Maksymilian Ossoliński (1588–1655)
![]() | Ten artykuł dotyczy podkskarbiego nadwornego koronnego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku. |
![]() Topór | |
Rodzina | |
---|---|
Data urodzenia | 1588 |
Data śmierci | 1655 |
Ojciec | |
Matka | Katarzyna Sienieńska |
Żona | Helena Kazanowska |
Dzieci |
Maksymilian Ossoliński herbu Topór (ur. w grudniu 1588, zm. 1655) – chorąży (1624) i podkomorzy sandomierski (1633), podskarbi nadworny koronny (1636-1648), kasztelan czerski (1648), starosta biecki w latach 1637-1639[1], starosta malborski.
Lata młodzieńcze
Urodzony w 1588 r. w rodzinie Ossolińskich, jako trzeci syn Jana Zbigniewa herbu Topór (1555–1623) – sekretarza królewskiego króla Stefana Batorego (w r. 1577), wojewody podlaskiego, sandomierskiego, posła, marszałka sejmu (1601).
Matką Maksymiliana była Jadwiga Sienieńska, Ossolińska, z Oleska, herbu Dębno
Braćmi Maksymiliana Ossolińskiego byli;
- Krzysztof Ossoliński (1587-1645) - wojewoda sandomierski
- Jerzy Ossoliński (1595-1650) – podskarbi, wojewoda, kanclerz wielki koronny.
i siostra Elżbieta Ossolińska.
Uczył się z bratem Jerzym Ossolińskim u Jezuitów w Lublinie w 1596 r., a następnie na uczelniach na zachodzie Europy. Zwiedził; Włochy i Niderlandy.
Po powrocie w roku 1607 został dworzaninem Marcina Szyszkowskiego, a potem był dworzaninem królewskim.
Kariera
Od roku 1618 rozpoczyna swą wieloletnią karierę jako poseł z województwa sandomierskiego.
Swą karierę wojskową rozpoczął biorąc udział w bitwie pod Chocimiem, gdzie dowodził własnym oddziałem husarii.
W latach 1626–1629, u boku starszego brata Krzysztofa - wojewody sandomierskiego brał udział w kampanii przeciw Szwedom w Prusach. Poseł na sejm warszawski 1626 roku z województwa sandomierskiego[2]. Uczestniczył w wyprawie smoleńskiej przeciw Rosji. W 1633 po bracie Krzysztofie Ossolińskim - objął urząd podkomorzego sandomierskiego. W 1636 roku, po bracie Jerzym Ossolińskim - urząd podskarbiego nadwornego.
Poseł na sejm koronacyjny 1633 roku, sejm zwyczajny 1635 roku, sejm zwyczajny 1637 roku[4].
W 1648 roku był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa sandomierskiego[5]. Poseł na sejm 1649/1650 roku z sejmiku opatowskiego województwa sandomierskiego[6].
Majątek
Jego dochody powiększały obejmowane kolejno starostwa stopnickie, bieckie i malborskie. Po śmierci ojca w 1623 r. odziedziczył Ciepielów i dobra mieleckie, a po śmierci brata Jerzego w 1650 r., niektóre z jego majątków.
W skład majątków Maksymiliana wchodziły między innymi: Ossolin, Klimontów, Krzelów, Zgórsko, Mielec, Sadowice, Przyłęk.
Maksymilian ukończył rozpoczętą przez ojca budowę klasztoru Dominikanów w Klimontowie, która pochłonęła część jego dochodów.
Najczęściej przebywał w Zgórsku koło Mielca.
Potomkowie
W 1611 roku ożenił się z Heleną Kazanowską (zmarłą przed 1636 r.), a około roku 1643 z Katarzyną Głębocką.
Z pierwszą żoną miał takich synów, jak np.:
- Jan Ossoliński (1612-1682) – komandor maltański w Poznaniu,
- Stanisław Ossoliński (1615-1643) – kanonik krakowski,
- Zbigniew Ossoliński (zm. 1675 r.) – opat koprzywnicki,
- Władysław Krzysztof Ossoliński (zm. 1696 r.) – kanonik krakowski i płocki,
- Hieronim Ossoliński(1616-1651) dworzanin królewski, poległ w bitwie pod Beresteczkiem
- Jerzy Adam Ossoliński (zm. 1651) – starosta lubelski (1650), poległ w bitwie pod Beresteczkiem
i pozostali bezpotomni,
- Aleksander Ossoliński(zm. między rokiem 1691 a 1706),
- Beniamin Ossoliński (1627-1664).
Z drugą żoną miał takich synów jak:
- Maksymilian Hieronim Ossoliński (zm. 1710-12),
- Michał Sieciech Ossoliński (zm. po 1711) – poseł na sejm elekcyjny w 1697, żonaty w 1693 roku z Barbarą Boratyni, ojciec sześciorga dzieci.
oraz córki: Katarzyna Ossolińska -klaryska w Krakowie,
Maksymiliana Ossolińska wydana za Jana Olbrachta Lipskiego z Wielkopolski,
Zofia Ossolińska wydana za Marcina Krasickiego - kasztelana przemyskiego.
Ponadto kilkoro z jego dzieci zmarło w dzieciństwie;
Maksymilian Ossoliński zmarł na przełomie 1654 i 1655 roku i pochowany został 28 stycznia 1655 roku w Klimontowie w podziemiach kościoła klasztoru Dominikanów.
Linki zewnętrzne
- Historia i genealogia rodziny Ossolińskich. ossolinski.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-17)].
Źródła
- Józef Długosz Maksymilian Ossoliński h. Topór [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXIV wyd. 1979
- S.K.Kossakowski;Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich.Warszawa 1862, t.2.
- Dworaczek.Genealogia, tablica t. 144
- T. Żychliński; Herbarz 23
Przypisy
- ↑ Krzysztof Chłapowski, Starostowie w Malopolsce 1565-1668, w: Społeczeństwo staropolskie, t. IV red. A. Wyczański, Warszawa 1986, s. 120.
- ↑ Jan Kwak, Sejm warszawski 1626 roku, Opole 1985, s. 130.
- ↑ Jan Seredyka, Parlamentarzyści drugiej połowy panowania Zygmunta III Wazy, Opole 1989, s. 92.
- ↑ Jan Dzięgielewski, Izba poselska w systemie władzy Rzeczypospolitej w czasach Władysława IV, Warszawa 1992, s. 175.
- ↑ Svffragia Woiewodztw, y Ziem Koronnych, y Wielk. Xięstwa Litewskiego. Zgodnie na Naiaśnieyszego Iana Kazimierza Obranego Krola Polskiego [...]. Dane, między Warszawą, a Wolą, Dnia 17. Listopada, Roku 1648, [b.n.s]
- ↑ Łucja Częścik, Sejm warszawski w 1649/50 roku, 1978, s. 148.
- p
- d
- e
|