Luísa Todi
![]() Portret Luísy Todi, mal. Élisabeth Vigée-Lebrun | |||
Imię i nazwisko | Luísa Rosa de Aguiar | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 9 stycznia 1753 | ||
Pochodzenie | portugalskie | ||
Data i miejsce śmierci | 1 października 1833 | ||
Typ głosu | mezzosopran | ||
Gatunki | |||
Zawód | śpiewaczka | ||
|
Luísa Todi, właśc. Luísa Rosa de Aguiar (ur. 9 stycznia 1753 w Setúbal, zm. 1 października 1833 w Lizbonie[1][2]) – portugalska śpiewaczka operowa, mezzosopran.
Życiorys
Zaczęła występować w wieku 14 lat jako aktorka komiczna, w wieku 16 lat poślubiła skrzypka Francesco Saverio Todiego[2]. Po studiach u Davide Pereza zaczęła występy jako śpiewaczka operowa, po raz pierwszy w 1770 roku w Il Viaggiatore Ridicolo Giuseppe Scolariego[1][2]. Występowała w Porto (1773), King’s Theatre w Londynie (1775–1778), Berlinie (1782–1783) i Paryżu (1778–1779, 1781–1782, 1783, 1788–1789)[1]. Na scenach paryskich rywalizowała o popularność z Gertrud Elisabeth Marą[1][2]. Między 1784 a 1789 rokiem przebywała w Rosji, śpiewając w Petersburgu i Moskwie[1]. Po powrocie z Rosji występowała w Berlinie (1788–1789), Moguncji, Hanowerze i Wenecji (1790–1791), Madrycie (1792–1793, 1794–1797) oraz Neapolu (1797–1799)[2]. Pod koniec życia zamieszkała w Lizbonie, utraciła całkowicie wzrok[2].