Maksymos IV Saigh
Kardynał patriarcha | ||
| ||
Kraj działania | Liban | |
---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1878 | |
Data i miejsce śmierci | 5 listopada 1967 | |
Melchicki patriarcha Antiochii | ||
Okres sprawowania | 1948–1967 | |
Wyznanie | katolicyzm | |
Kościół | ||
Prezbiterat | 17 września 1905 | |
Nominacja biskupia | 30 sierpnia 1919 | |
Sakra biskupia | 30 sierpnia 1919 | |
Wybór patriarchy | 30 października 1947 | |
Kreacja kardynalska | 22 lutego 1965 | |
Kościół tytularny | S. Maria in Cosmedin |
Data konsekracji | 30 sierpnia 1919 | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Demetriusz I Kadi | ||||||||||||||||||||||||||
Współkonsekratorzy | Ignazio Homsi | ||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Maksymos IV Saigh (t. Maximos Sayegh, ur. 10 kwietnia 1878 w Aleppo – zm. 5 listopada 1967 w Bejrucie), syryjski duchowny katolickiego kościoła melchickiego, 1947–1967 patriarcha Antiochii, od 1965 kardynał.
Życiorys
Wstąpił do Towarzystwa Misjonarzy św. Pawła (S.M.S.P.), studiował w seminarium św. Anny w Jerozolimie oraz zakonnych domach nauki. 17 września 1905 przyjął święcenia kapłańskie. W kolejnych latach prowadził pracę duszpasterską oraz był generalnym przełożonym zakonu misjonarzy. 30 sierpnia 1919 został wybrany na melchickiego arcybiskupa Tyru i tego samego dnia konsekrowany. W sierpniu 1933 przeniesiony na melchickie arcybiskupstwo Bejrutu i Dżbejl (Gibail). 25 maja 1943 został obdarzony tytułem asystenta Tronu Papieskiego.
30 października 1947 został wybrany na melchickiego patriarchę Antiochii i uzyskał communio od papieża Piusa XII 21 czerwca 1948. Pozostawał w unii personalnej patriarchą melchickim Antiochii i Jerozolimy. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II.
22 lutego 1965 został wyniesiony przez papieża Pawła VI do godności kardynalskiej. Otrzymał rangę kardynała patriarchy, zgodnie z prowadzoną przez Pawła VI polityką przywracania znaczenia patriarchom Kościołów katolickich obrządków wschodnich w Kolegium Kardynalskim; na czas uroczystości kościelnych w Rzymie z jego udziałem otrzymał kościół tytularny S. Maria in Cosmedin. Uczestniczył w inauguracyjnej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (wrzesień-październik 1967), zmarł tydzień po zakończeniu sesji. Został pochowany w Damaszku.
Bibliografia
- internetowy słownik biograficzny kardynałów Salvadora Mirandy
- p
- d
- e
|