MFK Łokomotyw Odessa
Pełna nazwa | Міні-футбольний клуб «Локомотив» Одеса | ||
---|---|---|---|
Przydomek | kolejarze | ||
Barwy |
| ||
Data założenia | 1993 | ||
Debiut w najwyższej lidze | 1994 | ||
Data rozwiązania | 1999 | ||
Liga | |||
Państwo |
| ||
Adres | Odessa | ||
Hala sportowa | USZ Krajan, Odessa | ||
Prezes | Mykoła Berezowski | ||
Trener | |||
|
Łokomotyw Odessa (ukr. Міні-футбольний клуб «Локомотив» Одеса, Mini-Futbolnyj Kłub "Łokomotyw" Odesa) – ukraiński klub futsalu, mający siedzibę w mieście Odessa. Od sezonu 1994/95 do 1997/98 występował w futsalowej Wyższej lidze Ukrainy.
Historia
Chronologia nazw:
- 1993: Odesa-Nord Odessa (ukr. «Одеса-Норд» Одеса)
- 1994: Łokomotyw Odessa (ukr. «Локомотив» Одеса)
- 1999: klub rozwiązano
W czerwcu 1993 roku słynny piłkarz z Odessy Anatolij Kołdakow zainicjował utworzenie pierwszego w historii Odessy profesjonalnego klubu futsalowego. Wsparcie finansowe dla zespołu okazał "NORD BANK», dlatego klub otrzymał nazwę Odesa-Nord Odessa.
24 września 1993 klub debiutował w Pierwszej Lidze. Niestety, do tego historycznego dnia nie doczekał się Anatolij Kołdakow. 9 września doznał udaru mózgu, po czym został zabrany do szpitala gdzie przeniósł następne trzy udary mózgu. W pierwszym sezonie 1993/94 klub zajął 3.miejsce i awansował do Wyższej Ligi[1]. Potem zespół znalazł się pod jurysdykcją Odeskiej Kolei Ukrainy i w grudniu 1994 roku został przemianowany na Łokomotyw Odessa. W rundzie wiosennej sezonu 1994/95 do klubu został zaproszony znany trener Wałerij Wodian, z którym w 1996 klub osiągnął swój pierwszy najwyższy sukces - mistrzostwo Ukrainy.
18 kwietnia 1998 Łokomotyw Odessa "trzasnął drzwiami" w swoim ostatnim oficjalnym meczu w historii pokonując Wuhłyk Makiejewka - 28:4. To zwycięstwo jest nadal największym w historii ukraińskiego futsalu[2].
Do 1998 grał w najwyższej klasie rozgrywek ukraińskiego futsalu. W związku z sytuacją finansową w kraju Kolej odmówiła sponsorowania Łokomotywa i po "złotym" sezonie 1997/98 klub został rozwiązany. Drużyna rezerw przeniesiona do pierwszej ligi i po sezonie 1998/99 Łokomotyw Odessa przestał istnieć ostatecznie.
Barwy klubowe, strój
Błękitny | Biały |
Zawodnicy klubu zazwyczaj grali swoje mecze domowe w błękitnych koszulkach, białych spodenkach i błękitnych getrach.
Sukcesy
Trofea międzynarodowe
| |||||
Rozgrywki | Osiągnięcie | Razy | Sezon(y) |
---|
- Klubowe Mistrzostwa Europy w Futsalu:
- półfinalista (1x): 1996/97
Trofea krajowe
| |||||
Rozgrywki | Osiągnięcie | Razy | Sezon(y) | ||
---|---|---|---|---|---|
![]() Mistrzostwo | I miejsce | 3 | 1995/96, 1996/97, 1997/98 | ||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 | ||||
Puchar | zdobywca | 2 | 1996/97, 1997/98 | ||
finalista | 1 | 1995/96 | |||
II liga | I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 1 | 1993/94 |
Pozostałe trofea
- Międzynarodowy Turniej "Biała Akacja" (w Odessie):
- 1 miejsce (1x): 1996, 1997
- Międzynarodowy Turniej "Kijowska Ruś":
- 1 miejsce (1x): 1995
Piłkarze i trenerzy klubu
Futsaliści
Z tym tematem związana jest kategoria: Futsaliści Łokomotywu Odessa.
Trenerzy
Wałerij Ionysz (1993–199?)
Jewhen Armer (199?–1995)
Wałerij Wodian (1995–1999)
Struktura klubu
Stadion
Klub rozgrywał swoje mecze domowe w USZ Krajan w Odessie, który może pomieścić 1000 widzów.
Sponsorzy
- "Łokomotyw"
Przypisy
Bibliografia
- MFK Łokomotyw Odessa w bazie Football Facts (ros.)
- MFK Łokomotyw Odessa na stronie Odessa.sport (ros.)