Lunenburg
![]() | Zobacz też: inne znaczenia. |
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Prowincja |
| ||
Populacja (2006) • liczba ludności |
| ||
Nr kierunkowy | 902 | ||
Kod pocztowy | B0J 2C0 | ||
Położenie na mapie Nowej Szkocji ![]() | |||
Położenie na mapie Kanady ![]() | |||
44°22′39″N 64°18′54″W/44,377500 -64,315000 | |||
| |||
Strona internetowa |
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
![]() Widok na nabrzeże w Lunenburgu | |
Państwo |
|
---|---|
Typ | kulturowy |
Spełniane kryterium | IV, V |
Numer ref. | 741 |
Region[b] | Europa i Ameryka Północna |
Historia wpisania na listę | |
Wpisanie na listę | 1995 |
Lunenburg – kanadyjskie miasto portowe w Nowej Szkocji ze starówką wpisaną na listę UNESCO. Położone na południowym wybrzeżu prowincji, na półwyspie po zachodniej stronie Mahone Bay, ok. 90 km od Halifaxu. W 2006 r. liczyło 2 317 mieszkańców.
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Lunenburg_harbour_view.jpg/200px-Lunenburg_harbour_view.jpg)
Lunenburg został założony w 1753 r. i nazwany dla uhonorowania króla Wielkiej Brytanii i Irlandii Jerzego II, który był także księciem Brunszwiku-Lüneburga. W przeszłości ważny port i ośrodek stoczniowy, obecnie siedziba niewielkich firm przemysłowych i handlowych, w tym High Liner Foods, największych niegdyś zakładów przetwórstwa rybnego w Kanadzie.
Ludzie i kultura
Lunenburg to miejsce budowy szkunera Bluenose i jego następcy Bluenose II, który pozostaje ważną lokalną atrakcją turystyczną. Turystyka jest dziś najważniejszą gałęzią gospodarki w miasteczku, odwiedzanym co roku przez tysiące gości. W miasteczku funkcjonują liczne restauracje, kawiarnie, hotele i sklepy z pamiątkami, a także Atlantyckie Muzeum Rybołówstwa. Z Lunenburga pochodzi trio Air Traffic Control grające muzykę pop/rock.
Pierwotni mieszkańcy Lunenburga - głównie protestanccy Niemcy z południa Nadrenii, Szwajcarzy i Francuzi - przybyli tu w tej samej fali imigracyjnej, co Holendrzy z Pensylwanii. Byli "protestantami z zagranicy", zachęcanymi przez Brytyjczyków do osiedlania się w północnoamerykańskich koloniach. Niektórzy ich potomkowie wciąż mieszkają w Lunenburgu.
Obiekt światowego dziedzictwa
Historyczne stare miasto Lunenburga w 1995 r. wpisano na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Pomogło to w ochronie i promocji unikalnej lokalnej zabudowy miejskiej, stanowiącej doskonały przykład brytyjskiej architektury kolonialnej w Ameryce Północnej.
Linki zewnętrzne
- World Heritage site (ang.)
- Fisheries Museum of the Atlantic. museum.gov.ns.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-07-11)]. (ang.)
- Pennsylvania Dutch: Lunenburg. amisch.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-17)]. (ang.)
- Montbeliard Monument, Lunenburg (ang.)
- Krótka historia St. John's Anglican Church (ang.)
- Aerial Lunenburg i okolice z lotu ptaka (ang.)
- p
- d
- e
Kulturowe |
|
---|---|
Przyrodnicze |
|
Kulturowe i przyrodnicze |
- The Canadian Encyclopedia: lunenburg
- Catalana: 0429213
- identyfikator CGNDB: CAWAZ