatelstwo | łotewskie | ||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||
Klub | US Ryga (1931-1940; 1942-1944) | ||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||
| |||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||
![]() ![]() |
Leonīds Jānis Vedējs (ur. 12 października 1908 w Dyneburgu, zm. 4 lutego 1995 w Grand Rapids) – łotewski hokeista grający na pozycji obrońcy, reprezentant Łotwy, olimpijczyk.
Dzieciństwo, edukacja i praca zawodowa
Był synem policjanta Jūlijsa Vedējsa i Jozefiny z d. Kočana[1]. Studiował agronomię na wydziale rolniczym Uniwersytetu Łotwy (obecnie część Łotewskiego Uniwersytetu Rolniczego w Jełgawie)[2]. Sportem zainteresował się już w latach szkolnych, trenował wówczas piłkę nożną i łyżwiarstwo[3]. W latach 30. pracował jako bakteriolog w laboratorium departamentu bakteriologicznego ministerstwa rolnictwa. Pracę w tym zawodzie kontynuował również w latach okupacji. Po II wojnie światowej przebywał w obozie dla uchodźców w Fischbach i pracował jako bakteriolog w Norymberdze. W 1949 wyemigrował do USA, gdzie pracował w zawodzie aż do lat 80. Jest także autorem kilku prac naukowych z zakresu bakteriologii[2].
Kariera sportowa
- Kariera klubowa
Początkowo był napastnikiem, jednak po kilku latach zaczął grać na pozycji obrońcy[1]. Karierę rozpoczął w 1931 w klubie Universitātes sports. W 1941 grał w Dinamo, ale rok później wrócił do poprzedniej drużyny, której zawodnikiem był do 1944. W sezonie 1946/1947 grał w drużynie HC Augsburg, składającej się głównie z łotewskich zawodników na emigracji oraz HC Baltica, skupiającej zawodników z krajów nadbałtyckich[1].
- Kariera reprezentacyjna
Był jednym z liderów przedwojennej reprezentacji Łotwy[1]. W latach 1935–1940 był kapitanem tej reprezentacji[3].
Wraz z kadrą zajął 10. miejsce na mistrzostwach świata w 1933, 13. na MŚ w 1935 oraz ponownie 10. w 1938 i 1939. Był też 3. na Uniwersjadzie 1933 i 2. dwa lata później. W 1936 wystąpił również na zimowych igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen, na których łotewska reprezentacja zajęła 13. miejsce. Był chorążym łotewskiej kadry na tych igrzyskach[4][5]. Był pierwszym olimpijczykiem pochodzącym z Dyneburga[6].
Łącznie w latach 1932–1940 zaliczył najwięcej występów w reprezentacji Łotwy – w tym okresie zagrał w 34 z 36 wszystkich spotkaniach kadry kraju[7]; w tym jako jedyny w pierwszym oraz ostatnim przedwojennym meczu[8].
Został nagrodzony Zelta nozīmi przez Latvijas Ziemas sporta savienības.
Po zakończeniu kariery
Po zakończeniu kariery został wygnany do Niemiec. Podczas II wojny światowej walczył w tamtejszej artylerii przeciwlotniczej. Miał stopień sierżanta. Został odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy. Po wojnie wyemigrował do USA i został trenerem, jednakże z powodu różnic między hokejem europejskim a amerykańskim zrezygnował. W latach 80. był trenerem w Rio de Janeiro. Po odzyskaniu niepodległości przez Łotwę wspierał Łotewski Związek Hokeja.
Zmarł 4 lutego 1995 w Grand Rapids[9] po krótkiej chorobie[3]. 30 czerwca 1995, zgodnie z ostatnią wolą Vedējsa, jego prochy zostały rozrzucone nad Morzem Bałtyckim przez dzieci hokeisty (miał syna Dainisa i córkę Jānę[10]).
Przypisy
- ↑ a b c d Andris Zeļenkovs. Leonīds Vedējs. Latvijas hokeja izlases kapteinis. „Sports”. 10 (343), s. 50–54, 2018-10. (łot.).
- ↑ a b Andris Zeļenkovs: Leonīds Vedējs. enciklopedija.lv. [dostęp 2020-01-05]. (łot.).
- ↑ a b c Ilmārs Dumpis. Leonīds Vedējs. „Laiks”. 19, s. 6, 1995-03-08. (łot.).
- ↑ Artūrs Andžs: UZZIŅA – Latvijas karognesēji ziemas olimpiskajās spēlēs. diena.lv, 2010-02-12. [dostęp 2013-12-23]. (łot.).
- ↑ Latvia. sports-reference.com. [dostęp 2014-01-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ Первый олимпиец Даугавпилса. 7sport.lv, 2013-12-10. [dostęp 2013-12-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (ros.).
- ↑ The new hockey nation is proud of its old past.... „iceTimes”. 10, s. 9, 2006-05. (ang.).
- ↑ Kuzņecovs 2011 ↓, s. 19.
- ↑ Mariss Andersons. Miris Leonīds Vedējs. „Diena”. 32, s. 6, 1995-02-07. ISSN 1407-1290. (łot.).
- ↑ Leonīdam Vedējam 40 gadu. „Latvija”. 88, s. 4, 1948-10-14. (łot.).
Bibliografia
- Leonīds Vedējs. lcb.lv. [dostęp 2013-12-23]. (łot.).
- Sergejs Kuzņecovs. Pirmais Daugavpils olimpietis: Leonīds Vedējs. „Latgales Laiks”. 2/2011, s. 19, 2011-01-07. ISSN 1407-9208. (łot.).
- Leonīds Vedējs. latgalesdati.du.lv. [dostęp 2013-12-23]. (łot.).
- Leonīds Vedējs. olimpiade.lv. [dostęp 2013-12-23]. (łot.).
- Leonīds Vedējs. olympedia.org. [dostęp 2021-04-28]. (ang.).
- Leonīds Vedējs. eliteprospects.com. [dostęp 2013-12-24]. (ang.).
- Olympedia: 98593